Friday, July 10, 2009

தீபா வளர்த்த நாய்!

கறுப்பு நாய்க்கு முதுகு மிகவும் வலித்தது. முதுகுப் புண் செக்கச் செவேலென்று பார்ப்பவர் கண்களை அருவருக்கச் செய்யும் விதத்தில் இருந்தது. மிளகாய் தூளைப் புண்ணில் தூவியது போலக் காந்தல் எடுத்தது, கறுப்பு நாயின் கண்களிலிருந்து நீர் பொலபொலவென்று கொட்டியது. முதுகுப் புண்ணின் வேதனையை விட மனப்புண் வேதனை மிகவும் வருத்தியது.

காரிலிருந்து வெளியே தள்ளப்பட்டதும் காரைத் துரத்தி வீட்டினை அடைய அது எவ்வளவோ முயன்றது. ஒரு காலத்தில் ''திருடனைத் துரத்தும் போலீஸ் மாதிரி எங்க நாய் கம்பீரமாக ஓடும்'' என்று எசமானனால் வர்ணிக்கப்படட அந்தக் கறுப்பு நாயின் கால்களால் காரின் வேகத்திற்கு ஈடு கொடுக்க முடியவில்லை.

திருவிழாவில் பெற்றோரைத் தவற விட்ட குழந்தையாய்த் திருதிருவென விழித்தது. தூரத்தில் ஒரு கார் விரைவாக வர, அந்தச் சாலையை அது மெதுவான வேகத்தில் கடந்தது. அதன் நடையோடு அதன் மன நிலையான நிழல்கள் விழுந்து விரைந்து சென்றன. 'இந்த டிரைவர் நம்மைக் கொல்ல மாட்டான்' என்ற மனிதனின் மீது கொண்ட அதன் ஆழ்ந்த நம்பிக்கையும், கார் வருவதற்குள் இந்த நடையின் வேகத்தில் சாலையைக் கடந்து விடலாமென்ற நுண்ணிய மனக் கணக்கீட்டையும், மனச்சோர்வில் 'கார் இடித்து விட்டுப் போகட்டும்' என்ற தற்கொலை மனோபாவமும் அந்த நடையில் சித்திரங்களாய்த் தெரிந்தன.

பார்வைக்கு எட்டிய திசைகளில் எல்லாம் ஓடி ஓடி முயன்றது. ஆனால் அதனால் வீட்டை எட்டவே முடியாமல் போனது. அது போகும் தெருக்களில் எல்லாம், அங்குள்ள வெளிநாட்டு வீட்டு நாய்களும், சில சொறி நாய்களும், கறுப்பு நாயை ஒருவித இன வெறியுடன் தீண்டத் தகாததாய்ப் பார்த்தன. அவை இதை ஏதோ அந்நியனாய்ப் பாவித்துக் குரைத்து நிராகரித்தன.

அது சாலை ஓரத்தில் இருந்த மலத்தை நுகர்ந்தது. ஒரு வெறுப்புணர்ச்சியுடன் அதை நிராகரித்து விட்டு மீண்டும் ஒடியது. கழுத்தில் கிடந்த லைசென்சு அதை முனிசிபாலிட்டிகாரர்களிடமிருந்து காப்பாற்றியது. பசி வயிற்றைப் பிய்த்தது. பசியின் கொடுமையால் முதன்முதலாய் அந்த ஹோட்டலின் எச்சில் இலையை நக்கத் துவங்கியது. அந்த எச்சில் சோறு வயிற்றின் உள்ளே செல்ல மிகவும் தயங்கியது.

அது எப்படியெல்லாம் வளர்ந்த நாய். அது பிறந்த இரண்டாவது நாளிலிருந்து, இன்று காலை வரை எசமானி தீபா வீட்டு உணவை மட்டுமே உண்ட நாய், தீபாவின் மூன்றாவது குழந்தையாய் வளர்ந்த நாய். ''தீபா வீடு'' என்று சொல்லாமல், ''கறுப்பு நாய் வீடு'' என தீபா வீட்டை அறிமுகப்படுத்தும் அளவிற்குத் தெருவிலுள்ள எல்லோரும் அறிந்த நாய்! அது ஒரு முக்கிய அறிவுஜீவி.

பல வருடங்களுக்கு முன்பு தீபா வங்கியில் கணக்கராக இருந்தபோது அதிக வசதிகளில்லாத ஒரு நடுத்தர வர்க்கத்து குடும்பஸ்தராகவே இருந்தார். அவர் கறுப்பு நாய்க்கு மட்டும் எந்தக் குறையும் வைத்தது கிடையாது.

தீபா வீட்டைக் கறுப்பு நாயும் சிறந்த காவல் வீரனாகக் காத்திருக்கிறது. அது பல திருடர்களைக் குரைத்து விரட்டியிருக்கிறது. ஆனால் அது தன் வாழ்வில் யாரையும் கடித்ததாய்ச் சரித்திரம் இல்லை. தீபா கூட அந்தக் கறுப்பு நாயைப் பற்றி வீட்டிற்கு வருபவர்களிடம் எல்லாம் ''இதுக்குக் கண் கழுகுக் கண், இதுக்குக் காது பாம்புச் செவியாக்கும, இதுக்கு மூக்கு அபாரமான நுகர்வுத் திறனுள்ளது. திருடனைத் துரத்தும் போலீஸைப் போலக் கம்பீரமாக இது ஓடும்'' என விதவிதமாக, அதன் அங்கங்களை வர்ணிப்பார். தீபாவைத் தேடி வரும் பலர் கறுப்பு நாயைப் புகழ்ந்து பேசி அவரை ஐஸ் வைத்துப் பல காரியங்களும் சாதித்திருக்கின்றனர். இந்தக் கறுப்பு நாய் தீபா வீட்டுக்கு விருந்துக்கு வரும் விருந்தாளிகளின் குழந்தைகளுக்குக் காட்சிப் பொருளாய் அவர்களின் அழுகையை நிறுத்தி எவ்வளவு சேவை செய்திருக்கிறது!

''கடிக்காத நாய்''என்ற அபார நம்பிக்கையில் தீபா தைரியமாக நாயின் பக்கத்திலேயே குழந்தைகளை விளையாட விடுவார்.

''ஹாய்! நாயைப் பாரு'' என்றதுமே அடம்பிடிக்கும் குழந்தையும் அழுகையை நிறுத்திவிடும். அந்தக் கறுப்பு நாய் மட்டும் இல்லாவிட்டால், குழந்தை அழுதுகொண்டே இருந்திருக்கும். 'சீ! குரங்கு அழுகையை நிறுத்தல்லே கொன்னுடுவேன்' எனத் தாயும் மிரட்டி இருக்கலாம். அழுது அழுது குழந்தையின் உடல் நிலை கூடப் பாதிக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

''என்னடி! அப்பவே சொன்னேன்! குழந்தை கேட்டத கொடுன்னு! குழந்தை அடம்பிடிக்கறதே உன்னாலேதான்'' எனக் கணவன் மனைவியிடையே பிரளயம் ஆரம்பித்து அது பூகம்பமாய் வெடித்திருக்கவும் செய்யலாம்.

இப்படிச் சாதாரணமாக நம் சிந்தனைக்கு எட்டாமலேயே, இந்தக் கறுப்பு நாய் பெரிய பெரிய சேவைகளை தீபா குடும்பத்திற்குச் செய்திருக்கிறது.. அதுவே பலர் இவருக்குக் கடிதம் எழுதும் போது கறுப்பு நாயைப் பற்றி விசாரிக்கவும் வைத்திருக்கிறது. தீபாவும் கறுப்பு நாயை நாள் தவறாமல் குளிப்பாட்டி, குழந்தை போல் வளர்த்தார். அதன் உடம்பில் உண்ணிப் பூச்சிகள் ஒன்றினைக்கூட அண்ட விடமாட்டார்.

பக்கத்து வீட்டுச் சிறுவன், கறுப்பு நாயின் மேல் கல்லை எறிந்ததற்கு அவர்களிடம் சண்டை போட்டு அவர்களின் நட்பையே முறித்துக்கொண்டார். ஒரு தடவை அது சைக்கிளில் அடிபட்டுக் கால் ஒடிந்து வ்ந்தபோது, நாய் என்று பாராமல், மூலிகைகளைக் கால்களில் வைத்துக் கட்டிக் கண்ணும் கருத்துமாய்க் கவனித்தார். குளிர்க் காலங்களில், பல இரவுகளில், நடு இரவில் விழித்து, ''பாவம்! நாய்க்கு குளிரடிக்கும்'' என்று கூறி நாயை அவிழ்த்து, முற்றத்தில் படுக்க வைத்துக் கோணியால் போர்த்தி விடுவார்.

''நாய் தனியாக இருக்கும்'' என்ற காரணத்தினாலேயே அயலூரில் பல உறவினர்கள், நண்பர்களின் திருமண விழாக்களை நஞ்சப்பன் நிராகரித்திருக்கிறார். பல விழாக்களுக்கு கணவரையும், பிள்ளைகளையும் மட்டும் அனுப்பி இருக்கிறார். தீபா கவலையோடு ஏதாவது ஆலோசித்துக் கொண்டிருக்கையில் 'அது ஊர் சுற்றிவிட்டு, கல்லூரியிலிருந்து வீட்டிற்குக் காலம் தாழ்த்திப் பெற்றோருக்குப் பயந்து வரும் ஒரு மகனின் தயங்கிய கால்களைப்' 'போல் தன் கால்களை நகர்த்தி நகர்த்தி வரும். தீபா அதன் தலையினை அன்பாய்த் தடவித் தடவியே தன் கவலைகளை மறந்து போவார்.

ஆண்டுகள் பல ஓட, தீபா வசதியும் சிறிது பெருகிக் கொண்டே சென்றது. புதுவீடு கட்டினார். ஸ்கூட்டி, கார் வாங்கும் அளவிற்கு அவர் வசதிகள் பெருகின. புதுப் புது நண்பர்கள் வந்தனர். ஒருநாள் தீபா வீட்டிற்கு விருந்திற்கு வந்த ஒரு பெண், ''என்னங்க! இந்தச் சொறி நாயைப் போய் வீட்டிலே வளர்க்கறீங்களே? நல்ல பொமரேனியன் குட்டி கிடக்குது! ஒண்ணைத் தர்றோம்!'' என்று தீபா கணவரிடம் சொல்ல, அன்றுதான் இந்தக் கறுப்பு நாய்க்குக் கெட்ட காலம் தொடங்கியது.

அடுத்த நாள் வெள்ளை நிற பொமரேனியன் நாய், தீபா மடியில் கொஞ்சி விளையாடியது. கறுப்பு நாயைக் கண்டதுமே பொமரேனியன் விடாமல் வெறுப்புடன் குரைத்தது. முதல் இரண்டு நாட்கள் கறுப்பு நாயைத் தனியாக பின் வாசலில் கட்டி வைத்தார்கள். ஆனால் பொமரனியனோ இந்த நாயைக் கண்டால் விடாமல் தொண்டை கிழியக் குரைத்தது. சப்தம் தாங்கச் சகிக்காமல் பக்கத்து வீட்டுக்காரர்கள், தீபா வீட்டாரைத் திட்டத் தொடங்கினர். கறுப்பு நாயின் மீது தீபா குடும்பத்தாரின் அன்பு சிறிது சிறிதாக விலகத் தொடங்கியது தீபா முன்பு, பரிதாபமாய் வாலை அசைத்து அன்பிற்காக ஏங்கி நிற்கையில் அடித்து விரட்டப்பட்டது. அது வீட்டு வாசலிலேயே சோகமாய்ப் படுத்துக்கொண்டது.

ஒரு நாள் தீபாவின் கணவர் தன் மனைவியிடம் ''இதோ பாருங்க. இந்த நாயை நம்ம வீட்டிலே வச்சிருந்தோம்னா நம்ம ஸ்டேட்டஸ் குறைஞ்சிடும்'' என்று சொன்னார். உடனே கறுப்பு நாய் காரில் பக்கத்து ஊரிலேயே விட்டு வரப்பட்டது. ஆனால் அன்று மாலையே அலைந்து வீட்டை மோப்பம் பிடித்து வந்துவிட்டது. நன்றியுடன் தீபாவின் அன்பிற்காக ஏங்கி வாலை ஆட்டிக் கெஞ்சியது. நேற்று வந்த பொமரேனியன் இதைக் குரைத்து விரட்டியது.

அன்று இரவு கறுப்பு நாயை விரட்ட வேறு வழியில்லாமல் ஒரு நண்பரின் ஆலோசனையின் கீழ் தீபாவின் கணவர் விஷத்தை மாமிசத்தில் கலந்து அதன் முன் வைத்து விட்டுச் சென்றார். சில மாதங்களுக்கு முன் பக்கத்து வீட்டில் இறந்த ரோஸி என்ற தன் சகநாய் வாந்தி எடுத்த எச்சில் சோற்றின் வாடை இதிலும் வீச, கறுப்பு நாய் அந்த விஷச் சோற்றை வெறுப்புடன் நிராகரித்தது.

அன்று தீபா வீட்டிற்கு அவரது அக்கா வந்திருந்தார்கள். அக்காவின் மூன்று வயதுக் குழந்தை தவழ்ந்து தவழ்ந்து கறுப்பு நாயின் பக்கம் வந்து அந்தச் சோற்றைத் தின்ன முயல, கறுப்பு நாயும் எச்சரிக்கை உணர்வுடன் தன் கால்களால் குழந்தையின் கையைத் தட்டிவிட்டு ஊளையிட்டுக் காப்பாற்றியது. ஆனால் நாயின் கால் நகம் குழந்தையின் கைகளைச் சிறிது கீச்சிப் புண் ஆக்கிவிட, அதன் அழுகையில், தீபா குடும்பமே ''நாய் கடிச்சிடிச்சு! குழந்தையை நாய் கடிச்சிடிச்சு!'' எனக் கதறியது.

தீபா அன்புடன் வளர்த்த அந்தக் கறுப்பு நாயை முட்கள் போல் 'சிரா' நிறைந்த விறகுக் கட்டையால் அடித்துக் கொல்ல முயன்றார் 'ஓ' என்று வலியில் கத்தியது. ''சீ! வளர்த்த நாயை அடிக்காதே! எங்கயாவது கொண்டு விட்டுகிட்டு வா!" எனப் பக்கத்தது வீட்டு வயதான அம்மா சொல்ல, கறுப்பு நாய் காரில் பயணமானது. வீட்டிலிருந்து சுமார் பத்து கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ள இடத்தில் விடப்பட்டது, அது சுற்றி சுற்றி வந்தது. தீபா வீட்டை அதனால் எட்ட இயலவில்லை. கறுப்பு நாய் தீபா வீட்டை விட்டு வெளியேறிச் சுமார் ஆறு மாதங்கள் கழிந்துவிடட்ன. இந்த ஆறு மாதங்களில் அது எவருக்கும சொந்தமில்லாமல், கல்லடி, கம்படியென எல்லாத் துயரங்களையும் பெற்றுகொண்டு ''சொறி'' நாயாகச் சந்தை, தெருவென அலைந்து கொண்டிருக்கிறது. எசமானி தீபா மட்டும் அடிக்கடி நினைத்துக் கண்ணீர் விடும்.

அன்று தன் எசமானியின் கார் டிரைவரை வைத்துக் காரை அடையாளம் கண்டு கொண்டது. டிரைவர் காரின் கதவைத் திறந்து போட்டு விட்டு, பூக்கடைக்குள் நுழைய இது தந்திரமாய்க் காருக்குள் நுழைந்து, இருக்கையின் அடியில் ஒளிந்து கொண்டது. காரினுள் பூக்கூடைகள் அடுக்கப்பட்டிருந்தன. பூவின் வாசம் நாயின் மூக்கை துளைத்தது.

வீட்டின் முன் கார் நின்றது. ஒரே கூட்டம். காரிலிருந்து வேகமாய்த் தாவிக் குதித்துச் சந்தோஷமாய் எசமானியைக் காணும் ஆசையில் வீட்டிற்குள் ஓடியது. ஒரு பதினைந்து வயதுச் சிறுவன் தன் சக நண்பனிடம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தான்.

''பாவம்! தீபா சார்! ஹார்ட் அட்டாக்லே 'பட்'டுன்னு போயிட்டாங்க! இந்தக் கறுப்பு நாய் போனதிலேயிருந்து அவங்க குடும்பம் சீரழிஞ்சு போச்சு! இவங்க ஒரு பொமரேனியன் வளத்தாங்க! அது பக்கத்து வீட்டுப் பொட்டை நாய் கூட எங்கோ ஓடிப் போச்சு! பாவம் இது நன்றியுள்ள நாய்! அடிச்சுத் துரத்தின பிறகும் எவ்வளவு நன்றியா வீடு தேடி வந்திருக்கு! இது இந்திய நாயல்லவா!''

கறுப்பு நாய், எசமானியின் முகத்தைக் காணும் ஆவலில் கண்ணீர் மல்க நின்றது.

கபில்தேவுக்கு அடுத்து நடிகர் மோகன்லால் - விஜயகாந்த், அர்ஜூன் கவனிக்க!

கிரிக்கெட் வீரர் கபில் தேவுக்கு அடுத்து 2-வதாக லெப்டினன்ட் கர்னலாக கெளரவப் பதவிக்கு நியமிக்கப்பட்டுள்ளவர் என்ற பெருமையை பெறுகிறார் மோகன்லால். இந்திய ராணுவத்தின் இந்த கெளரவ பதவிக்கு நியமிக்கப்பட்டுள்ள மலையாள நடிகர் மோகன்லால், தில்லியில் உள்ள ராணுவ தலைமையகத்தில் வியாழக்கிழமை நடைபெற்ற நிகழ்ச்சியில் முறைப்படி பாதுகாப்புத் துறை அமைச்சர் ஏ.கே. அந்தோனி முன்னிலையில் உறுதிமொழி எடுத்துக் கொண்டார்.

கட்சி ஆரம்பிக்காமல் இருந்திருந்தாலோ கூட்டணி வைத்திருந்திலாலோ விஜயகாந்திற்கும் இதேபோல் ஒன்றை கலைஞர் வாங்கி தந்திருப்பார்! இன்னும் கெட்டுப் போய்விடவில்லை கலைஞர் அவர்களே, அடுத்து எந்த நடிகரும் கட்சி ஆரம்பிக்கப் போவதாக உளவுத்துறை அறிக்கைத் தந்தால் எஸ்.ஏ.சந்திரசேகருக்கு ஒரு பதவி ஆஃபர் தந்ததுபோல் லெப்டினன்ட் கர்னல் பதவியையும் உபயோகித்துக் கொள்ளுங்கள்.

Thursday, July 9, 2009

தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டம் செத்துவிட்டதா!

கடந்த சில நாட்களாக தமிழ்நாட்டிலிருந்து வெளிவரும் ஒரு பாரம்பரிய ஆங்கில நாளிதழில் தொடர்ந்து வந்த பேட்டியும், பல வாரப் பத்திரிக்கைகளில் வருகின்ற பரபரப்பு கட்டுரைகளும், தமிழ்நாட்டின் தலைவர்கள் சிலரின் பேச்சும் ஈழத் தமிழர்கள் மட்டுமின்றித் தமிழக மக்களின் மனத்திலும் ஒரு கருத்தை ஆழமாக பதிய வைக்கும் முயற்சியாக தெரிகின்றன.

அது இதுதான்: “தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டம் செத்துவிட்டது”

‘தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் இராணுவ ரீதியாக அழிக்கப்பட்டுவிட்டது’, ‘இதற்கு மேலும் தமிழீழ விடுதலை என்பது கனவு’, ‘ஈழத் தமிழர்கள் ஏதாவது ஒரு அரசியல் தீர்வை ஏற்றுக்கொண்டு போவதுதான் ஒரே வழி’, ‘இலங்கை தமிழர்களுக்கு ஏதாவது செய்ய வேண்டுமெனில் அதனை சிங்கள மக்களின் மூலம் தான் செய்ய முடியும்’ என்று முதிர்ச்சியுடன் பல அறிவுரைகள் சொல்லப்படுகின்றன.

தமிழீழம் என்றில்லாவிட்டாலும் அங்கு வாழும் தமிழ் மக்களுக்கு சுயாட்சியாவது பெற்றுத் தர மத்திய அரசின் வழியாக முதலமைச்சர் முயற்சி எடுக்க வேண்டும் என்றும், இராணுவ ரிதீயாக விடுதலைப் புலிகளை வென்றுவிட்டோம் என்பதற்காகத் தமிழர்களுக்கு நியாயமான ஒரு அரசியல் தீர்வை வழங்காமல் போனால் அது சரித்திரம் மீண்டும் திரும்புவதற்கே வழிவகுக்கும் என்றும் தமிழக சட்டப் பேரவையில் உண்மையான அக்கரையுடன் சில உறுப்பினர்கள் பேசினர்.

சிறிலங்க இராணுவ முகாம்களில் முடக்கப்பட்டுள்ள மக்களின் துயர நிலை கண்களைக் குளமாக்குகிறது என்று அங்கு நிலவும் மோசமான சூழலை சட்டப் பேரவை காங்கிரஸ் கட்சியின் கொறடா பீட்டர் அல்போன்ஸ் விளக்கினார்.

இந்த நிலையில்தான், இலங்கைக்கு வெளியே சிறிலங்க அதிபர் மகிந்த ராஜபக்சவின் குரலை ஓங்கி ஒலிக்கும் அந்த பாரம்பரிய நாளிதழ், அங்குள்ள முகாம்கள் எவ்வளவு ‘சிறப்பாக’ பராமரிக்கப்படுகிறது என்பதை பல படங்களுடன் செய்திகளை வெளியிட்டு தமிழக மக்களைப் புல்லரிக்கச் செய்தது.

தமிழர்களை அடைத்து வைத்திருக்கும் முகாம்களை இந்த அளவிற்கு சிறிப்பாக பராமரிக்கும் சிறிலங்க அரசு பிறகு ஏன் பத்திரிக்கையாளர்களை அங்கே அனுப்ப தயங்குகிறது என்ற ஒரு கேள்வி யாருக்கும் எழவே எழாது என்ற நம்பிக்கையுடனும், தனக்கே உரித்தான தற்பெருமையுடனு்ம அச்செய்தியை வெளியிட்டிருந்தது.

இரண்டே முக்கால் இலட்சம் தமிழர்கள் அடைத்து வைக்கப்பட்டுள்ள (அவர்களின் 13,000 பேர் காணாமல் போன விடயத்திற்கு இன்றுவரை பதிலேதுமில்லை) அந்த முகாம்களின் நிலை அடிப்படை வசதிகள் ஏதுமின்றி எவ்வளவு மோசமாக இருக்கிறது என்பதை ஐ.நா.பொதுச் செயலர் பான் கீ மூனில் இருந்து கொழும்புவிற்கான ஐ.நா. தூதரகத்தின் பேச்சாளர் கார்டன் வீஸ் வரை கூறியுள்ளார்கள். ஆயினும் அந்த முகாம்கள் சிறப்பாக உள்ளது என்று கூறுவதற்கு அந்த நாளிதழ் ஆசிரியர் ஒரு ஒப்பீட்டை செய்திருந்தார். அது ‘தமிழ்நாட்டிலுள்ள இலங்கைத் தமிழர்களுக்கான அகதிகள் முகாம்களை விட அங்கு சிறப்பாகவே இருந்தது’ என்று கூறியுள்ளார். இது புரிந்துகொள்ளக் கூடிய ஒப்பீடு!

போரின் போது பாதுகாப்பு வலயப் பகுதியில் இருந்து வெளியேறிய ஈழத் தமிழர்கள் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் முகாம்களை பார்வையிட்ட இலங்கை உச்ச நீதிமன்றத்தின் நீதிபதி சரத் நந்த செல்வா, “அங்கு தமிழர்கள் படும் துன்பங்களையும், வேதனைகளையும் சொற்களால் விளக்க முடியாது” என்று கூறினார்.

அவ்வாறு விவரித்துவிட்டதோடு அவர் நின்றுவிடவில்லை. செட்டிக்குளம் முகாமில் ஒவ்வொரு கூடாரத்திலும் 10 பேர் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருந்தனர். அவர்கள் அனைவராலும் ஒரே நேரத்தில் எழுந்து கூட நிற்க முடியாது என்று அவர்கள் படும் துன்பத்தைக் எடுத்துக் கூறினார். இடம் பெயர்ந்த மக்கள் தங்களின் உரிமைக்காக நீதிமன்றத்தைக் கூட நாட முடியாத நிலை தங்கள் நாட்டில் உள்ளதை வேதனையோடு குறிப்பிட்டார்.

தாங்கள் தமிழர்கள் என்பதற்காகவே இப்படிப்பட்ட துன்புறுத்தல்களுக்கு ஆளாக நேர்ந்தது என்ற அவர்களின் எண்ண ஓட்டத்தை புரிந்து கொண்டவராக இவ்வாறு அவர் கூறினார்: “நமது நாட்டில் பெரும்பான்மை இனமோ, சிறுபான்மை இனமோ இல்லை, ஒரே இனம்தான் இருக்கிறது என்று நாம் தொடர்ந்து சொல்லிக் கொண்டிருப்போம் என்றால் அது முழுப் பொய்யாகத்தான் இருக்கும்” என்று கூறினார்.

அவர் நீதிபதி, தான் அரசால் தண்டிக்கப்படலாம் என்ற நிலையிலும் அவர் உண்மையைக் கூறினார். ஏனெனில் அவர் சிறிலங்க அரசின் பெளத்த, சிங்கள இனவாத கட்டமைப்பில் அடங்கிவிடாத சுதந்திர மானுடராக இருந்தார். ஒரு சுதந்திர மனோ நிலையுடன் வாழ்பவனுக்கே மற்றொரு மனிதனின் தேவையும், வேதனையும் புரிகிறது.

அங்கு எல்லாம் அற்புதமாக உள்ளது என்று கூறிபவர், அந்த பெளத்த சிங்கள மேலாதிக்கத்திடமிருந்து விருது பெற்றவராயிற்றே? எப்படி சுதந்திரத்தின் அவசியமும், மனிதனின் வேதனையும் புரியும்?

முகாம்களின் நிலையை மிகவும் சிலாகித்து எழுதப்பட்ட அந்த செய்தியே, “போரின் கடைசி கட்டத்தில் நடந்த குறைந்த தாக்கம் கொண்ட (low intensity) இராணுவ நடவடிக்கையில் ஒரு இராணுவ சக்தியாக இருந்த விடுதலைப் புலிகள் அழிக்கப்பட்டது மட்டுமின்றி, அவர்களின் பிடியில் இருந்த 3 இலட்சம் மக்களையும் மீட்டது சிறிலங்க இராணுவம் என்று கூறுகிறார். கடைசி கட்டத்தில் பாதுகாப்பு வலயப் பகுதியில் இருந்த பல பத்தாயிரக்கணக்கான மக்களை ஒருசேர கொன்று அழித்ததை அறிந்து உலகமே அதிரிச்சியடைந்து கண்டித்தது. அங்கு நடந்தது குறித்து சர்வதேச அளவில் விசாரணை நடத்த வேண்டும் என்று இன்றுவரை உலக நாடுகள் கோருகின்றன. ஆனால் அப்படி ஒன்று நடக்காதது போல மிக லாவகமான பிரச்சாரத்துடனேயே செய்தியைத் துவக்குகிறார்!

இன அடையாளத்தை அழிக்கும் அரசியல் தீர்வு!

மூன்று நாட்கள் தொடர்ச்சியாக வெளியிடப்பட்ட ராஜபக்சேயின் அந்தப் பேட்டி, அவருடைய ‘அரசியல் தீர்வு’ எப்படிப்பட்டதாக இருக்கப் போகிறது என்பதை நன்றாகவே விளக்கியுள்ளது.

தமிழர்களுக்கு சம உரிமை, சுயாட்சி, தமிழர்களின் பாரம்பரிய பிரதேசங்களான வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்கள் இணைப்பு, அதனை உறுதிசெய்யும் தேர்தல் என்றெல்லாம் இங்கு பேசப்படும் எதுவும் அங்கு நிறைவேறப்போவதில்லை என்பதை அதிபர் ராஜபக்ச மிக மிகத் தெளிவாகக் கூறியுள்ளார்.

தமிழர் பிரச்சனைக்குத் தீர்வு குறித்து ராஜபக்சவின் கருத்து இதுதான்: “சிறிலங்காவில் சிறுபான்மை என்று யாருமில்லை, நாட்டை நேசிப்பவர்கள், நேசிக்காதவர்கள் என்ற இரண்டே பிரிவினர்தான். இதனை அவர்கள் திரித்துக் கூறலாம். ஆயினும் எனது கருத்தியல் இதுதான்” என்று தீர்வு காண்பதற்கான தனது அடிப்படையை விளக்கியுள்ளார்!

உங்களுடைய அரசியல் தீர்வுதான் என்ன என்ற கேள்விக்கு ராஜபக்ச அளித்த தீர்ப்புதான் மிகவும் கவனித்தக்கது: “அரசியல் தீர்விற்கு நான் தயார். எதை கொடுக்க வேண்டும், எதை கொடுக்கக் கூடாது என்பது எனக்குத் தெரியும். என்னைத்தான் மக்கள் தேர்வு செய்துள்ளனர், அவர்கள் அளித்த தீர்ப்பை (mandate) பயன்படுத்தப் போகிறேன். இதற்கு அவர்களின் சம்மதத்தை (தமிழர் தேசியக் கூட்டணி) பெற்றாக வேண்டும். அவர்கள் விரும்புவது (சுயாட்சி அல்லது தமிழ் மாநிலம்) கிடைக்காது என்பதை அவர்கள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். இந்த நாட்டில் கூட்டாட்சி (Federalism) என்பது கிடையாது. ஒரு இணக்கப்பாடு ஏற்பட வேண்டுமெனில் இனக் கலப்பு நடக்க வேண்டும். சிங்களர், தமிழர், முஸ்லீம் அனைவருக்குள்ளும் கலப்புத் திருமணம் நடக்க வேண்டும்” என்று கூறியுள்ளார்.

தமிழர்களுக்கு “கெளரமான அமைதி” தீர்வை வழங்கப் போகும் இந்த நாடாளுமன்றவாதி (அப்படித்தான் தன்னை பெருமையாகக் குறிப்பிட்டுக் கொள்கிறார், நம்புவதற்கு்த்தான் எதிரில் ஆள் உள்ளாரே!) எப்போது அந்த அரசியல் தீர்வை அளிக்கப்போவதாக கூறியுள்ளார் தெரியுமா? “முதலில் மக்களின் தீர்ப்பை பெற்றாக வேண்டும், அதன் பிறகுதான் அரசியல் தீர்வு வருகிறது” என்று தானும் தெளிவான அரசியல்வாதிதான் என்பதை நிரூபித்துள்ளார்.

இனப் பிரச்சனைக்குத் அரசியல் தீர்வு குறித்து எழுப்பப்பட்ட கேள்விகளுக்கெல்லாம், இணக்கப்பாடு (Reconciliation) என்றும் மேம்பாடு (Development) என்றும்தான் ராஜபக்ச பேசுகிறார். தீர்வு என்றோ, அதிகாரப் பகிர்வு என்றோ எதையும் பேசவில்லை. ஆனால் தனது அரசியல் திட்டத்திற்கு (அவரே கூறியதுபோல கருத்தியலிற்கு) தமிழர் தேசியக் கூட்டணியை ஒப்புக் கொள்ள வைக்க வேண்டும் என்பதில் குறியாக உள்ளார்.

அவரது பேட்டியில் இருந்து நம்மால் புரிந்துகொள்ள முடிவது:

1) தமிழர் தாயகம் என்று குறிப்பிடப்படும் தமிழர் நீண்ட நெடுங்காலமாக வாழ்ந்துவரும் வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்கள் இணைக்கப்படப் போவதில்லை.

2) தமிழர், சிங்களர், முஸ்லீம் இனக் கலப்பு என்பதின் மற்றொரு பொருள், தமிழர் பாரம்பரிய பகுதிகளில் சிங்களர் குடியேற்றம் செய்வது, அதற்கு பாதுகாப்பாக தமிழர் பகுதிகளில் இராணுவ முகாம்களை (யாழ்ப்பாணத்தில் ஏற்படுத்தியது போல) உருவாக்குவது. அங்கு நிரந்தரமாக இராணுவத்தை நிறுத்த மேலும் 2,00,000 இலட்சம் பேர்களை (ராஜபக்ச குறிப்பிடுகிறார்) நியமிப்பது.

3) தற்போது சிறிலங்க இராணுவத்தின் இடைத் தங்கல் முகாம்களில் உள்ள மக்களை அவர்கள் ஏற்கனவே வாழ்ந்து வந்த பகுதிகளில் குடியமர அனுமதிக்காமல் வேறு இடங்களுக்கு (இதனை அரசு முகவர் இமால்டா கூட தெரிவித்துள்ளார்) கொண்டு சென்று குடியமர்த்துவது. தமிழர்கள் வாழ்ந்த பகுதிகளில் சிங்களர்களை (குறிப்பாக இராணுவத்தினரின் குடும்பங்களை) குடியமர்த்துவது.

4) இடம் பெயர்ந்த மக்களை (Internally displaced persons - IDPs) அவர்கள் வாழ்ந்த இடங்களுக்கு மீள் குடியமரச் செய்வது குறித்து கேட்ட கேள்விகள் எதற்கும், ‘அவர்கள் வாழ்ந்த இடங்களில் குடியமர்த்துவோம்’ என்று ஒரு முறை கூட ராஜபக்ச பதிலளிக்கவில்லை என்பது கவனிக்கத்தக்கது. இதன்மூலம் தமிழர்களின் பாரம்பரிய பிரதேசம் என்று எதுவும் இல்லாமல் செய்வது!

5) சிங்களர் உட்பட எல்லோரும் தமிழ் படிக்க வேண்டும், தமிழர்களும், முஸ்லீம்களும் சிங்களம் படிக்க வேண்டும் என்று கூறுவதை ஒரு பன்மொழிச் சமூகமாக இலங்கையை இவர் மாற்ற திட்டமிட்டுள்ளார் என்று கருதுவதற்கில்லை. தமிழி்ற்கு சம நிலை அளிப்பது அவரின் விருப்பமாக இருந்தால் சிங்களம் போன்று தமிழும் ஆட்சி மொழியாகும் என்ற உறுதியை இந்தப் பேட்டியில் தெரிவித்திருக்கலாமே? ஆக நோக்கம் என்னவெனில், சிறிலங்க அரசில் இடம்பெற வேண்டுமானால் தமிழர்கள் சிங்கள மொழியை கட்டாயம் படித்திருக்க வேண்டும் என்பதே.

ஆக, தமிழர்களின் மீது ஒரு தீர்வைத் திணிக்க ராஜபக்ச அரசு - தனது அண்டை நாடுகளின் முழு ஒப்புதலுடன் - திட்டம் வகுத்துள்ளது என்பதும், அதற்கு எப்படியாவது தமிழர் தேசிய கூட்டணியின் ஒப்புதலைப் பெற்று, ஒரு அரசியல் தீர்வு காணப்பட்டதைப் போன்ற ஒரு தோற்றத்தை உருவாக்கி, தற்பொழுது இலங்கையில் உள்ள பெளத்த - சிங்கள மத இன மேலாதிக்க அரசை வலிமையாக நிலைநிறுத்தி, தமிழர்களை நிரந்தரமாக இரண்டாந்தரக் குடிமக்களாக ஆக்குவதற்கு சதி நடைபெறுகிறது என்றே புரிகிறது.

பெளத்த சிங்கள தேசமே!

தென் இலங்கையின் சிங்களக் கட்சிகள் எதுவாயினும் அவர்கள் அனைவரும் இலங்கை என்பது ஒரு பெளத்த நாடு என்பதையும், அது சிங்களவர்களின் இனத்திற்குச் சொந்தமானது என்ற மகாவம்ச புராணத்தை ஏற்றுக் கொண்டு, அதையே தங்களின் அரசியல் அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளன என்பதையும் புரிந்து கொண்டவர்களுக்கு ராஜபக்சவின் பேட்டியில் புதைந்திருக்கும் இந்த சதித் திட்டம் சுலபமாகப் புரியும்.

விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான போர் முடிந்துவிட்டது என்று நாடாளுமன்றத்தில் அறிவித்தப் பிறகு அவர் பெளத்த மதத்தின் முன்று பெரிய குருமார்களிடம் சென்று ஆசி பெற்றார் ராஜபக்ச.

இன்று காலை வெளிவந்த ஒரு வார இதழில் கூறப்பட்டிருப்பதைப் போல, பெளத்த குருமார்களிடமிருந்து பெறக் கூடிய மிக உயர்ந்த ‘உலக தர்மதுவீபம்’ விருதைப் பெறுவதற்கு எல்லா விதத்திலும் தகுதி பெற்றவராக தான் ஆகியுள்ளதாக மகிந்த ராஜபக்ச கூறியுள்ளார்.

இலங்கையில் சிங்கள பூமியில் அவர்களை எதிர்த்து அரசியலும் கிடையாது, அரசும் கிடையாது என்பதே இன்றுவரை நிதர்சனம்.

எனவே ஈழ்த தமிழர்களுக்கு கெளரமான ஒரு அரசியல் தீர்வு கிட்டும் என்பதோ, அதனை இந்தியாவோ அல்லது மற்ற உலக நாடுகளோ உறுதி செய்யும் என்று நம்புவதோ கடைந்தெடுத்த மடமையாகும்.

அரசியல், ஜனநாயக உரிமைகள் எல்லாம் தமிழர்களுக்கு நியாயமாக வழங்கக்கூடிய ஒரு தலைவர் சிங்கள பூமியில் இருந்திருந்தாலோ அல்லது அதற்கான அரசியல் சூழல் ஒரு காலத்தில் நிச்சயம் மலரும் என்று நம்பியிருந்தாலோ ஈழத் தந்தை செல்வாவின் மனதில் விடுதலைதான் ஒரே வழி என்று தோன்றியிருக்குமா?

புவி வெப்பமடைதல் : ஜி-8 மாநாட்டில் புதிய இலக்கு

இத்தாலியில் நடைபெற்ற ஜி- 8 நாடுகள் மாநாட்டில் முக்கிய விவாதப் பொருளாக புவி வெப்பமடைதல் ஆதிக்கம் செலுத்தியது. இறுதியில் புவி வெப்பத்தை 2 டிகிரி செல்சியஸ் (3.6 ஃபாரன் ஹீட்) குறைக்கவும், கரியமில வாயு வெளியேற்றத்தை 80 விழுக்காடு குறைக்கவும் வளர்ந்த நாடுகள் ஒப்புக் கொண்டுள்ளன.

ஆனால் இந்தியா, சீனா போன்ற வளரும் நாடுகளை வெப்ப (கரியமில) வாயு வெளியேற்றத்தை 50 விழுக்காடு குறைக்குமாறு ஜி-8 நாடுகள் இந்த மாநாட்டில் வலியுறுத்த இயலாமல் போய்விட்டது.

சுமார் 5 மாதங்களில் ஐ.நா. வானிலை ஒப்பந்தம் கோபன்ஹேகனில் அறிவிக்கப்படவுள்ள நிலையில் ஜி-8 நாடுகள் இந்த ஒப்பந்தத்திற்கு வந்துள்ளன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

2050ஆம் ஆண்டிற்குள் வெப்ப வாயு வெளியேற்றத்தை 50 விழுக்காடு குறைக்கவேண்டும் என்ற ஒப்பந்தத்தில் இந்தியாவும் சீனாவும் கையெழுத்திட தயக்கம் காட்டின.

வளர்ந்த நாடுகள் வெப்ப வாயு வெளியேற்றத்தை குறுகிய காலத்தில் அதிக அளவில் கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்று வளரும் நாடுகள் கோரிக்கை வைத்தன. 2 டிகிரி சில்சியஸ் வெப்ப அளவை குறைக்க முதன் முறையாக ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டுள்ளது. ஆனால் 80 விழுக்காடு வெப்ப வாயு வெளியேற்றத்தை குறைப்பதற்கான கால வரம்பு குறிக்கப்படவில்லை. இதனால் இந்த திட்டம் எழுத்தளவில் மட்டுமே நிறைவேறக்கூடியது என்ற சந்தேகம் பலருக்கு எழுந்துள்ளது.

"அதிகரித்து வரும் வெப்ப அளவைக் குறைக்க ஒப்புக் கொண்டுள்ள நாடுகள், அதற்கான திட்டமிடுதலிலும், செலவழிக்கவுள்ள தொகை, மற்றும் இதனை எவ்வாறு சாதிப்பது போன்ற விஷயங்களில் ஐ.நா. வானிலை மாற்ற பேச்சு வார்த்தைகளில் எந்த வித பங்களிப்பையும் மேற்கொள்ளவில்லை" என்று கிரீன்பீஸ் இன்டெர்னேஷனல் அரசியல் ஆலோசகர் டோபியாஸ் முயென்ச்மெயர் என்பவர் சாடியுள்ளார்.

இந்த மாநாட்டிற்கு இடையில் இந்திய பிரதமர் மன்மோகன் சிங் பிரிட்டிஷ் பிரதாமர் கார்டன் பிரவுனுடன் பேச்சுவார்த்தை மேற்கொண்டார். இதில் புவி வெப்பமடைதலைக் குறைப்பதற்கான நடவடிக்கைத் திட்டத்தில் இந்தியாவின் அக்கறைகள் என்ன என்பதை வினா விடை வடிவத்தில் அடங்கிய குறிப்பாக கார்டன் பிரவுனிடம் அளித்தார் பிரதமர் மன்மோகன் சிங்.

தொழில் வளர்ச்சியில் முன்னேறிய நாடுகள் வெப்ப வாயு வெளியேற்றத்தை குறைப்பதில் உறுதியான நடவடிக்கைகளை இந்தியா கோருகிறது என்றும், வெப்ப வாயு வெளியேற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் பசுமை தொழில் நுட்பங்களை எவ்வாறு கையாள்வது என்பது குறித்து வளரும் நாடுகளுக்கு வளர்ந்த நாடுகள் உதவி புரிவது அவசியம் என்றும் பிரதமர் வலியுறுத்தியுள்ளதாக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

மேலும் வளர்ந்த நாடுகளிலிருந்து பசுமை தொழில் நுட்பங்களை வளரும் நாடுகள் குறைந்த விலையில் வாங்குவதற்கு வழி செய்யும் வகையில் அந்த நாடுகள் அதன் மீதுள்ள அறிவுசார் சொத்துரிமை விதிகளை தளர்த்த வேண்டும் என்றும் மன்மோகன் வலியுறுத்தியுள்ளார்.

மேலும் இது போன்ற பசுமை தொழில் நுட்பத் திட்டங்களை இந்தியாவும், பிரிட்டனும் சேர்ந்து கூட்டாக உருவாக்கிட வேண்டும் என்றும் மன்மோகன் சிங் கோரிக்கை விடுத்துள்ளார்.

Wednesday, July 8, 2009

கடற்படை ஒத்திகை வேட்டை - தூத்துக்குடி போலீசார் கோட்டைவிட்டனர்

மும்பையில் கடந்த ஆண்டு கடல் வழியாக புகுந்து தீவிரவாதிகள் தாக்குதல் நடத்திய சம்பவம் நாடு முழுவதும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. இதையடுத்து இந்திய கடலோரப் பகுதிகளில் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் பலப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

இதற்கிடையே கடந்த 2 நாட்களுக்கு முன்பு அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் மத்திய உளவு பிரிவு அதிகாரிகள் எச்சரிக்கை தகவல் ஒன்றை அனுப்பினர். அதில் தீவிரவாதிகள் கடல் வழியாக மீண்டும் ஊடுருவும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளனர். அவர்கள் எந்த நேரத்திலும் எந்த பகுதியிலும் தாக்குதல் நடத்தக்கூடும் என்று எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டிருந்தது.

இந்த நிலையில் மத்திய கடலோர காவல் படையும், சென்னை போலீசாரும் நேற்று இரவு நடத்திக்காட்டிய “அதிரடி நாடகம்” பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது.

சென்னையில் உள்ள நட்சத்திர ஓட்டல்கள், கிழக்கு கடற்கரை சாலையில் உள்ள ஆடம்பர பங்களாக்கள், வணிக வளாகங்கள், சினிமா தியேட்டர்கள், என்று எதிலும் நேற்று இரவு அவ்வளவு எளிதாக நுழைந்து விட முடியவில்லை. போலீசாரின் பலத்த சோதனைக்கு பின்னரே உள்ளேநுழைய முடிந்தது.

சென்னை நகரில் நேற்றிரவு எங்கு பார்த்தாலும் போலீஸ் தலைகளாகவே காணப்பட்டது. அனைத்து முக்கிய சாலைகளிலும் வாகன சோதனையும் தீவிரப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. மும்பையில் தாக்குதல் நடத்தியது போல சென்னை நகரிலும் தாக்குதல் நடத்த கடல் வழியாக தீவிரவாதிகள் ஊடுருவ வந்து கொண்டிருப்பதாக எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டது.

இதையடுத்து திருவொற்றியூரில் இருந்து திருவான்மியூர் வரை உள்ள கடலோர பகுதிகள் அனைத்தும் போலீசாரின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரப்பட்டது. சென்னை போலீஸ் கமிஷனர் ராஜேந்திரன், மற்றும் போலீஸ் அதிகாரிகள் உள்ளிட்ட 13 ஆயிரம் போலீசார் உஷார் நிலையில் இருந்தனர். கடலோர காவல் படையின் கமாண்டோ விரர்கள் மேற்பார்வையில் மாக்டிரில் என்று அழைக்கப்பட்ட ஒத்திகை நாடகம் அரங்கேறியது.

சென்னையில் ஏதாவது ஒரு பகுதியில் தீவிரவாதிகள் போல கமாண்டோ படை வீரர்கள் நுழைவார்கள். அவர்கள் எப்படி வருவார்கள், எந்த பகுதியில் வருவார்கள் என்பதையெல்லாம் சொல்ல மாட்டோம். அவர்களை மடக்கி பிடிக்க வேண்டியது உங்களது கடமை. சென்னை போலீசின் திறமைக்கு இது ஒரு சவால் என்று கடலோர காவல்படை அதிகாரிகள் கூறி விட்டனர்.

இதனை தொடர்ந்து திக்... திக்... என்ற மனநிலையுடன் சென்னை போலீசார் தேடுதல் வேட்டையில் ஈடுபட்டிருந்தனர். சென்னை நகரில் பணியில் இருந்த அத்தனை போலீசாரும் நேற்று இரவு பதட்டத்துடன் காணப்பட்டனர். நமது ஏரியாவில் தீவிரவாதிகள் போர்வையில் உள்ள கமாண்டோக்கள் நுழைந்து, அவர்களை பிடிக்க முடியாமல் கோட்டை விட்டு விட்டால் சிக்கலாகி விடுமே என்ற அச்சத்தில் உயர் போலீஸ் அதிகாரிகளும் பரபரப்புடன் காணப்பட்டனர்.

வடசென்னையில் திருவொற்றியூரில் இருந்து காசிமேடு வரை 12 இடங்களில் படகுகளில் கண்காணித்த படி கண்ணில் விளக்கெண்ணையை ஊற்றிக் கொண்டு போலீசார் காவல் காத்தனர். சரியாக இரவு 10 மணியளவில் காசி மேடு கடற்கரை பகுதியில் சந்தேகத்துக்கிடமான படகு ஒன்று வந்தது.

இதனால் அங்கு பாதுகாப்பு பணியில் ஈடுபட்டிருந்த உதவி கமிஷனர் மாடசாமி தலைமையிலான போலீசார் உஷாரானார்கள். படகில் வந்த 6 பேரையும் துப்பாக்கி முனையில் சுற்றி வளைத்து பிடித்தனர். பின்னர் 6 பேரும் மின்னல் வேகத்தில் சென்னை போலீஸ் கமிஷனர் அலுவலகத்துக்கு கொண்டு வரப்பட்டனர். இதன் மூலம் சென்னைபோலீசார் ஒத்திகையில் வெற்றிபெற்றனர்.

இது தொடர்பாக உயர் போலீஸ் அதிகாரி ஒருவர் கூறியதாவது:-

சென்னையில் தீவிரவாதிகள் ஊடுருவினால் அவர்களை உங்களால் பிடிக்க முடியுமா? என்று சென்னை போலீசுக்கு சவால் விடுப்பது போல் இருந்தது இந்த ஒத்திகை நாடகம். இந்த நாடகத்தில் சென்னை போலீஸ் தான் ஹீரோ என்பதை நாங்கள் நிரூபித்து விட்டோம்.

காசிமேடு கடற்கரையில் தீவிரவாதிகள் போல ஊடுருவிய கமாண்டோ வீரர்களை பிடித்ததுடன் பணிகளை நாங்கள் முடித்துக் கொள்ளவில்லை. இரவு 12 மணியில் இருந்து அதிகாலை 4 மணி வரை சென்னை முழுவதும் உஷார் படுத்தியிருந்தோம். இந்த ஒத்திகை நாடகத்தின் 2-ம் காட்சியாகவே கருதி இதன் பிறகு பாதுகாப்பு பணியில் ஈடுபட்டிருந்தோம்.

நேற்று இரவு 7 மணியில் இருந்து அதிகாலை 4 மணி வரை விடிய விடிய சென்னை முழுவதும் தீவிர தேடுதல் வேட்டையில் ஈடு பட்டிருந்தோம்.

காரிலோ, மோட்டார் சைக்கிள்களிலோ கமாண்டோ வீரர்கள் தீவிரவாதிகள் வேடத்தில் மீண்டும் வந்து விட்டால் என்ன செய்வது என்பதற்காக விடிய விடிய வாகன சோதனையும் நடத்தின. சென்னை நகரில் உள்ள அத்தனை போலீசாரும் பாதுகாப்பு பணியில் ஈடுபடுத்தப்பட்டது இதுவே முதல் முறையாகும்.

தமிழக போலீசாருக்கு சவால் விடுக்கும் வகையில் கடலோர காவல்படை நடத்திக்காட்டிய இந்த மாதிரி வேட்டையால் சென்னை முழுவதும் நேற்று இரவு பரபரப்பில் மூழ்கியது. இன்று அதிகாலை 4 மணி வரை பரபரப்பு நீடித்தது. தமிழ்நாடு முழுவதும் அனைத்து கடலோர மாவட்டங்களிலும் போலீசாருக்கு இதுபோல் ஒத்திகை வேட்டை நடந்தது. இதில் தூத்துக்குடி மாவட்ட போலீசார் மட்டும் பாதுகாப்பு பணியில் கோட்டைவிட்டனர். தீவிரவாதிகள் வேடத்தில் வந்த கமாண்டோ வீரர்களை பிடிக்க தூத்துக்குடி மாவட்ட கடலோர பகுதியில் தேடுதல் வேட்டை நடத்தினர். அப்போது 6 கமாண்டோ வீரர்கள் போலீசுக்கு தெரியாமல் மீனவர்கள் போல ஒரு படகில் வந்து தங்களது இலக்கான கோவிலுக்குள் நுழைந்து விட்டனர். அவர்களை முன் கூட்டியே கண்டுபிடிக்க தவறி விட்டனர்.