அச்சமுண்டு! அச்சமுண்டு! - அச்சமின்றிப் பார்க்கலாம் | திரைவிமர்சனம்

முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு படம். முழுக்க முழுக்க அமெரிக்காவில் படம் பிடிக்கப்பட்ட படம். அமெரிக்காவில் உள்ள நியூஜெர்ஸி நகரில் வசித்து வருகிறார் கணினிப் பொறியாளாரான பிரசன்னா; அவரின் மனைவி சினேகா இவர்களுக்கு அக்சயா என்ற எட்டு வயதுப் பெண் குழந்தையும் உண்டு.

இவர்கள் குடியிருக்கும் வீட்டுக்கு வண்ணப் பூச்சு (பெயின்ட்) அடிப்பதற்காக அமெரிக்க வன்ணம் தீட்டும் நபரை அழைக்கிறார்கள். அவரும் வண்ணம் தீட்ட ஒப்புக்கொள்கிறார். அவ்வாறு வரும் அந்த நபர், சிறுவர்களைக் கடத்திக் கற்பழித்துக் கொல்லும் சைக்கோ குணம் படைத்தவன். இவனது சைக்கோ பார்வை, சினேகா - பிரசன்னா இவர்களின் எட்டு வயதுப் பெண் குழந்தையின் மீதும் விழுகிறது. பிறகு அக்குழந்தையைக் கடத்த அவன் போடும் திட்டம் என்ன? அதை எப்படி பிரசன்னாவும் சினேகாவும் முறியடித்தார்கள் என்பதை அச்சமில்லாமல் 'அச்சமுண்டு! அச்சமுண்டு!' மூலம் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குநர் அருண் வைத்தியநாதன்.படப்பிடிப்பு அமெரிக்காவில் நடத்தப்பட்டதுடன் படமே அமெரிக்க பாணியில் எடுக்கப்பட்டு இருக்கிறது. தமிழ் சினிமாவின் எந்தச் சாயலும் இல்லாமல் இயல்பாக இருக்கிறது திரைக்கதை.

முதல் முறையாக ரெட் ஒன் எனப்படும் கேமராவில் எடுக்கப்பட்டுள்ளது. இப்படத்தை போல பல தமிழ்ப் படங்களில் இக்கேமராவைப் பயன்படுத்த வாய்ப்பு உள்ளது. அந்த அளவிற்குப் படத்தின் காட்சிகள் ஒரு அழகான ஆல்பம் பார்த்த அனுபவத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. இதற்காக ஹாலிவுட் ஒளிப்பதிவாளர் கிரிஸ் பிரெய்லிச்சுக்கு ஒரு பாராட்டு.

பிரசன்னா - சினேகா இவர்களுக்கு அப்படி ஒரு பொருத்தம். நிஜமான கணவன் - மனைவியாக வாழ்ந்து இருக்கிறார்கள். பிரசன்னாவின் அமைதியான நடிப்பும் சினேகாவின் அழகான நடிப்பும் படத்திற்கு ஆரோக்கியமாக உள்ளது. படத்தில் உள்ள முத்தக் காட்சிகளில் கூட இயல்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார்கள்.

பிரசன்னா - சினேகாவின் குழந்தையாக நடித்திருக்கும் அக்சயாவின் நடிப்பும் ஓகே தான். பிரசன்னா - சினேகா இருவரைத் தவிர படத்தில் வரும் அத்தனை முகங்களும் தமிழ்த் திரையில் பார்த்திராத முகங்களாக இருந்தாலும் எந்த ஒரு பதற்றத்தையும் வெளிப்படுத்தாமல் நடித்திருக்கிறாகள்.

கார்த்திக் ராஜாவின் இசையில் இரண்டு பாடல்கள் உள்ளன. இரண்டுமே இனிமை. பின்னணி இசையிலும் பின்னியிருக்கிறார் இந்த இளைய ஞானி.

'அச்சமுண்டு! அச்சமுண்டு!' என்று தலைப்பு இருந்தாலும் படத்தை அச்சமின்றிப் பார்க்கலாம். படம் பார்ப்பவரை அச்சப்பட வைப்பதற்காக இயக்குநர் முயன்றிருப்பது, சில காட்சிகளில் தெரிகிறது. எந்த ஒரு காட்சியையும் நீளமாகச் சொல்லாமல் சுருக்கமாகச் சொல்லியிருக்கும் இயக்குநர் அருண் வைத்தியநாதனுக்கு ஒரு சபாஷ் சொல்வேன்.

சிரித்தால் ரசிப்பேன் = வயிறு குலுங்க சிரிக்க | திரைவிமர்சனம்

பண்ணையார் மகளை காதலித்து மணக்க போராடும் இளைஞன் கதை...பண்ணை குடும்பத்து பெரியவர் எம்.எஸ். பாஸ்கர். தங்கையை மந்திரவாதி தியாகு காதலித்து கடத்தி போய் மணந்ததால் காதலையே வெறுக்கிறார்.

எம்.எஸ். பாஸ்கர் மகள் சுனுலட்சுமிக்கு தனது மகன் சத்யனை மணமுடித்து சொத்தை அபகரிக்க திட்டமிடுகிறார் தியாகு. ஆனால் சுனுலட்சுமிக்கு வீட்டு மானேஜர் மனோபாலா மகன் சத்யா மேல் காதல். ராத்திரிகளில் சந்தித்து ரகசியமாக காதலை வளர்க்கின்றனர்.

ஒரு கட்டத்தில் காதல் விவகாரம் எம்.எஸ். பாஸ்கருக்கு தெரிய ஆவேசம். சத்யாவை விரட்டியடிக்கின்றனர். சுனுலட்சுமிக்கு வேறு இடத்தில் மாப்பிள்ளை பார்த்து திருமண ஏற்பாடு நடக்கிறது. திருமணத்தை தடுத்து தன் மகனுடன் சுனுவை சேர்க்க தியாகு அடியாட்களுடன் வருகிறார். சத்யாவும் அனுவை கடத்தி போய் திருமணம் செய்ய வியூகம் வகிக்கிறார். அனுவை யார் மணந்தார் என்பது கிளைமாக்ஸ்...

முழுநீள காமெடியில் வயிறு குலுங்க சிரிக்க வைக்கும் படம். பெரிய காமெடி பட்டாளமே களம் இறங்கி சிரிப்பு தோரணம் கட்டுகின்றனர்.

இறுக்கத்துடன் துப்பாக்கியும் கையுமாய் திரியும் எம்.எஸ். பாஸ்கர்... மகாநதி சங்கரின் அடிதடி கோஷ்டி செய்யும் கோமளித்தன கலாட்டாக்கள், தியாகு, ஊர்வசி, சத்யன் கூட்டணியின் மந்திர, தந்திர ரவுசுகள் என காமெடி தர்பாரே நடத்துகின்றனர். சத்யா காதல் காட்சிகளில் பளிச்சிடுகிறார். சுனுலட்சுமி அகலமான கண்கள், வசீகர புன்னகையில் கவர்கிறார். சண்முகராஜன், மனோபாலா, கல்பனா, மயில்சாமி, சிங்கமுத்து ஆகியோரும் உள்ளனர்.

தியாகுவின் நிர்வாண வசிய யோசனையும் அதை கேட்டு சத்யன் செய்யும் கூத்தும் முகம் சுளிக்க வைக்கின்றனர். இயனியனின் இசையில் பாடல்கள் இனிமை. ரமேஷ் அழகிரியின் ஒளிப்பதிவும் அருமை. காமெடி பட இயக்குனர் வரிசையில் அழுத்தமாக தன்னை பதிவு செய்துள்ளார் வி. சந்திரசேகரன்.

வாமனன் = காலடிக்குள் பூமி சிக்கவில்லை | திரைவிமர்சனம்

மாடல் லஷ்மிராய் நீச்சல் உடையில் வலம் வருவதை படம் பிடித்துக் கொண்டிருக்கும் கேமரா பொருந்திய ஹெலிகாப்டர் பழுதடைவதால் தனது கட்டுப்பாட்டை இழந்து ஒரு மரத்தில் மாட்டிக் கொள்கிறது. அதன் அருகே முதல்வராக பதவியேற்கவிருக்கும் டெல்லிகணேஷை சம்பத் கொலை செய்கிறார். இந்த காட்சி கேமராவில் பதவி செய்யப்படுகிறது. அந்த வீடியோ டேப் லஷ்மிராய் மற்றும் அவருடைய நண்பரிடம் அறிந்த சம்பத்தின் ஆட்களும், போலீசும் துரத்துகின்றன.


லஷ்மிராயும், அவரது நண்பரும் கொலை செய்யப்படுகின்றனர். இதற்கிடையில் பெரிய நடிகராக வேண்டும் என்ற ஆசையில் சென்னைக்கு வரும் ஜெய், இந்த கொலை வழக்கில் மாட்டிக் கொள்கிறார். போலீஸ் ஜெய்-ஐ துரத்த ஓடி..... ஓடி........ ஓய்ந்து போன நிலையில், தம்மை இக்கொலை வழக்கில் திட்டமிட்டு சிக்கவைத்துள்ளார்கள் என்பதை அறிந்து, அவற்றிலிருந்து எப்படி விடுபடுகிறார் என்பது தான் கதை.


கதை ஆரம்பிதிலிருந்தே லஷ்மிராயை சுற்றித்தான் நடக்கிறது. ஜெய் பாட்டின் மூலம் அறிமுகமாகி சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறார். ஜெய்-ஐ கதைக்குள் கொண்டுவர இயக்குனர் பயன்படுத்தி ரகுமான் கதாபாத்திரம் படத்திற்கு ப்ளஸ்ஸாக இருந்தாலும், தாமதமாக செய்ததினால் அதை பொறுத்துக் கொள்ளும் மனநிலையில் மக்கள் இல்லை. அதுவரை ஆர்டியன்ஸை காமெடி காட்சிகளில் கவர் பண்ணலாம் என்று நினைத்த இயக்குனருக்கு தோல்வி தான். சந்தானம் ஜெய் முதல் பாதியில் காமெடி செய்ய முயற்சித்திருக்கிறார்கள். அதனுடைய பயன் சந்தானம் ஊர்வசியுடன் சேர்ந்து சமையல் செய்யும் காட்சியில் மட்டும் தான் கிடைக்கிறது. ஜெய் தனது இரண்டு படங்களிலும் யதார்த்தமான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியவர். இப்படத்தில் தனக்கென்று ஒரு ஸ்டைலை கொண்டுவர முயற்சி செய்திருக்கிறார். ஆனால் பாவம் நடிகர் விஜய்-யையே அவரது நடிப்பு ஞாபகப்படுத்துகிறது.


லஷ்மிராய் முதல் காட்சியிலேயே பிகினி நீச்சல் உடையில் தோன்றி ஆர்டியன்ஸை நிமிரச் செய்ய வைக்கிறார். தனக்கு கொடுத்த வேலையை சரியாக செய்துவிட்டு இறந்துவிடுகிறார். புதுமுகம் ப்ரியா, தனக்கும் கதைக்கும் சம்பந்தம் இல்லை, ஜெய்க்கும் தனக்கும் தான் சம்பந்தம் என்பது போல இரண்டு பாடல்கள் ஜெய்யுடன் நடப்பது என சில காட்சிகளில் தோன்றுகிறார்.


ஊர்வசி எப்பவும் போல வெகுளித்தனமான அம்மாவாக வந்து வெறுப்பேற்றுகிறார். சந்தானம் தலைவாசல் விஜய், ரோகினி என நடிகர் பட்டாளம் ஒருபுறம் இருக்க, ரகுமானின் என்ட்ரி படத்தில் கொஞ்சம் விறுவிறுப்பை சேர்க்கிறது. ரகுமான் தனது கதாபாத்திரத்திற்கு ஏற்ப கம்பீரமான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.


யுவன்சங்கர் ராஜா அண்மையில் வெளிவந்த தமது படங்களைக் காட்டிலும், பரவாயில்லை என்னும் அளவிற்கு இப்படத்தில் மெட்டுக்கள் போட்டிருக்கிறார். பின்னணி இசைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்திருப்பது தெரிகிறது. அரவிந்த் கிருஷ்ணாவின் ஒளிப்பதிவு படத்திற்கு ஒரு பலம். டாப் ஆங்கில் க்ளைமாக்ஸ் சண்டை காட்சிகளில் ஒளிப்பதிவாளரின் உழைப்பு தெரிகிறது.


இயக்குனர் அகமது, வாமனனை படத்தின் இடைவேளைக்கு பின்புதான் காண்பிக்கிறார். அதுவரை காமெடிக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்கிறார். பீகார் கடத்தில் கும்பலை மாட்டிவிட்டு, ஜெய் தப்பிப்பது நாயகிக்கு பிறந்தநாள் பரிசாக கொடுக்கும் மணல் ஓவியம் போன்றவை இயக்குனரின் அனுபவத்தை காட்டுகிறது. ரகுமானின் கதாபாத்திரத்தில் உள்ள விறுவிறுப்பு போன்றவை படத்தின் காட்சிகளில் இல்லாமல் போயிற்று. ஜெய் தாம் நடிக்கும் படங்களிலேயே வாமனன் தான் 100 நாட்களை தாண்டும் என்ற நம்பிக்கை வைத்திருந்தார். வாமனன் அவருக்கு நம்பிக்கை துரோகம் செய்துவிட்டது.

இந்திரவிழா=கவர்ச்சி + காமெடி | திரைவிமர்சனம்

டிவி- சேனலில் பணிபுரியும் ஸ்ரீகாந்த், தனது சேனலில் ஒளிபரப்பாகும் கோமாளி நம்பர்-ஒன் என்ற நிகழ்ச்சிகாக ஹேமமாலினியை இரண்டு முறை ஏமாற்றுகிறார். மூன்றாவது முறையாக ஹேமமாலினியின் திருமணத்திலும் போலி மாப்பிள்ளையை செட்டப் செய்து கோமாளியாக்குகிறார். இதனால் அதிர்ச்சி அடையும் ஹேமமாலினியின் தந்தை ஆஸ்பத்திரியில் அட்மிட் ஆகுகிறார். தன்னால் ஏற்பட்ட இந்த தவறுக்காக மன்னிப்பு கேட்டதுடன், ஹேமமாலினியை மணந்தும் கொள்கிறார் ஸ்ரீகாந்த். (காதல் காட்சிகள் இன்றி காதலியை கைப்பிடிக்கிறார்)


இதற்கிடையில், சேனலின் முதலாளியான நாசரின் மனைவியாக வருகிறார் நமீதா. நமீதாவை பார்த்து அதிர்ச்சியாகும் ஸ்ரீகாந்த், நமீதாவால் பலமுறை அவமானப்படுத்தப்படுகிறார். (ஏன் என்பதற்கு ஒரு பிளாஷ்பேக்) ஐந்து வருடங்களுக்கு முன் ஸ்ரீகாந்தும், நமீதாவும் மலேஷியாவில் சந்தித்து கொள்கிறார்கள். முதல் சந்திப்பிலேயே நமீதாவிடம் சருக்கிய ஸ்ரீகாந்த், நமீதாவை காதலிக்க தொடங்குகிறார்.


நமீதா ஸ்ரீகாந்துடன் அவருடைய பணத்தையும் காதலிக்கிறார். பணத்திற்காக எதையும் செய்யும் நமீதாவின் சுயரூபம் அறியும் ஸ்ரீகாந்த், அவரை விட்டு பிரிகிறார். இப்படி பிரிந்த தனது முன்னால் காதலி, தனது முதலாளியின் மனைவி என்பதால் அவமானங்களை பொறுத்துக் கொண்டு அவரின் கீழ் பணிபுரிந்து வரும் ஸ்ரீகாந்தை தாம் தங்கியிருக்கும் ஹோட்டலுக்கு அழைக்கிறார் நமீதா. அங்கு வரும் ஸ்ரீகாந்திடம் தனது காதல் நினைவுகளை பகிர்ந்து கொள்ள நினைக்கும் நமீதாவிற்கு ' நோ ' சொல்லி நோஸ்கட் கொடுக்கிறார். கோபம் கொள்ளும் நமீதா, ஸ்ரீகாந்த் தம்மை கற்பழிக்க முயற்சித்தார் என்று தமது கணவர் நாசரிடம் கூறி, ஸ்ரீகாந்தை வேலையைவிட்டே தூக்குகிறார்.


ஸ்ரீகாந்த் தான் நிரபராதி என்றும், தனது வேலையை தமக்கு திருப்பி தரவேண்டும் என்று உயர்நீதிமன்றத்தில் முறையிடுகிறார். இதற்கிடையில், நமீதா-ஸ்ரீகாந்த் பேசிக்கொண்ட வீடியோவை வைத்திருக்கும் ரகசியா கொலை செய்யப்படுகிறார். இக்கொலை பழியும் ஸ்ரீகாந்தின் மேல் விழுகிறது. இதிலிருந்து எப்படி விடுபட்டார் என்பதே இறுதி காட்சி.


நமீதா, ஹேமமாலினி, ரகசியா மூன்று பேரையும் நீச்சல் உடையில் காண்பிப்பதாக இயக்குனர் வேண்டிக்கொண்டாரோ என்னவோ. ஹேமமாலினி நமீதாவிற்கு போட்டியோ என்ற அளவிற்கு அசத்தியிருக்கிறார். ஆனால் நமீதா வந்தவுடன், நமீதா மட்டும் போதும் என்ற அவரை ஒதுக்கிவிட்டார் இயக்குனர். நமீதா தனது கதாபாத்திரத்திற்கு ஏற்றவாறு கணக்கச்சிதமாக பொருந்தியிருக்கிறார். ஆறடி ஆல்கஹாலாக இருந்தாலும் நமீதாவினால் எந்த போதையும் ஏற்படவில்லை.


இந்திர விழாவில் இந்திரனுக்கு வேலை கொடுக்காமல், நாயகிகளின் அடாவடியில் அமைதியாக வந்து போகிறார் ஸ்ரீகாந்த். நாசர் ஜான் குமாரமங்கலம் என்ற கதாபாத்திரத்தில், அவர் போடும் லாங்கோட்டின் அளவுக்கு கூட அவர் வரும் காட்சிகள் இல்லை. விவேக் காமெடி என்ற பெயரில் கடுப்பேத்துகிறார். பிறகு ராதாரவி, ஒய் ஜி மகேந்திரன் ஆகியோரின் கூட்டணியில் வரும் நீதிமன்ற காட்சிகள் ஓரளவு சிரிக்க வைக்கின்றன.


கவர்ச்சி ப்ளஸ் காமெடி என்று கணக்குப் போட்டு கதை எழுதியிருக்கிறார் இயக்குனர் ராஜேஷ்வர். நமீதாவையே நம்பியிருக்கும் இயக்குனர், முதல் பாதியில் கவர்ச்சிக்கு முக்கியத்துவமும், இரண்டாம் பாதியில் காமெடிக்கு முக்கியத்துவமும் கொடுத்திருக்கிறார். ஜெயித்தது என்னவோ கவர்ச்சிதான். இந்திரனுக்காக இல்லை என்றாலும், ரம்பை, ஊர்வசி, மேனகை இவர்களுக்காக இவ்விழாவில் மக்கள் கலந்து கொள்வார்கள்.

2009ல் இதுவரை தமிழ்சினிமா

ஒரு படத்தின் வெற்றி இயக்குன‌ரின் கையில் இருக்கிறது. சிலர் நம்பிக் கொண்டிருப்பதுபோல் ஹீரோவோ, பிரமாண்டமோ அல்ல படத்தின் வெற்றியை தீர்மானிப்பது. எளிமையான கதையிலேயே எவரெஸ்டை தொடலாம். புதியவர்கள் நிரூபித்திருக்கிறார்கள். உணர்ந்து திருந்த வேண்டியது ஒவ்வொருவ‌ரின் கடமை. சென்ற வருடம் கிடைத்த பாடங்களிலிருந்து தமிழ் சினிமா எதையும் கற்றுக் கொண்டதாக‌த் தெ‌ரியவில்லை. 2008 வெளியான மொத்த திரைப்படங்களின் எண்ணிக்கை ஏறக்குறைய 84. அதில் கரை சேர்ந்தவை ஏழே ஏழு. 2009ல் ஜூன் 30 வரை ஏறக்குறைய 51 படங்கள் வெளியாகியுள்ளன. இவற்றில் அனைத்து தரப்பினருக்கும் லாபம் சம்பாதித்து கொடுத்தவை ஒன்பது. சென்ற வருடத்துடன் ஒப்பிடுகையில் நம்ப முடியாத முன்னேற்றம். ஆனால் இது போதுமா?

தமிழ் சினிமாவின் வியாபாரத்தை விஸ்த‌ரிக்கும் என்று எதிர்பார்த்த குசேலன், பீமா, குருவி, ஏகன், சத்யம் என மெகா பட்ஜெட் படங்கள் அனைத்தும் பெருத்த நஷ்டத்தை சந்தித்தன. தமிழ் சினிமாவை ஓரளவு காப்பாற்றியவை என்றால் அது புதியவர்களின் சமரசமற்ற முயற்சிகளான சுப்பிரமணியபுரம், அஞ்சாதே, சரோஜா போன்ற பட்ஜெட் படங்கள் மட்டுமே.

சினிமாவின் முகத்தை ஹைடெக்காக மாற்றப் போவதாகக் கூறிய கார்ப்பரேட் ஜாம்பவான்கள் ஒருவர் பாக்கி இன்றி அனைவரும் மண்ணை கவ்வினர்.

எளிமையான கதை, சிறந்த திரைக்கதை, யதார்த்தத்தை மீறாத காட்சிகள். இவை இருந்தால் ஸ்டார் வேல்யூ இல்லாத படங்களும் வெற்றி பெறும் என்பது சென்ற வருடம் கிடைத்த பாடம். இந்த வருடத்தின் முதல் ஆறு மாத கால தமிழ் சினிமா வியாபாரம் அந்த பாடத்தை மீண்டும் உண்மையாக்கியிருக்கிறது.

பஞ்ச் டயலாக், பரபர சண்டைக் காட்சிகள், கால் மணிக்கு ஒரு குத்துப் பாட்டு என ஸ்டார் வேல்யூ ஃபார்முலாவில் வந்த ஏறக்குறைய அனைத்துப் படங்களும் இந்த வருடமும் பணால். விஜய்யின் வில்லு, விஷாலின் தோரணை சிறந்த உதாரணங்கள். பழைய ஃபார்முலாவில் வெளிவந்த ம‌ரியாதைக்கும் வரவேற்பில்லை.

இந்த ஆறு மாத காலத்தில் வெற்றியை அறுவடை செய்தவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் புதுமுகங்கள். முதலில் வெண்ணிலா கபடிக்குழு. ஸ்டார் வேல்யூ இல்லாத சராச‌ரி நடிகர்களால் உருவான படம். இயக்குனர் சுசீந்திரனுக்கும் இதுவே முதல் படம். எளிமையான கிராமத்து இளைஞர்களின் கபடி ஆசையின் வழியாக அவர்களின் வாழ்க்கையை காட்சிப்படுத்திய இப்படம் அனைத்து தரப்பினராலும் ரசிக்கப்பட்டது. இதன் வெற்றி யதார்த்த சினிமாவுக்கான இருப்பை உறுதி செய்தது. ஆவி கதையுடன் வந்த யாவரும் நலம் இந்த வருடத்தின் எதிர்பாராத ஆச்ச‌ரியம். மாதவன் என்ற ஹீரோ நடித்திருந்தாலும் இயக்குன‌ரின் பழமை தவிர்த்த புதுமை சிந்தனையே படம் வெற்றியின் படிக்கட்டில் ஏற உதவியது.

சுப்பிரமணியபுரம் படத்தின் மூலம் அனைவரையும் திரும்பிப் பார்க்க வைத்த சசிகுமா‌ரின் தயா‌ரிப்பில் வெளிவந்த படம் பசங்க. பதினாலு வயது சிறுவர்கள் நடித்த இந்தப் படம் ஸ்டார் வேல்யூ இல்லாமலே பாக்ஸ் ஆபிஸை கலங்கடித்தது.

பத்து இயக்குனர்கள் நடித்த மாயாண்டி குடும்பத்தார் பி அண்டு சி சென்டர்களில் ஓரளவு வரவேற்பை பெற்றுள்ளது. நஷ்டத்தை சந்திக்காத படங்களின் வ‌ரிசையில் இந்தப் படத்தையும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம். சமீபத்தில் வெளியான நாடோடிகளும் ரசிகர்களின் பேராதரவுடன் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது.

நாம் மேலே பார்த்த ஐந்து படங்களும் இரண்டிலிருந்து நான்கு கோடிக்குள் தயாரானவை. பிரமாண்டமான அரங்குகள், கோடிகளில் சம்பளம் வாங்கும் நடிகர்கள், தேவையற்ற சண்டைக் காட்சிகள் போன்ற தமிழ் சினிமாவின் சாபக் கேடுகள் ஏதுமற்றவை. எளிமையான கதையையும், யதார்த்தமான காட்சிகளையும், அ‌ரிதாரம் பூசாத நடிகர்களையும் நம்பி எடுக்கப்பட்டவை.

இந்த ஆறுமாத காலத்தில் வழக்கமான ஃபார்முலாவில் ஜெயித்த படங்கள் நான்கு. படிக்காதவன், சிவா மனசுல சக்தி, அயன், மாசிலாமணி. இவற்றில் படிக்காதவன், சிவா மனசுல சக்தி, மாசிலாமணி ஆகியவை வெற்றி பெற்றதில் அப்படத்தின் தயா‌ரிப்பாளர்கள் தண்ணியாக செலவழித்த விளம்பர பணத்துக்கு கணிசமான பங்குண்டு.

இந்த வருடத்தின் பிளாக்பஸ்டர் என்றால் அது அயன். கே.வி.ஆனந்தின் இப்படம் தமிழ் சினிமாவுக்கு பழக்கமான கடத்தல் கதையை பிரமாண்டமாக காட்டியது. சூர்யாவின் நடிப்புக்கும், தொழில்நுட்பத்துக்கும் இந்த வெற்றியில் கணிசமான பங்குண்டு.

நல்லவனான ஹீரோ, கெட்டதை மட்டுமே செய்யும் வில்லன், டூயட்டுக்கு ஒரு ஹீரோயின் என்ற வழக்கமான அம்மாஞ்சித்தனங்கள் இந்த வருடம் வெற்றிபெற்ற படங்களில் இல்லை. விதிவிலக்குகள் படிக்காதவனும், மாசிலாமணியும்!

நடிகவேள் எம்.ஆர். ராதா - நூற்றாண்டைத் தாண்டி

ராதாகிருஷ்ணன் என்ற இயற்பெயர் கொண்ட எம்.ஆர். ராதா பிறந்தது சென்னையிலுள்ள சூளை, வருடம் 1907, தந்தை ராஜகோபால் நாயுடு முதலாம் உலகப் போரில் ரஷ்ய எல்லை பஸ்ஸோவியாவில் மரணமடைகிறார், தாய் ராசம்மமாள். உடன் பிறந்தவர்கள் அண்ணன் ஜானகிராமன், தம்பி பாப்பா. சிறுவனாக இருந்தபோது அம்மாவிடம் கோபித்து, சென்னை எழும்பூர் ரயில் நிலையத்தில் மூட்டை தூக்கியபோது தொடங்கியது ராதாவின் கலக வாழ்க்கை. எழும்பூரிலிருந்து சிறுவன் ராதாவை ஆலந்தூர் பாய்ஸ் கம்பெனி உரிமையாளர் ஆலந்தூர் டப்பி அரங்க நாயுடு சிதம்பரம் அழைத்து செல்கிறார். அங்கிருந்து தொடங்குகிறது ராதாவின் நாடக வாழ்க்கை.

ஆலந்தூர் பாய்ஸ் கம்பெனியிலிருந்து விலகி மைசூர் நாடக கம்பெனி, பிறகு சாமண்ணா நாடக கம்பெனி, அப்புறம் ஜெகந்நாதய்யர் கம்பெனி, 1924 ஆம் ஆண்டு ராதா நடித்த 'கதரின் வெற்றி' நாடகத்தை காந்தி, கஸ்தூரி பாய், பாரதி, ராஜாஜி ஆகியோர் கண்டு ரசிக்கிறார்கள். நாடக நடிகர் என்றால் ராதா மகிழ்ச்சியடைவார். நடிப்புன்னா ரீ-டேக் இல்லாமல் மூணு மணி நேரம் நாடகத்தில் நடிக்கிறதுதான் என்பது ராதாவின் வாதம். சினிமா? அது ரிட்டையர்ட்மெண்ட். மெக்கானிக்கும், எலெக்ட்ரீஷியனும் வாழ்க்கை ப்ளோவில் அவர் கற்றுக்கொண்டவை. கல்யாணத்திற்கும் இது உதவியது.

அந்தக் காலத்தில் நாடக நடிகர்களுக்கு யார் பெண் தருவது. மெக்கானிக் என்று தனது பார்ட் டைம் வேலையை சொல்லி முதல் மனைவி சரசுவதியை திருமணம் செய்தார் ராதா. சிறிது காலத்துக்குப் பின் சரசுவதியின் தங்கை தனலட்சுமியையும் மணந்து கொண்டார். ராதாவின் நாடகங்கள் அனைத்தும் சமூக சீரழிவுக்கு எதிரானவை. அதனாலேயே நாடகம் தொடங்கும் முன் நிஜ ஆகூசனுடனே கொட்டகை வாசல் திறக்கும். அதிலும் போர் வாள் நாடகத்தில் புராண ஆபாசங்களை போட்டு கிழித்திருப்பார் ராதா. விளைவு, சென்னையில் போர் வாளுக்கு தடை விதிக்கப்பட்டது. தடை செய்யப்பட்ட ராதாவின் இன்னொரு நாடகம், ராமாயணம். விடுவாரா ராதா? அதே நாடகத்தை தேவாசுரப் பாடல் என பெயர் மாற்றி அரங்கேற்றினார். ஆனாலும் பல இடங்களில் அடிதடி. இறுதியில் நாடகம் நடக்கும்போது ராமர் வேடத்திலேயே போலீசார் ராதாவை கைது செய்தனர்.

ராதாவின் கலை உச்சம், ரத்தக் கண்ணீர். திருவாரூர் தங்கராசு எழுதிய இந்நாடகம் 1949 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 14 ஆம் நாள் திருச்சியில் அரங்கேறியது. ரத்தக்கண்ணீரை காங்கிரஸ் கட்சி பிரமுகர் பி.ஏ. பெருமாள் முதலியார் சினிமாவாக தயாரிக்க முன்வந்தபோது, அதில் நடிக்க ஒரு லட்சத்து இருபத்தைந்தாயிரம் ரூபாய் சம்பளம் கேட்டார் ராதா. அந்தக் காலத்தில் ஒளவையார் வேடத்தில் நடிக்க கே.பி. சுந்தரம்மாள் அதிகபட்சமாக ஒரு லட்ச ரூபாய் சம்பளமாக பெற்றிருந்தார். அதைவிட 25,000 ரூபாய் அதிகமாக தந்தால் நடிக்கிறேன் என்று ராதா கூற, மறுபேச்சின்றி அந்த சம்பளம் அவருக்கு தரப்பட்டது. ராதாவை சினிமா நடிகராக்கிய படம் ராஜசேகரன். நாடகமானாலும், சினிமாவானாலும் பொது விதிகளை உடைப்பவர் ராதா. இழந்த காதல் நாடகத்தில் மனைவியை சவுக்கால் அடித்து கழுத்தை நெரித்து நாற்காலியில் உட்கார வைத்து பதினைந்து நிமிடம் பேசுவார். எப்படி? ஆடியன்சுக்கு முதுகு காட்டியபடி. நாடகத்தில் முகத்தை காட்ட வேண்டும், முதுகை காட்டக்கூடாது என்ற பொது விதி இழந்த காதலில் பொடிப் பொடியானது.

மயிலாடுதுறை தில்லையாடி வள்ளியம்மையை காண வந்த காந்தியடிகள் பொதுக் கூட்டத்தில் பேசுகிறார். எங்கும் மக்கள் வெள்ளம். அந்நிய துணிகளை விலக்க வேண்டும் என்று தனது பேச்சில் வலியுறுத்துகிறார் காந்தி. கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஜனம் உணர்ச்சிவசப்படுகிறது. ஆனால், ஒரேயொருவர் மட்டும் அங்கேயே, அப்போதே தான் போட்டிருந்த அந்நிய துணிகளை கழற்றி எறிகிறார். நல்லவேளை, உள்ளாடை உள்ளூர் தயாரிப்பு. இல்லையென்றாலும் அவர் கவலைப்பட்டிருக்க மாட்டார். சுற்றி நின்றிருந்தவர்கள் நிலைதான் தர்ம சங்கடமாகியிருக்கும்.

நியாயம் என்று தோன்றியதை எந்த சூழலிலும் செய்யத் துணிந்தவர் நடிகவேள் எம்.ஆர். ராதா. மேலே உள்ளது சின்ன உதாரணம். ராதாவை எப்படி வகைப்படுத்தலாம்? நாடக நடிகர்... சினிமா நடிகர்... மெக்கானிக்... எலெக்ட்ரீஷியன்... பெரியாரிஸ்ட்... கலகக்காரர்...

இறுதி மூச்சுவரை ராதா பின்பற்றியது பெரியார். இந்தியாவின் சிறந்த தலைவர் யார் என்று கேட்டால் பெரியார் என்றே சொல்வார் ராதா. அதே நேரம் தி.க. உட்பட எதிலும் உறுப்பினர் அல்ல ராதா. இறுதி வரை சுதந்திர பறவையாக வாழ்ந்தவர் அவர். ராதா கலகக்காரரா என்றால் இல்லை. வாழ்வதற்காக கூழை கும்பிடு, குறுக்கு வழி என்றிருப்பவர்கள் மத்தியில், தன்மானத்தை இழக்காத ராதாவின் சுயமரியாதை வாழ்க்கை மற்றவர்களுக்கு கலகமாக தோன்றியதில் வியப்பில்லை.

எம்.ஆர். ராதா நடிகவேள் ஆனது 1952-ல். திருச்சி தேவர் மன்றத்தில் ராதா போர் வாள் நாடகத்தை நடத்தினார். அப்போது பெரியார் முன்னிலையில் பட்டுக்கோட்டை அழகிரிசாமி அளித்த பட்டம்தான் நடிகவேள். பெரியாரின் 101வது பிறந்தநாளான 17-09-1979 அன்று பெரியார் இறந்த நேரமாக காலை 7.25 மணிக்கு உயிர் துறந்தார் எம்.ஆர். ராதா. தனது 72 ஆண்டு வாழ்க்கையில் அவர் புரிந்த பகுத்தறிவு பிரச்சாரமும், சமூக சீரழிவுக்கு எதிரான துணிச்சலான போராட்டங்களும் அளப்பரிய. அன்றைய பெருமைக்குரிய இம்பாலா காரில் வைக்கோல் ஏற்றி கார் வெறும் பெயிண்ட் அடித்த தகர டப்பாதான் என்று சொன்னவர் அவர். ராதாவின் சட்டென்று மாறும் மாடுலேஷன் குரலா, குறும்பு தெறிக்கும் நடிப்பா, பகுத்தறிவு பளீரிடும் வசனமா... எது அவரை தனித்துவப்படுத்துகிறது? இவை அனைத்துமே என்றாலும், பணத்துக்காகவும், புகழுக்காகவும் முதுகு வளைக்காத அந்த நேர்மையான துணிச்சல்... இன்று வரை எந்த நடிகனிடமும் காணக் கிடைக்காதது.

தென்னிந்திய பத்திரிக்கையாளர்கள் சங்கத்தில் ராதா ஒரு முறை உரையாற்றினார். சினிமாக்காரர்களை உயர்த்தாதீர்கள் என்பதாகியிருந்தது அவரது உரை. சினிமாவில் உழைப்பு குறைவு, கூலி அதிகம் என்றவர் முத்தாய்ப்பாக இவ்வாறு சொன்னார் :

ஒரு அலுவலகத்தில் அல்லது ஒரு தொழிலில் ஈடுபட்டபோது தவறு செய்தால் தண்டனை தருவார்கள் அல்லது எச்சரிக்கையாவது செய்வார்கள். ஆனால் சினிமாவில் ஒரு காட்சியில் சரியாக நடிக்காவிட்டால் நாற்காலியில் அமரச் செய்து பேன் போட்டு ஆப்பிள் ஜூஸ் கொடுப்பார்கள். அதனால்தான் சினிமாக்காரர்களை உயர்த்த வேண்டாம் என்கிறேன்.

திரைத்துறையில் இருந்து கொண்டே அதன் சீரழிவை பேச ராதாவைப் போலொரு துணிச்சல்காரர் இன்று இல்லை. ராதா விட்டுச் சென்ற அந்த வெற்றிடம் இன்று வரை வெற்றிடமாகவே உள்ளது. சூப்பர் ஸ்டார்களாலோ, உலக நாயகர்களாலோ, புரட்சி தளபதிகளாலோ கலைஞர்களாலோ நிரப்ப முடியாத உயரிய இடம் அது. ராதாவின் தனித்துவம் பிரகாசிக்கும் இடமும் அதுதான்!