சென்னை உயர் நீதிமன்ற வளாகத்தில் உள்ள குடும்ப நல நீதிமன்றக் கட்டடத்தில் விடுமுறைக் கால குடும்ப நல நீதிமன்றத்தின் துவக்க விழாவில் கலந்து கொண்டு பேசியபோது தமிழ்நாட்டின் சட்ட அமைச்சர் துரைமுருகன் இவ்வாறு பேசியுள்ளார்.
“தமிழ்நாட்டில் சில பேர் வெளிநாட்டுப் பிரச்சனையை மையப்படுத்தி மத்திய, மாநில அரசுகளுக்கு எதிராகவும், இந்திய இறையாண்மைக்கு எதிராகவும் பேசி வருகின்றனர். பேச்சுரிமை என்ற போர்வையில் அவர்கள் பேசுகின்றனர். இருப்பினும் அத்தகைய நபர்கள் விரைவில் புதிய சட்டத்தை சந்திக்க நேரிடும். இவர்களைத் தண்டிக்கத் தேவைப்பட்டால் கடுமையான புதிய சட்டங்கள் கொண்டுவரப்படும்” என்று தமிழக சட்ட அமைச்சர் துரைமுருகன் பேசியுள்ளார்.
‘இந்தியாவின் இறையாண்மைக்கு எதிரானது’ என்கிற இந்த சொற்றொடர் இந்தியாவின் வேறு எந்த மாநிலத்திலும், ஏன் நாடாளுமன்றத்தில் கூட ஒலிக்கவில்லை. ஆனால் தமிழ்நாட்டில்தான், அதுவும் கடந்த 4 ஆண்டுகளாக அதிகம் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கிறது. இந்த நாட்டின் உள்துறை அமைச்சரான ப.சிதம்பரம் உட்பட தமிழ்நாட்டின் காங்கிரஸ் கட்சிக்காரர்கள்தான் (ஏதோ இறையாண்மை என்பதும் காங்கிரஸின் கண்டுபிடிப்பு, அதற்குத் தங்களுக்கு மட்டுமே அறிவுச் சொத்துரிமை உள்ளது என்பதுபோல்) தொடர்ந்து பேசிவந்தார்கள்.
அதுவும் எப்போதெல்லாம் ஈழத் தமிழர் பிரச்சனை தமிழ்நாட்டில் வலிமையாக எழும்புகிறதோ, உடனே காங்கிரஸ்காரர்கள் ராஜீவ் படுகொலையை எழுப்புவார்கள். அந்த பூதத்திற்கு அடுத்தபடியாக அவர்கள் தட்டி எழுப்புவதுதான் இறையாண்மை. இந்த நாட்டின் இறையாண்மை மட்டுமல்ல, இலங்கையின் இறையாண்மை பற்றிக் கூட இவர்கள் மிகுந்த கவலையுடன் பேசுவார்கள். ஈழத் தமிழர்கள் படுகொலையை தடுத்து நிறுத்த முதலில் குரல் கொடுத்துவிட்டு பிறகு தன் அரசிய்ல வசதிக்காக தமிழக மக்கள் அதனை மறந்துவிட வேண்டும் என்று விரும்பிய தமிழ்நாட்டின் முதல்வர் கருணாநிதி இறையாண்மை பற்றி பேசத் துவங்கினார். இவரும் இரண்டு நாடுகளின் (இந்தியா + இலங்கை) இறையாண்மையையும் பேசினார். காங்கிரஸ் ஆதரவுடன் ஆட்சி நடத்துகிறார் அல்லவா? பிறகு அதே பாணியில்தானே பேச வேண்டும்?
இப்போது அந்தக் கச்சேரியை அவருடைய அமைச்சரவையில் இடம்பெற்று, இருக்கிறாரா... இல்லையா என்ற சந்தேகத்திலிருந்த சட்ட அமைச்சர் துரைமுருகன் பேசியுள்ளார். எனவே இதில் துரைமுருகன் எந்த விதத்திலும் கட்சியின் கட்டுப்பாட்டையோ அல்லது முதல்வர் போட்ட கோட்டையோ தாண்டாதது மட்டுமின்றி, காங்கிரஸ் கட்சியின் ஆதரவுடன் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் திராவிட அரசிற்கும் ஆபத்து எதையும் ஏற்படுத்தாமல் பேசியுள்ளார் என்பது கவனிக்கத்தக்கதாகும்.
அரசும் நாடும் ஒன்றா?
துரைமுருகன் பேசியதில் கவனிக்கத்தக்க முக்கிய விடயம் என்னவெனில், “சில பேர் வெளிநாட்டுப் பிரச்சனையை மையப்படுத்தி மத்திய, மாநில அரசுகளுக்கு எதிராகவும், இந்திய இறையாண்மைக்கு எதிராகவும் பேசிவருகின்றனர்” என்று கூறியுள்ளார். அதுவும் ‘சில பேர்’ மட்டுமே பேசுவருகிறார்கள், அதற்கே இவ்வளவு பதட்டமாகி இவர் பேசியுள்ளார்.
இதில் ‘வெளிநாட்டுப் பிரச்சனையை மையப்படுத்தி மத்திய, மாநில அரசுகளுக்கு எதிராக’ என்று துரைமுருகன் பேசியிருப்பதுதான் புரியவில்லை. வெளிநாட்டுப் பிரச்சனை என்பது மாநில அரசு சம்மந்தப்பட்ட பிரச்சனை அல்ல, அது மத்திய அரசின் பொறுப்பின் கீழ் வரும் மிக முக்கியமான அமைச்சு. அவ்வாறிருக்க, ஒரு மாநில அமைச்சரான துரைமுருகன் ஏன் அதற்காக அலட்டிக் கொள்கிறார் என்று புரியவில்லை. சில பேர் பேசுவதால் இந்தியாவின் வெளிநாட்டு உறவிற்கு பங்கம் ஏற்படுகிறது என்றால் அது குறித்து இந்தியாவின் அயல் உறவு அமைச்சராக இருக்கிறத எஸ்.எம். கிருஷ்ணாதான் பேச வேண்டும், துரைமுருகன் ஏன் மருக வேண்டும் என்று கேட்கத் தோன்றுகிறதா? அவசரப்படாதீர்கள்.
எஸ்.எம். கிருஷ்ணாதான் (அயலுறவுச் செயலர் நிரூபமா மேனன் ராவிற்குப் பிறகு) இந்தியாவின் அண்டை நாடுகள் குறித்து தகுதியுடன் அதிகம் பேசுபவர். இலங்கைத் தமிழர்களுக்கு சம உரிமை அளிக்க வேண்டும் என்று மனசாட்சியோடு அமைச்சர் கிருஷ்ணா பேசியதற்கு சிறிலங்க பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் அதிகாரப்பூர்வமான இணையத்தளத்தில் (லங்கா.எல்கே) கடுமையான கண்டனம் தெரிவிக்கப்பட்டது மட்டுமின்றி, இலங்கையின் இறையாண்மையில் தலையிட வேண்டாம் என்று எச்சரிக்கை விடுத்து கட்டுரை வெளியிடப்பட்டது. இப்போதுதான் தெரிகிறது நமது தமிழ்நாட்டின் சட்ட அமைச்சராகவுள்ள துரைமுருகனுக்கு உள்ளத் தெளிவு நமது நாட்டின் அயலுறவு அமைச்சராக இருக்கும் கிருஷ்ணாவிற்கு இல்லை என்பது. இப்படிப்பட்ட ஒருவரை அமைச்சராகப் பெற்றதற்கு தமிழ்நாடு மாதவம் செய்திருக்க வேண்டும்.
மத்திய மாநில அரசுகளுக்கு எதிராகப் பேசாதே என்கிறார் துரைமுருகன். ஏன்? அது அவர்களுக்கும், காங்கிரசின் ஆதரவுடன் இன்னும் ஓராண்டு தள்ள வேண்டிய ஆட்சிக்கு ஆபத்து உண்டாகிவிடும் என்று (தனது தலைவர் கலைஞர் மு.கருணாநிதி சார்பாக) பொறுப்புணர்வுடன் பேசியுள்ளார் என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
அது என்ன வெளிநாட்டுப் பிரச்சனை? எவ்வளவு அரசியல் சாதுரியம் துரைமுருகனுக்கு! அப்பப்பா புல் பயங்கரமாக அரிக்கிறது! இலங்கைப் பிரச்சனையைத்தான் குறிப்பிடுகிறார்... ஆனால் இலங்கைப் பிரச்சனை என்று பேசினால் அதுவே சிறிலங்க அதிபர் ராஜபக்சவிற்கு கோபத்தை ஏற்படுத்தலாம் அல்லவா? பிறகு அவரிடம் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் குழுவை அனுப்பி வைப்பது முடியுமா? அவரைச் சந்திப்பதால் ‘தமிழ் மக்களுக்கு’ பெற்றுத்தரக் கூடிய ‘அனுகூல’ங்களை பெறத்தான் முடியுமா? எனவேதான் அவர் இலங்கைப் பிரச்சனை என்று கூட சொல்லாமல், மிக இராஜதந்திரமாக ‘வெளிநாட்டுப் பிரச்சனை’ என்று சொல்லியுள்ளார்.
அதுமட்டுமல்ல, இலங்கைப் பிரச்சனை என்று கூறி, எதை மக்கள் மறைக்க வேண்டும் என்று தனது தானைத் தலைவர் விரும்புகிறாரோ அதனை ஏன் சொல்ல வேண்டும்? அதனைக் கேட்கும் மக்களுக்கு ஈழத் தமிழர் இனப் படுகொலையும், இன்றளவும் அவர்கள் அனுபவித்துவரும் துயரமும் நினைவுக்கு வந்துவிடாதா? பிறகு ரூ.380 கோடி செலவில் செம்மொழி மாநாடு நடத்தப்பட்டதன் நோக்கம் என்னாவது? இப்படி பல்வேறு விடயங்களை தன்னுள் அடக்கியவறாகவே துரைமுருகன் ‘வெளிநாட்டுப் பிரச்சனை’ என்று நாசூக்காக கூறியுள்ளார். எல்லாம் தமிழினத் தலைவரின் அமைச்சரவையில் தொடர்ந்து இருந்து பணியாற்றியதால் கற்றப் பாடமல்லவா?
எனவே, வெளிநாட்டுப் பிரச்சனையை மையப்படுத்தி மத்திய, மாநில அரசுகளுக்கு எதிராகப் பேசக்கூடாது என்று அவர் கூறுவதில் ஒர் உன்னதமான உண்மையும் அடங்கியுள்ளதல்லவா? மத்திய மாநில அரசுகள் இணைந்துதானே அந்த வெளிநாட்டுப் பிரச்சனையில் செயல்பட்டன. உண்ணாவிரதம், மனித சங்கிலி என்றெல்லாம் நடத்தினாலும், அவையெல்லாம் மத்திய அரசிற்கு எதிரான நடவடிக்கை அல்லவே, தமிழர் அனுபவித்த துயரம் அந்த நிலைக்கு நம்மைத் தள்ளியது அவ்வளவுதான். எனவே அதிலுள்ள ஒற்றுமையை, தேச ஒற்றுமையை கருத்தில்கொள்ள வேண்டும், எதிர்த்து பேசக் கூடாது என்று எச்சரிக்கை செய்கிறார். ராஜபக்ச அரசோடு இணைந்துதான் டெல்லி அரசு செயல்பட்டது என்பதையும், அந்த நடவடிக்கைக்கு தமிழக அரசு இரகசிய ஆதரவு அளித்தது என்பதையும் நன்கு புரிந்துகொண்டுள்ள அந்த ‘சில பேர்’ மட்டுமே பேசி வருகின்றனர். அவர்களுக்கே இந்த எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளார் துரைமுருகன்.
அதுமட்டுமல்ல, மத்திய மாநில அரசுகளுக்கு எதிராகப் பேசுவது மட்டுமின்றி, அவர்கள் இந்திய இறையாண்மைக்கும் எதிராக பேசிவருகிறார்கள் என்பதையும் இனம் கண்டு எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளார்.
இந்தியாவின் இறையாண்மை என்று இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் முகவுரையில் கூறப்பட்டுள்ளதற்கு பொருள் என்ன என்பது குறித்து பல்வேறு வழக்குளில் விளக்கமளித்துள்ள இந்தியாவின் உச்ச நீதிமன்றம், அது நாட்டின் எல்லைகளைக் காப்பதற்கும், விரிவுபடுத்துவதற்கும் மக்களால் தேர்வு செய்யப்பட்ட அரசிற்கு மக்கள் அளித்துள்ள அதிகாரம் என்று கூறியுள்ளது. அதாவது எல்லைகளைக் காப்பதன்மூலம் நாட்டின் பாதுகாப்பை உறுதிசெய்வதற்கு எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகளை எடுப்பதற்கான அதிகாரம் இறையாண்மை என்பது. இதனை மன்னராட்சிக் காலத்து ‘அளவு கடந்த அதிகாரம்’ என்று பொருளில், அதாவது மக்கள் என்ன சிந்திக்க வேண்டும், எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்று அரசன் நிர்ணயிக்கும் அதிகாரம் என்பதற்கு ஒப்பாக நமது அரசியல்வாதிகள் புரிந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். அதனால்தான் எப்போதெல்லாம் அரசின் தவறான நடவடிக்கையை சுட்டிக்காட்டினாலும், இந்த இன்பத் தமிழ்நாட்டில் அது இந்தியாவின் இறையாண்மைக்கு எதிரானது என்று பேசப்படுகிறது.
இந்தியாவின் கடல் எல்லைகளில் மீன் பிடிக்கச் சென்ற தமிழ்நாட்டின் மீனவர்கள், அண்டை நாடான சிறிலங்காவின் கடற்படையினரால் சுட்டுக் கொல்லப்படும்போது இந்தியா ஏன் அமைதி காக்கிறது என்று அந்தச் ‘சிலர்’ கேள்வி எழுப்புவதோடு நின்றுவிடாமல், தமிழக மீனவர்களைக் காக்க வேண்டிய கடமை இந்திய அரசிற்கு இல்லையா? நமது கடற்பகுதிக்குள் அத்துமீறி வந்து நமது நாட்டு மீனவர்களை சுட்டுத் தள்ளிவிட்டுப் போகிறானே இது நமது நாட்டின் இறையாண்மைக்கு இழுக்கல்லவா? என்றும் கேட்கிறார்கள். இதுதான் (மத்திய, மாநில) ஆட்சியாளர்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை. எல்லையென்றால் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று யார் சொன்னது? எல்லைகளைச் சரியாக பாதுகாத்தால் பாகிஸ்தானில் இருந்து எப்படி பயங்கரவாதிகள் ஊடுருவ முடியும்? அவர்கள் ஊடுருவாவிட்டால் எதை வைத்து அயல் நாட்டு அரசியல் நடத்துவது? எல்லைகளை நன்கு பாதுகாத்தால், சீன இராணுவம் எப்படி நமது நாட்டின் பகுதிகளை கைப்பற்றும்? அப்படி நடக்காவிட்டால் அண்டை நாட்டுடன் எப்படி எல்லைப் பிரச்சனை குறித்து பேச்சுவார்த்தை நடத்துவது? எனவே இறையாண்மை என்பது எல்லையைக் காப்பது, நாட்டின் பாதுகாப்பை உறுதிசெய்வது, மீன் பிடிக்கச் செல்லும் தமிழனைக் காப்பது என்பதெல்லாம் அல்ல, அது ஆட்சியைக் காப்பாற்றிக்கொள்வது என்பதே! இதனை அறிந்தவர் துரைமுருகன்.
இறையாண்மை என்பது ஒரு சட்ட ரீதியான மிரட்டல் கருவியாகவே பயன்படுத்தப்படுகிறது. இறையாண்மை என்னவென்று புரியாவிட்டாலும், அதனை எவ்வாறு அரசியல் அச்சுறுத்தல் ஆயுதமாக பயன்படுத்தவது என்பதை நன்கு புரிந்துகொண்டுள்ள சட்ட மேதையான துரைமுருகன், அந்தச் சிலரை இறையாண்மை வார்த்தை கூறி மிரட்டியுள்ளார். அந்த மிரட்டிலில் எதிர்கால தேர்தல் அரசியல் அடங்கியுள்ளது எனபதையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
பேச்சுரிமையாவது கீச்சுரிமையாவது....
“பேச்சுரிமை என்ற போர்வையில் இவர்கள் பேசுகின்றனர். இவர்களைத் தண்டிக்க சட்டங்கள் உள்ளன. இருப்பினும் அந்த நபர்கள் விரைவில் புதிய சட்டத்தை சந்திக்க நேரிடும். இவர்களைத் தண்டிக்க தேவைப்பட்டால் கடுமையான புதிய சட்டங்கள் கொண்டு வரப்படும்” என்று கடுமையான எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளார். இரண்டே வரியில் எத்தனை சட்டங்கள்! அப்பப்பா அசத்திவிட்டார். அங்கிருந்த நீதிபதிகள் கூட அரண்டுபோய் இருப்பார்கள். 1. இவர்களைத் தண்டிக்க சட்டங்கள் உள்ளன; 2. விரைவில் புதிய சட்டங்கள்; 3. தேவைப்பட்டால் கடுமையான சட்டங்கள்... அடடா... அடடா... எங்கோ போய்விட்டார் துரைமுருகன்! மீண்டும் பயங்கரமாக புல் அரிக்கிறது. அந்த நிகழ்ச்சியில் செய்தி சேகரிக்கச் சென்ற பத்திரிக்கையாளர்களுக்கு எவ்வளவு அரித்திருக்கும்? எப்படி சொரிந்திருப்பார்கள்? வடிவேலு ஜோக்கைப் போல உடம்பு ரணகளமாகியிருக்குமே!
தண்டிக்க சட்டம் உள்ளது... தண்டிக்க வேண்டியதுதானே, புதிய சட்டம் எதற்கு என்று கேட்கிறீர்களா? அந்தச் சில நபர்களுக்கு ஒரு ஸ்பெஷல் ஸ்டேட்டஸ் தருகிறார். அதற்காகவே புதிய சட்டத்தைத் தேடியிருக்கிறார். அது புதிதாக மட்டுமே இருந்தால் போதுமா? சடுதியில் ஒரு ஐடியா பிறக்கிறது அவருடைய அபார சட்ட மூளையில், உடனே கூறுகிறார்... கடுமையான சட்டம் என்று. அதுவும் நிறைவெற்றப்படும் என்று கூறவில்லை துரைமுருகன். ‘கொண்டு வரப்படும்’ என்று கூறுகிறார். அவர் ஏற்கனவே வெளிநாட்டுப் பிரச்சனை என்று அந்த நிகழ்ச்சியில் பேசியிருப்பதால்... அயல் நாட்டில் இருந்தே கொண்டுவர திட்டமிட்டுள்ளார் என்று தெரிகிறது.
ஏனென்றால் சிறிலங்க அரசு பல வருடங்களாக அவசர நிலைச் சட்டத்தை பிரகடனம் செய்து, அதனை ஒவ்வொரு மாதமும் நாடாளுமன்றத்தின் ஒப்புதலோடு புதுப்பித்துக் கொண்டிருக்கிறது அல்லவா? அதை வைத்துதானே அங்குள்ள பத்திரிக்கையாளர்களில் இருந்து அரசிற்கு எதிரான (அதாவது இறையாண்மைக்கு எதிரான) அனைவரையும் ‘உள்ளே’ தள்ளிக்கொண்டிருக்கிறது. அதைக் கொண்டுவருவோம் என்று துரைமுருகன் சொல்லியிருக்கிறார். கொண்டு வருவோம் என்று கூறியிருப்பதால், அதில் காங்கிரஸும் உள்ளது எனபதையும், அப்படிப்பட்ட சட்டம் இயற்றும் ஐடியா மத்திய அரசிற்கும் இருக்கலாம், அதைத்தான் கூட்டணி சூட்சமத்துடன் துரைமுருகன் கூறியுள்ளார் என்றும் கொள்ள வேண்டும்.
ஏன் அவசர கால சட்டத்தை மனதில் வைத்து துரைமுருகன் பேசுகிறார் என்றால், அதை 1975வது ஆண்டு ஜூன் மாதம் முதல் 20 மாதங்களுக்கு ‘நன்கு’ அனுபவித்த கட்சியைச் சேர்ந்தவர் அல்லவா, எனவே அந்த அனுபவத்தை குறைந்தது தமிழ்நாட்டிற்காவது தனது தலைவன் ஆட்சிக் காலத்திலேயே கொண்டு வர வேண்டும் என்று நினைக்கிறார். எல்லாம் அந்தச் சில பேருக்காகத்தான்.
‘பேச்சுரிமை என்ற போர்வையில்’ என்று அரசமைப்புச் சட்டம் நமக்களித்துள்ள அடிப்படை உரிமை குறித்துப் பேசியுள்ளார். பேச்சுரிமை குறித்தும் அதிகம் அறிந்தவர் துரைமுருகன் என்பது இளைஞர்கள் அதிகம் பேருக்குத் தெரியாது. தமிழக சட்டப் பேரவையில் மிக ஜாலியாக பேசக் கூடியவர் துரைமுருகன். பொருள் பொதிந்த அவருடைய வார்த்தைகள் பலமுறை அவைக் குறிப்பில் இருந்து நீக்கப்பட்ட பெருமையைப் பெற்றவர். எனவே பேச்சுரிமைப் போர்வை எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பது அவருக்குத் தெரியும்தானே?
இந்த நாட்டை வழிநடத்த துரைமுருகன் போன்ற சட்ட மேதைகள் நிச்சயம் தேவையே. ஏனென்றால் அரசமைப்பு சட்டத்தை உருவாக்கிய அண்ணல் அம்பேத்கரும் இல்லையே, நாட்டிற்கு சுதந்திரத்தைப் பெற்றுத்தந்த மகாத்மா காந்தியும் இல்லையே. நமக்காக தங்கள் வாழ்வையே அர்ப்பணித்த தலைவர்கள் ஒருவரும் இல்லையே.
Showing posts with label இந்தியா. Show all posts
Showing posts with label இந்தியா. Show all posts
Wednesday, July 14, 2010
Friday, February 26, 2010
வழக்கம்போல சிகரெட், புகையிலை பெட்ரோல் டீசல் வரி உயர்வு!!
இன்று காலை 11 மணிக்கு மத்திய நிதியமைச்சர் பிரணாப் முகர்ஜி தாக்கல் செய்து பட்ஜெட் உரையைப் படிக்கத் துவங்கினார். முன்னதாக மத்திய அமைச்சரவை கூடி பட்ஜெட்டுக்கு ஒப்புதல் அளித்தது. சிகரெட், புகையிலை , பெட்ரோல், டீசல் சுங்க வரி உயர்வு அறிவிக்கப்பட்டதும் எதிர்கட்சிகள் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். இதனையடுத்து வெளிநடப்பு செய்தனர்.
* ஒரு லட்சத்து 60 ஆயிரம் ரூபாய் வரை வருமான வரி இல்லையாம்;
* 1.60 லட்சம் முதல் 5 லட்சம் வரை 10 சதவீதம் வரி; 5 லட்சம் முதல் 8 லட்சம் வரை 20 சதவீதம்;
* 8 லட்சத்திற்கு மேல் 30 சதவீதம்
* விவசாயிகள் கடனைத் திருப்ச் செலுத்த அவகாசம்
* குறித்த காலத்தில் பயிர்க் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தினால் வட்டிக்குறைப்பு
* மின்சார உற்பத்திக்கு கூடுதல் நிதி
* திருப்பூர் ஜவுளித்துறை மேம்பாட்டிற்கு 200 கோடி ரூபாய்
* பள்ளிக் கல்விக்கு 31 ஆயிரத்து 36 கோடி
* 25 லட்சம் ரூபாய் வரையான வீடுகளைக் கட்டுவதற்கான ஒரு சதவீத வரிக்குறைப்பு நீடிப்பாம்!
* பாதுகாப்புத்துறைக்கு ஒரு லட்சத்து 47 ஆயிரத்து 344 கோடி ஒதுக்கீடு
* எதிர்பார்க்கப்படும் வரி வருவாய்- ரூ.7,46,656 கோடி; இதர வருவாய்- 1,48,118 கோடி
* எதிர்பார்க்கப்படும் செலவு: 11.8 லட்சம் கோடி
* அரசின் மொத்தக் கடன் 3 லட்சத்து 45 ஆயிரத்து 10 கோடி
* சிகரெட் மற்றும் புகையிலை மீதான வரி அதிகரிப்பு
* கச்சா எண்ணெய் மீதான சுங்க வரி 5 சதவீதமாகவும் பெட்ரோல் மற்றும் டீசல் மீதான வரி 7.5 சதவீதமாகவும் அதிகரிப்பு
* பெட்ரோல், டீசல் உற்பத்தி வரி லிட்டருக்கு 1 ரூபாய் அதிகரிப்பு
* டி.வி., குளிர்சாதான பெட்டிக்கு வரி உயர்வு
* உயிர்காக்கும் மருந்துகளுக்கு வரி குறைப்பு
சிகரெட், புகையிலை , பெட்ரோல் , டீசல் மீதான வரி அதிகரிக்கப்படுவதாக அமைச்சர் குறிப்பிட்டதும் சபையில் எதிர்க் கட்சி உறுப்பினர்கள் அதை ஆட்சேபிக்கும் வகையில் கோஷம் எழுப்பியதால் சபையில் கூச்சல் குழப்பம் நிலவியது. பின்னர் பா.ஜ., சமாஜ்வாடி, இடதுசாரி உள்ளிட்ட எதிர்க் கட்சியினரும் வெளிநடப்பு செய்தனர். இன்று தாக்கலான பட்ஜெட் சமானிய மக்ளுக்கு எதிரானது என பா.ஜ., குற்றம்சாட்டியுள்ளது.
ஒட்டு மொத்த உற்பத்தியைப் பெருக்குவதே அரசின் லட்சியம். விலைவாசி உயர்வு குறித்து அரசு கவலை கொண்டுள்ளது. அதைச் சமாளிக்க உரிய நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டு வருகிறது. பெரும் பொருளாதார நிச்சயமற்ற நிலையிலிருந்து இந்தியா மீண்டுள்ளது. பொது விநியாக முறை நவீனப்படுத்தப்படும் ஏற்றுமதி நிலைமை ஊக்கம் அளிப்பதாக உள்ளது. பருவ மழை தவறியதால் வறட்சி ஏற்பட்டு, உணவுப் பொருள் சப்ளையில் பாதிப்பு ஏற்பட்டு, பணவீக்கம் அதிகரித்தது.
நேரடி வரிவிதிப்பு முறையையும் பொதுவான விற்பனை வரி முறையையும் கொண்டு வர அரசு முடிவு செய்துள்ளது. நிதி நிலையை ஸ்திரமாக்கவும் மேம்படுத்தவும் ஒரு உயர்மட்டக் குழு ஏற்படுத்தப்படும். கைவினைப் பொருட்கள், தரை விரிப்புகள், கைத்தறி மற்றும் சிறு, நடுத்தர தொழில்களின் ஏற்றுமதியை ஊக்குவிக்கும் வகையில் வரிச் சலுகை மேலும் ஓராண்டிற்கு தொடரும்.
சிறப்பு பொருளாதார மண்டலஙக்ளின் வளர்ச்சி உறுதி செய்யப்படும். வற்ட்சி காரணமாக விவசாயிகள் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்த ஜூன் 30 வரை அவகாசம் தரப்படும். பயிர்க்கடனை உரிய நேரத்தில் திருப்பிச் செலுத்தினால் அதற்கான வட்டி விகிதம் 5 சதவீதத்திலிருந்து 2 சதவீதமாக குறைக்கப்படும். ரயில்வேக்கு வரும் நிதி ஆண்டில் 16 ஆயிரத்து 752 கோடி ரூபாய் ஒதுக்கப்பட்டுளள்ளது, குறைந்த செலவில் மின்சாரம் உற்ப்த்தி செய்யும் வகையில் கொள்கை மாற்றி அமைக்கப்படும்.
மின்சாரத் துறைக்கு 5 ஆயிரத்து 130 கோடி ஒதுக்கப்படும். திருப்பூர் ஜவுளித்துறை மேம்பாட்டிற்காக தமிழக அரசுக்கு 200 கோடி ரூபாய் ஒதுக்கப்படும். உணவுப் பொருட்களைச் சேமித்து வைப்பதில் தனியார் பங்களி்ப்பும் ஏற்கப்படும். பள்ளிக் கல்விக்கு 31 ஆயிரத்து 36 கோடி ரூபாய் ஒதுக்கப்படும். சுகாதார மற்றும் குடும்ப நலத்திற்கான திட்ட ஒதுக்கீடு 22 ஆயிரத்து 300 கோடியாக இருக்கும். கிராமப்புற மேம்பாட்டிற்கு 66 ஆயிரத்து 100 கோடி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.
சாலை போக்குவரத்திற்கான ஒதுக்கீடு 19 ஆயிரத்து 894 கோடியாக அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது. நகர்ப்புற மேம்பாட்டிற்கு 5 ஆயிரத்து 400 கோடி ஒதுக்கப்படும். 25 லட்சம் ரூபாய் வரையான வீடுகளைக் கட்டுவதற்கான ஒரு சதவீத வரிக்குறைப்பு 2011ம் ஆண்டு மார்ச்31 வரை நீடிக்கப்பட்டுள்ளது. சேரி மேம்பாட்டிற்கு ஆயிரத்து 270 கோடி ஒதுக்கப்படும் என்றாராம்.
பட்ஜெட்டை தாக்கல் செய்ய மத்திய நிதி அமைச்சர் பிரணாப்முகர்ஜி காலை 10.10 மணி அளவில் பார்லி.,க்கு வந்தார். அவரை புகைப்படக்காரர்கள் சூழ்ந்து கொண்டு புகைப்படம் எடுத்தனர். அவருடன் நிதிதுறை இணை அமைச்சர் பழனிமாணிக்கம் இணைந்து வந்தார்.
பட்ஜெட் தாக்கலில் பெட்ரோல்- டீசல் உற்பத்தி வரி உயர்ந்ததை அடுத்து பெட்ரால் விலை லிட்டருக்கு ரூ. 2.67 ம் டீசல் விலை லிட்டருக்கு ரூ.2.58 ம் உயர்கிறது. இந்த விலை இன்று நள்ளிரவு முதல் அமலுக்கு வருகிறதாம்.
* ஒரு லட்சத்து 60 ஆயிரம் ரூபாய் வரை வருமான வரி இல்லையாம்;
* 1.60 லட்சம் முதல் 5 லட்சம் வரை 10 சதவீதம் வரி; 5 லட்சம் முதல் 8 லட்சம் வரை 20 சதவீதம்;
* 8 லட்சத்திற்கு மேல் 30 சதவீதம்
* விவசாயிகள் கடனைத் திருப்ச் செலுத்த அவகாசம்
* குறித்த காலத்தில் பயிர்க் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தினால் வட்டிக்குறைப்பு
* மின்சார உற்பத்திக்கு கூடுதல் நிதி
* திருப்பூர் ஜவுளித்துறை மேம்பாட்டிற்கு 200 கோடி ரூபாய்
* பள்ளிக் கல்விக்கு 31 ஆயிரத்து 36 கோடி
* 25 லட்சம் ரூபாய் வரையான வீடுகளைக் கட்டுவதற்கான ஒரு சதவீத வரிக்குறைப்பு நீடிப்பாம்!
* பாதுகாப்புத்துறைக்கு ஒரு லட்சத்து 47 ஆயிரத்து 344 கோடி ஒதுக்கீடு
* எதிர்பார்க்கப்படும் வரி வருவாய்- ரூ.7,46,656 கோடி; இதர வருவாய்- 1,48,118 கோடி
* எதிர்பார்க்கப்படும் செலவு: 11.8 லட்சம் கோடி
* அரசின் மொத்தக் கடன் 3 லட்சத்து 45 ஆயிரத்து 10 கோடி
* சிகரெட் மற்றும் புகையிலை மீதான வரி அதிகரிப்பு
* கச்சா எண்ணெய் மீதான சுங்க வரி 5 சதவீதமாகவும் பெட்ரோல் மற்றும் டீசல் மீதான வரி 7.5 சதவீதமாகவும் அதிகரிப்பு
* பெட்ரோல், டீசல் உற்பத்தி வரி லிட்டருக்கு 1 ரூபாய் அதிகரிப்பு
* டி.வி., குளிர்சாதான பெட்டிக்கு வரி உயர்வு
* உயிர்காக்கும் மருந்துகளுக்கு வரி குறைப்பு
சிகரெட், புகையிலை , பெட்ரோல் , டீசல் மீதான வரி அதிகரிக்கப்படுவதாக அமைச்சர் குறிப்பிட்டதும் சபையில் எதிர்க் கட்சி உறுப்பினர்கள் அதை ஆட்சேபிக்கும் வகையில் கோஷம் எழுப்பியதால் சபையில் கூச்சல் குழப்பம் நிலவியது. பின்னர் பா.ஜ., சமாஜ்வாடி, இடதுசாரி உள்ளிட்ட எதிர்க் கட்சியினரும் வெளிநடப்பு செய்தனர். இன்று தாக்கலான பட்ஜெட் சமானிய மக்ளுக்கு எதிரானது என பா.ஜ., குற்றம்சாட்டியுள்ளது.
ஒட்டு மொத்த உற்பத்தியைப் பெருக்குவதே அரசின் லட்சியம். விலைவாசி உயர்வு குறித்து அரசு கவலை கொண்டுள்ளது. அதைச் சமாளிக்க உரிய நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டு வருகிறது. பெரும் பொருளாதார நிச்சயமற்ற நிலையிலிருந்து இந்தியா மீண்டுள்ளது. பொது விநியாக முறை நவீனப்படுத்தப்படும் ஏற்றுமதி நிலைமை ஊக்கம் அளிப்பதாக உள்ளது. பருவ மழை தவறியதால் வறட்சி ஏற்பட்டு, உணவுப் பொருள் சப்ளையில் பாதிப்பு ஏற்பட்டு, பணவீக்கம் அதிகரித்தது.
நேரடி வரிவிதிப்பு முறையையும் பொதுவான விற்பனை வரி முறையையும் கொண்டு வர அரசு முடிவு செய்துள்ளது. நிதி நிலையை ஸ்திரமாக்கவும் மேம்படுத்தவும் ஒரு உயர்மட்டக் குழு ஏற்படுத்தப்படும். கைவினைப் பொருட்கள், தரை விரிப்புகள், கைத்தறி மற்றும் சிறு, நடுத்தர தொழில்களின் ஏற்றுமதியை ஊக்குவிக்கும் வகையில் வரிச் சலுகை மேலும் ஓராண்டிற்கு தொடரும்.
சிறப்பு பொருளாதார மண்டலஙக்ளின் வளர்ச்சி உறுதி செய்யப்படும். வற்ட்சி காரணமாக விவசாயிகள் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்த ஜூன் 30 வரை அவகாசம் தரப்படும். பயிர்க்கடனை உரிய நேரத்தில் திருப்பிச் செலுத்தினால் அதற்கான வட்டி விகிதம் 5 சதவீதத்திலிருந்து 2 சதவீதமாக குறைக்கப்படும். ரயில்வேக்கு வரும் நிதி ஆண்டில் 16 ஆயிரத்து 752 கோடி ரூபாய் ஒதுக்கப்பட்டுளள்ளது, குறைந்த செலவில் மின்சாரம் உற்ப்த்தி செய்யும் வகையில் கொள்கை மாற்றி அமைக்கப்படும்.
மின்சாரத் துறைக்கு 5 ஆயிரத்து 130 கோடி ஒதுக்கப்படும். திருப்பூர் ஜவுளித்துறை மேம்பாட்டிற்காக தமிழக அரசுக்கு 200 கோடி ரூபாய் ஒதுக்கப்படும். உணவுப் பொருட்களைச் சேமித்து வைப்பதில் தனியார் பங்களி்ப்பும் ஏற்கப்படும். பள்ளிக் கல்விக்கு 31 ஆயிரத்து 36 கோடி ரூபாய் ஒதுக்கப்படும். சுகாதார மற்றும் குடும்ப நலத்திற்கான திட்ட ஒதுக்கீடு 22 ஆயிரத்து 300 கோடியாக இருக்கும். கிராமப்புற மேம்பாட்டிற்கு 66 ஆயிரத்து 100 கோடி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.
சாலை போக்குவரத்திற்கான ஒதுக்கீடு 19 ஆயிரத்து 894 கோடியாக அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது. நகர்ப்புற மேம்பாட்டிற்கு 5 ஆயிரத்து 400 கோடி ஒதுக்கப்படும். 25 லட்சம் ரூபாய் வரையான வீடுகளைக் கட்டுவதற்கான ஒரு சதவீத வரிக்குறைப்பு 2011ம் ஆண்டு மார்ச்31 வரை நீடிக்கப்பட்டுள்ளது. சேரி மேம்பாட்டிற்கு ஆயிரத்து 270 கோடி ஒதுக்கப்படும் என்றாராம்.
பட்ஜெட்டை தாக்கல் செய்ய மத்திய நிதி அமைச்சர் பிரணாப்முகர்ஜி காலை 10.10 மணி அளவில் பார்லி.,க்கு வந்தார். அவரை புகைப்படக்காரர்கள் சூழ்ந்து கொண்டு புகைப்படம் எடுத்தனர். அவருடன் நிதிதுறை இணை அமைச்சர் பழனிமாணிக்கம் இணைந்து வந்தார்.
பட்ஜெட் தாக்கலில் பெட்ரோல்- டீசல் உற்பத்தி வரி உயர்ந்ததை அடுத்து பெட்ரால் விலை லிட்டருக்கு ரூ. 2.67 ம் டீசல் விலை லிட்டருக்கு ரூ.2.58 ம் உயர்கிறது. இந்த விலை இன்று நள்ளிரவு முதல் அமலுக்கு வருகிறதாம்.
Wednesday, October 21, 2009
சோனியா சாதித்த போஃபர்ஸ் - இந்தியா எங்கே போகிறது?
1985-ல் ராஜீவ் காந்தி தலைமையிலான அரசு, பிரிட்டன், ஆஸ்திரியா, ஸ்வீடன் ஆகிய மூன்றில் எந்த நாட்டு பீரங்கிகளை வாங்குவது என்பது தெரியாமல் குழப்பத்தில் இருந்தது. இந்நிலையில் சுவீடனைச் சேர்ந்த போஃபர்ஸ் நிறுவனம் இரண்டு தரகர்கள் மூலம் பேரத்தை முடிக்கத் திட்டமிட்டது. ஆனால், அதன் முயற்சி உடனடியாகப் பலிக்கவில்லை. ஆனால், அந்த ஆண்டின் பிற்பகுதியில் லண்டனைச் சேர்ந்த ஏஇ சர்வீசஸ் (ஏஇஎஸ்) என்ற நிறுவனம் போஃபர்ஸ் நிறுவனத்தை அணுகி ஆயுதப் பேரத்தைச் சுமுகமாக முடித்துத் தருவதாக உறுதியளித்தது.
அதாவது, 1986-ம் ஆண்டு மார்ச் 31-ம் தேதிக்குள் ஆயுத பேரத்தை முடித்துக் கொடுத்தால் 3 சதவிகித கமிஷன் தர வேண்டும் என்றும் அப்படியில்லை எனில் எதுவும் தர வேண்டாம் என்று, ஏஇஎஸ் நிறுவனம் கூறியது. இதை போஃபர்ஸ் நிறுவனம் ஏற்றுக்கொண்டது. இது தொடர்பாக இரு நிறுவனத்துக்கும் இடையே 1985-ம் ஆண்டு அக்டோபர் 15-ம் தேதி உடன்பாடு ஏற்பட்டது. ஏஇஎஸ் நிறுவனத்தின் பின்னணியில் ஓர் ஆணோ அல்லது பெண்ணோ செயல்படுகிறார்கள். அவர்களால் ராஜீவ் காந்தி அரசிடமிருந்து ஆயுத விற்பனைக்கான கான்ட்ராக்டைப் பெற்றுத் தர முடியும் என்பது உறுதியாகத் தெரிந்ததால்தான் போஃபர்ஸ் நிறுவனம் அதனுடன் உடன்பாடு செய்துகொண்டது.
சொல்லிவைத்தபடியே ஏஇஎஸ் நிறுவனம் கெடு தேதிக்கு 7 நாள்கள் முன்னதாக, அதாவது மார்ச் 22-ம் தேதி ஆயுத விற்பனை தொடர்பான ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்துப் பெற்றுவிட்டது. அடுத்த 6 மாதத்துக்குள் அந்த நிறுவனம் முதல்கட்டமாக 7.3 மில்லியன் டாலரைக் கமிஷனாகப் பெற்றது. இந்தப் பேரத்துக்காக அந்த நிறுவனத்துக்குக் கிடைக்க வேண்டிய தொகை 36.5 மில்லியன் டாலர். கமிஷன் பணம் இத்தாலிய வர்த்தகரான குவாத்ரோச்சிக்குச் சென்றதும், பேரத்தின் பின்னணியில் அவர் செயல்பட்டதும் பின்னர் தெரியவந்தது.
போஃபர்ஸ் நிறுவனம் 1986-ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 3-ம் தேதி, ஜூரிச்சிலுள்ள நார்டுபினான்ஸ் வங்கியில், ஏஇஎஸ் நிறுவனக் கணக்கில் (வங்கிக் கணக்கு எண்: 18051-53) 7.3 மில்லியன் டாலரைச் செலுத்தியது. இதற்கு இரண்டு வாரங்கள் கழித்து, அதாவது செப்டம்பர் 16-ம் தேதி ஏஇஎஸ் நிறுவனம் அதிலிருந்து 7 மில்லியன் டாலரை எடுத்து குவாத்ரோச்சி மற்றும் மரியா இருவரின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள கால்பர் இன்வெஸ்ட்மென்ட்ஸ் கணக்கில் சேர்த்தது.
1988-ல் போஃபர்ஸ் ஊழல் விவகாரம் விசுவரூபம் எடுத்ததும் குவாத்ரோச்சியும், மரியாவும் அந்தப் பணத்தை வட்டியுடன் எடுத்து வேறு இடங்களில் மறைத்து வைத்தனர். 1988-ம் ஆண்டு ஜூலை 25-ல் 7.9 மில்லியன் டாலரை கால்பர் நிறுவனத்திலிருந்து எடுத்து ஜெனீவாவில் உள்ள வெடல்ஸன் ஓவர்சீஸ் எஸ்ஏ என்ற நிறுவனத்தில் முதலீடு செய்தனர். 1990 மே 21-ம் தேதி 9.2 மில்லியன் டாலரை அங்கிருந்து எடுத்து சானல் தீவுகளில் உள்ள ஐஐடிசிஎல் என்ற நிறுவனத்தில் முதலீடு செய்தனர். பின்னர் அதே ஆண்டு ஜூன் 5-ம் தேதி 2.4 மில்லியன் டாலரை ஸ்விஸ் வங்கிக் கணக்கிலிருந்து எடுத்து கார்ஃபின்கோ என்ற வங்கியில் ரோபஸ்டா என்ற ரகசியக் கணக்கில் போட்டனர். ஜூன் 12-ம் தேதி 5.3 மில்லியன் டாலர் ஆஸ்திரியாவில் உள்ள வங்கியில் "அராபிகா', "ரொபஸ்டா', "லக்ஸர்' என்ற ரகசிய கணக்கில் போடப்பட்டது.
பின்னர் 2003 ஜூனில் இன்டர்போல் அமைப்பு குவாத்ரோச்சி, மரியா இருவருக்கும் லண்டனில் உள்ள ஸ்விஸ் வங்கிக் கிளையில் இரண்டு கணக்குகள் மூலம் முறையே 3 மில்லியன் டாலர், 1 மில்லியன் டாலர் இருப்பதைக் கண்டுபிடித்தது. சிபிஐ வேண்டுகோளின் பெயரில் இவ்விரு கணக்குகளும் முடக்கி வைக்கப்பட்டன. கடந்த 20 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக மத்தியில் ஆளும் கட்சியைச் சேர்ந்த குடும்பத்தினரைச் சுற்றிச்சுற்றி வந்த போஃபர்ஸ் ஊழல் வழக்கு தொடர்பான உண்மைகளைக் குழிதோண்டிப் புதைப்பதற்காக உச்ச நீதிமன்றத்தின் சிக்னலுக்காகக் காத்திருக்கிறது மத்திய அரசு.
போஃபர்ஸ் ஊழல் விவகாரத்தில் இத்தாலிய வர்த்தகரான குவாத்ரோச்சி மீதான வழக்கை விலக்கிக் கொள்ள முடிவு செய்துள்ளதாக கடந்த செப்டம்பர் 29-ம் தேதி மத்திய அரசு, உச்ச நீதிமன்றத்திடம் தெரிவித்துள்ளது. இந்த விவகாரத்தில் மத்திய அரசின் முடிவுக்கு உச்ச நீதிமன்றம் பச்சைக்கொடி காட்டிவிட்டால் போஃபர்ஸ் பீரங்கி பேர ஊழல் மூலம் இந்தியப் பணத்தை கொள்ளையடித்த ஒரு கும்பலின் கதை எளிதில் முடிந்துவிடும். அரசுத் தரப்பினரே குற்றவாளிகளுடன் சேர்ந்துகொண்டு இந்த ஊழல் விவகாரத்தை மூடி மறைக்க நினைக்கும்போது உச்ச நீதிமன்றம் உள்பட எந்த நீதிமன்றம்தான் நீதியை நிலைநாட்ட முடியும்?
உச்ச நீதிமன்றம், மத்திய அரசின் கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டுவிட்டால் ஊழல் பேர்வழிகள் உச்ச நீதிமன்றமே எங்களுக்கு எதிரான வழக்கைத் தள்ளுபடி செய்துவிட்டது; இது எங்களுக்குக் கிடைத்த வெற்றி; பொய் வழக்குப் போட்டு அரசியல் ரீதியில் எங்களைப் பழிவாங்க நினைத்தவர்கள் தோல்வி அடைந்துவிட்டார்கள் என்று பேசக்கூடும். ராஜீவ் காந்தி பிரதமராக இருந்தபோது போஃபர்ஸ் வழக்கில் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்களை வெளிப்படையாகவே பாதுகாத்து வந்தார். ஆனால், 1991-ம் ஆண்டு பிரதமராக வந்த பி.வி. நரசிம்மராவ், ஒருபுறம் குவாத்ரோச்சியைப் பிடிக்க வேண்டும் என்ற சிபிஐயின் முயற்சிக்கு ஆதரவு தெரிவித்ததுடன் மறுபுறம் குற்றவாளிகள் நாட்டை விட்டு தப்பியோடவும் உதவினார்.
பின்னர் 1999-ல் குவாத்ரோச்சிக்கு நெருக்கமானவரான சோனியா காந்தி அரசியலில் நுழைந்தார். தனது நாட்டைச் சேர்ந்தவரான குவாத்ரோச்சி நேர்மையானவர் என்று சான்றிதழ் அளித்தார். பின்னர் பத்திரிகையாளர்கள் சோனியா காந்தியைச் சந்தித்தபோது, போஃபர்ஸ் ஊழல் வழக்கில் குவாத்ரோச்சியின் பெயர் அடிபடுகிறதே என்று கேட்டதற்கு, "அவரைச் சந்தேகத்துக்குரிய நபராகத்தான் சிபிஐ கருதுகிறதே தவிர, அவருக்கு இதில் நேரடித் தொடர்பு இருப்பதாகத் தெரியவில்லை' என்று கூறினார்.
மேலும் குவாத்ரோச்சி குற்றவாளி என்பதற்கான ஆதாரங்களை ஆளுங்கட்சியினர்தான் (தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசு) அளிக்க வேண்டும் என்றார் சோனியா. போஃபர்ஸ் விவகாரத்தில் குவாத்ரோச்சி பணம் பெற்ற விவகாரம் ஆதாரங்களுடன் இருந்தபோதிலும் வழக்கு பல ஆண்டுகளாகக் கிடப்பில் போடப்பட்டது.
ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசு முதன்முறையாகப் பதவியேற்றதும் செய்த முதல்வேலை முடக்கி வைக்கப்பட்ட இந்த வங்கிக் கணக்கை விடுவித்ததுதான். அடுத்த கட்டமாக ஆர்ஜென்டினாவில் பிடித்து வைக்கப்பட்ட குவாத்ரோச்சி தப்பிக்க வழிசெய்தது.
இப்போது இரண்டாவது முறையாகப் பதவியேற்றுள்ள ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசு போஃபர்ஸ் ஊழல் வழக்கை முழுமையாகக் குழிதோண்டிப் புதைக்கும் நடவடிக்கையில் இறங்கியுள்ளது. அதுவும் உச்ச நீதிமன்றத்தின் அனுமதியுடன். குவாத்ரோச்சியைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்பது மத்திய அரசின் நோக்கம் அல்ல; இந்த விவகாரத்தின் மூலம் சோனியாவுக்கு எந்தத் தொந்தரவும் வந்துவிடக்கூடாது என்கிற எண்ணம்தான் முக்கிய காரணம்.
1993-ல் குவாத்ரோச்சியின் வீட்டில் சிபிஐ நடத்திய சோதனையின்போது சோனியா, மரியா, குவாத்ரோச்சி ஆகிய மூவரும் நெருங்கிய குடும்ப நண்பர்கள் எனத் தெரியவந்தது. அவர்கள் அனைவரும் விடுமுறையை ஒன்றாகக் கழித்ததும், ஒன்றாக அமர்ந்து விருந்து சாப்பிட்டதும், ஒன்றாகப் புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டதும், ஒருவரின் குழந்தைகள் மற்றொருவர் அரவணைப்பில் இருந்து வந்ததும் தெரியவந்தது.
இந்த விவகாரம் வெளியில் தெரிந்தால் மேலும் சிக்கல் ஏற்படுமே என்பது தெரிந்துதான் ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசு இந்த வழக்கைக் கைவிட முடிவு செய்தது.
சுவீடனில் போஃபர்ஸ் வழக்கை விசாரித்த சுவீடன் நாட்டுப் புலனாய்வு அதிகாரியான ஸ்டென் லிண்ட்ஸ்ட்ராம், இந்த ஊழல் விவகாரம் தொடர்பாக சோனியா காந்தியிடம் விசாரிக்க வேண்டும், அவருக்கும் குவாத்ரோச்சிக்கும் உள்ள தொடர்பு குறித்தும் விசாரணை நடத்த வேண்டும் என்று ஏற்கெனவே இந்திய அரசிடம் தெரிவித்திருந்தார். ஆனால், அதுகுறித்து மத்திய அரசு எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காமல் இந்த வழக்கை மூடிமறைப்பதிலேயே ஆர்வம் காட்டி வருகிறது.
இப்போது உள்ள இளந்தலைமுறையினர் போஃபர்ஸ் ஊழல் விவகாரம் வெளியானபோது குழந்தைகளாக இருந்திருப்பார்கள். எனவே அவர்களுக்கு போஃபர்ஸ் ஊழல் 320 மில்லியன் டாலர் தொடர்புடையது என்பது தெரியாது. ஏஇஎஸ் நிறுவனத்துக்கான கமிஷன் 36.5 மில்லியன் டாலர் தொகையும் இதில் அடங்கும். இந்த ஊழல் விவகாரம் வெளியானபோது 20 சதவிகிதத் தொகையே அதாவது 64 மில்லியன் டாலரே வழங்கப்பட்டிருந்தது. ஆயுத ஒப்பந்தத்துக்கான மொத்தத் தொகையில் அப்போது இந்திய அரசு 20 சதவிகிதம் மட்டுமே கொடுத்திருந்ததால் அப்போது வழங்கப்பட்ட கமிஷன் தொகையும் 20 சதவிகிதம்தான். இந்த ஊழல் விவகாரம் வெளியானதால் இந்திய அரசு பணம் கொடுப்பதை நிறுத்திவிட்டது. இதையடுத்து கமிஷன் பணமும் கொடுக்கப்படவில்லை.
இப்போது குவாத்ரோச்சி மீதான வழக்கை விலக்கிக் கொள்ள மத்திய அரசு முடிவு செய்துள்ளதால் போஃபர்ஸ் நிறுவனத்துக்குச் சேரவேண்டிய 227 மில்லியன் டாலரும், குவாத்ரோச்சிக்கு கமிஷன் பாக்கி 29 மில்லியன் டாலரும் கிடைக்க வழியேற்பட்டுள்ளது.
அதாவது குவாத்ரோச்சிக்கு 29 மில்லியன் டாலர் கமிஷனாகக் கிடைக்கும் என்றால் இந்திய ரூபாயில் அவருக்குக் கிடைக்க இருப்பது ரூ. 140 கோடி. இந்த ஊழல் விவகாரத்தில் கிடைக்கும் மொத்த லஞ்சப் பணத்தை ரூபாயில் கணக்கிட்டால் அது ரூ.600 கோடியைத் தாண்டிவிடும். இதற்காக 20 ஆண்டுகள் காத்திருந்ததில் நஷ்டம் ஒன்றும் இல்லையே?
அதாவது, 1986-ம் ஆண்டு மார்ச் 31-ம் தேதிக்குள் ஆயுத பேரத்தை முடித்துக் கொடுத்தால் 3 சதவிகித கமிஷன் தர வேண்டும் என்றும் அப்படியில்லை எனில் எதுவும் தர வேண்டாம் என்று, ஏஇஎஸ் நிறுவனம் கூறியது. இதை போஃபர்ஸ் நிறுவனம் ஏற்றுக்கொண்டது. இது தொடர்பாக இரு நிறுவனத்துக்கும் இடையே 1985-ம் ஆண்டு அக்டோபர் 15-ம் தேதி உடன்பாடு ஏற்பட்டது. ஏஇஎஸ் நிறுவனத்தின் பின்னணியில் ஓர் ஆணோ அல்லது பெண்ணோ செயல்படுகிறார்கள். அவர்களால் ராஜீவ் காந்தி அரசிடமிருந்து ஆயுத விற்பனைக்கான கான்ட்ராக்டைப் பெற்றுத் தர முடியும் என்பது உறுதியாகத் தெரிந்ததால்தான் போஃபர்ஸ் நிறுவனம் அதனுடன் உடன்பாடு செய்துகொண்டது.
சொல்லிவைத்தபடியே ஏஇஎஸ் நிறுவனம் கெடு தேதிக்கு 7 நாள்கள் முன்னதாக, அதாவது மார்ச் 22-ம் தேதி ஆயுத விற்பனை தொடர்பான ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்துப் பெற்றுவிட்டது. அடுத்த 6 மாதத்துக்குள் அந்த நிறுவனம் முதல்கட்டமாக 7.3 மில்லியன் டாலரைக் கமிஷனாகப் பெற்றது. இந்தப் பேரத்துக்காக அந்த நிறுவனத்துக்குக் கிடைக்க வேண்டிய தொகை 36.5 மில்லியன் டாலர். கமிஷன் பணம் இத்தாலிய வர்த்தகரான குவாத்ரோச்சிக்குச் சென்றதும், பேரத்தின் பின்னணியில் அவர் செயல்பட்டதும் பின்னர் தெரியவந்தது.
போஃபர்ஸ் நிறுவனம் 1986-ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 3-ம் தேதி, ஜூரிச்சிலுள்ள நார்டுபினான்ஸ் வங்கியில், ஏஇஎஸ் நிறுவனக் கணக்கில் (வங்கிக் கணக்கு எண்: 18051-53) 7.3 மில்லியன் டாலரைச் செலுத்தியது. இதற்கு இரண்டு வாரங்கள் கழித்து, அதாவது செப்டம்பர் 16-ம் தேதி ஏஇஎஸ் நிறுவனம் அதிலிருந்து 7 மில்லியன் டாலரை எடுத்து குவாத்ரோச்சி மற்றும் மரியா இருவரின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள கால்பர் இன்வெஸ்ட்மென்ட்ஸ் கணக்கில் சேர்த்தது.
1988-ல் போஃபர்ஸ் ஊழல் விவகாரம் விசுவரூபம் எடுத்ததும் குவாத்ரோச்சியும், மரியாவும் அந்தப் பணத்தை வட்டியுடன் எடுத்து வேறு இடங்களில் மறைத்து வைத்தனர். 1988-ம் ஆண்டு ஜூலை 25-ல் 7.9 மில்லியன் டாலரை கால்பர் நிறுவனத்திலிருந்து எடுத்து ஜெனீவாவில் உள்ள வெடல்ஸன் ஓவர்சீஸ் எஸ்ஏ என்ற நிறுவனத்தில் முதலீடு செய்தனர். 1990 மே 21-ம் தேதி 9.2 மில்லியன் டாலரை அங்கிருந்து எடுத்து சானல் தீவுகளில் உள்ள ஐஐடிசிஎல் என்ற நிறுவனத்தில் முதலீடு செய்தனர். பின்னர் அதே ஆண்டு ஜூன் 5-ம் தேதி 2.4 மில்லியன் டாலரை ஸ்விஸ் வங்கிக் கணக்கிலிருந்து எடுத்து கார்ஃபின்கோ என்ற வங்கியில் ரோபஸ்டா என்ற ரகசியக் கணக்கில் போட்டனர். ஜூன் 12-ம் தேதி 5.3 மில்லியன் டாலர் ஆஸ்திரியாவில் உள்ள வங்கியில் "அராபிகா', "ரொபஸ்டா', "லக்ஸர்' என்ற ரகசிய கணக்கில் போடப்பட்டது.
பின்னர் 2003 ஜூனில் இன்டர்போல் அமைப்பு குவாத்ரோச்சி, மரியா இருவருக்கும் லண்டனில் உள்ள ஸ்விஸ் வங்கிக் கிளையில் இரண்டு கணக்குகள் மூலம் முறையே 3 மில்லியன் டாலர், 1 மில்லியன் டாலர் இருப்பதைக் கண்டுபிடித்தது. சிபிஐ வேண்டுகோளின் பெயரில் இவ்விரு கணக்குகளும் முடக்கி வைக்கப்பட்டன. கடந்த 20 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக மத்தியில் ஆளும் கட்சியைச் சேர்ந்த குடும்பத்தினரைச் சுற்றிச்சுற்றி வந்த போஃபர்ஸ் ஊழல் வழக்கு தொடர்பான உண்மைகளைக் குழிதோண்டிப் புதைப்பதற்காக உச்ச நீதிமன்றத்தின் சிக்னலுக்காகக் காத்திருக்கிறது மத்திய அரசு.
போஃபர்ஸ் ஊழல் விவகாரத்தில் இத்தாலிய வர்த்தகரான குவாத்ரோச்சி மீதான வழக்கை விலக்கிக் கொள்ள முடிவு செய்துள்ளதாக கடந்த செப்டம்பர் 29-ம் தேதி மத்திய அரசு, உச்ச நீதிமன்றத்திடம் தெரிவித்துள்ளது. இந்த விவகாரத்தில் மத்திய அரசின் முடிவுக்கு உச்ச நீதிமன்றம் பச்சைக்கொடி காட்டிவிட்டால் போஃபர்ஸ் பீரங்கி பேர ஊழல் மூலம் இந்தியப் பணத்தை கொள்ளையடித்த ஒரு கும்பலின் கதை எளிதில் முடிந்துவிடும். அரசுத் தரப்பினரே குற்றவாளிகளுடன் சேர்ந்துகொண்டு இந்த ஊழல் விவகாரத்தை மூடி மறைக்க நினைக்கும்போது உச்ச நீதிமன்றம் உள்பட எந்த நீதிமன்றம்தான் நீதியை நிலைநாட்ட முடியும்?
உச்ச நீதிமன்றம், மத்திய அரசின் கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டுவிட்டால் ஊழல் பேர்வழிகள் உச்ச நீதிமன்றமே எங்களுக்கு எதிரான வழக்கைத் தள்ளுபடி செய்துவிட்டது; இது எங்களுக்குக் கிடைத்த வெற்றி; பொய் வழக்குப் போட்டு அரசியல் ரீதியில் எங்களைப் பழிவாங்க நினைத்தவர்கள் தோல்வி அடைந்துவிட்டார்கள் என்று பேசக்கூடும். ராஜீவ் காந்தி பிரதமராக இருந்தபோது போஃபர்ஸ் வழக்கில் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்களை வெளிப்படையாகவே பாதுகாத்து வந்தார். ஆனால், 1991-ம் ஆண்டு பிரதமராக வந்த பி.வி. நரசிம்மராவ், ஒருபுறம் குவாத்ரோச்சியைப் பிடிக்க வேண்டும் என்ற சிபிஐயின் முயற்சிக்கு ஆதரவு தெரிவித்ததுடன் மறுபுறம் குற்றவாளிகள் நாட்டை விட்டு தப்பியோடவும் உதவினார்.
பின்னர் 1999-ல் குவாத்ரோச்சிக்கு நெருக்கமானவரான சோனியா காந்தி அரசியலில் நுழைந்தார். தனது நாட்டைச் சேர்ந்தவரான குவாத்ரோச்சி நேர்மையானவர் என்று சான்றிதழ் அளித்தார். பின்னர் பத்திரிகையாளர்கள் சோனியா காந்தியைச் சந்தித்தபோது, போஃபர்ஸ் ஊழல் வழக்கில் குவாத்ரோச்சியின் பெயர் அடிபடுகிறதே என்று கேட்டதற்கு, "அவரைச் சந்தேகத்துக்குரிய நபராகத்தான் சிபிஐ கருதுகிறதே தவிர, அவருக்கு இதில் நேரடித் தொடர்பு இருப்பதாகத் தெரியவில்லை' என்று கூறினார்.
மேலும் குவாத்ரோச்சி குற்றவாளி என்பதற்கான ஆதாரங்களை ஆளுங்கட்சியினர்தான் (தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசு) அளிக்க வேண்டும் என்றார் சோனியா. போஃபர்ஸ் விவகாரத்தில் குவாத்ரோச்சி பணம் பெற்ற விவகாரம் ஆதாரங்களுடன் இருந்தபோதிலும் வழக்கு பல ஆண்டுகளாகக் கிடப்பில் போடப்பட்டது.
ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசு முதன்முறையாகப் பதவியேற்றதும் செய்த முதல்வேலை முடக்கி வைக்கப்பட்ட இந்த வங்கிக் கணக்கை விடுவித்ததுதான். அடுத்த கட்டமாக ஆர்ஜென்டினாவில் பிடித்து வைக்கப்பட்ட குவாத்ரோச்சி தப்பிக்க வழிசெய்தது.
இப்போது இரண்டாவது முறையாகப் பதவியேற்றுள்ள ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசு போஃபர்ஸ் ஊழல் வழக்கை முழுமையாகக் குழிதோண்டிப் புதைக்கும் நடவடிக்கையில் இறங்கியுள்ளது. அதுவும் உச்ச நீதிமன்றத்தின் அனுமதியுடன். குவாத்ரோச்சியைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்பது மத்திய அரசின் நோக்கம் அல்ல; இந்த விவகாரத்தின் மூலம் சோனியாவுக்கு எந்தத் தொந்தரவும் வந்துவிடக்கூடாது என்கிற எண்ணம்தான் முக்கிய காரணம்.
1993-ல் குவாத்ரோச்சியின் வீட்டில் சிபிஐ நடத்திய சோதனையின்போது சோனியா, மரியா, குவாத்ரோச்சி ஆகிய மூவரும் நெருங்கிய குடும்ப நண்பர்கள் எனத் தெரியவந்தது. அவர்கள் அனைவரும் விடுமுறையை ஒன்றாகக் கழித்ததும், ஒன்றாக அமர்ந்து விருந்து சாப்பிட்டதும், ஒன்றாகப் புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டதும், ஒருவரின் குழந்தைகள் மற்றொருவர் அரவணைப்பில் இருந்து வந்ததும் தெரியவந்தது.
இந்த விவகாரம் வெளியில் தெரிந்தால் மேலும் சிக்கல் ஏற்படுமே என்பது தெரிந்துதான் ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசு இந்த வழக்கைக் கைவிட முடிவு செய்தது.
சுவீடனில் போஃபர்ஸ் வழக்கை விசாரித்த சுவீடன் நாட்டுப் புலனாய்வு அதிகாரியான ஸ்டென் லிண்ட்ஸ்ட்ராம், இந்த ஊழல் விவகாரம் தொடர்பாக சோனியா காந்தியிடம் விசாரிக்க வேண்டும், அவருக்கும் குவாத்ரோச்சிக்கும் உள்ள தொடர்பு குறித்தும் விசாரணை நடத்த வேண்டும் என்று ஏற்கெனவே இந்திய அரசிடம் தெரிவித்திருந்தார். ஆனால், அதுகுறித்து மத்திய அரசு எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காமல் இந்த வழக்கை மூடிமறைப்பதிலேயே ஆர்வம் காட்டி வருகிறது.
இப்போது உள்ள இளந்தலைமுறையினர் போஃபர்ஸ் ஊழல் விவகாரம் வெளியானபோது குழந்தைகளாக இருந்திருப்பார்கள். எனவே அவர்களுக்கு போஃபர்ஸ் ஊழல் 320 மில்லியன் டாலர் தொடர்புடையது என்பது தெரியாது. ஏஇஎஸ் நிறுவனத்துக்கான கமிஷன் 36.5 மில்லியன் டாலர் தொகையும் இதில் அடங்கும். இந்த ஊழல் விவகாரம் வெளியானபோது 20 சதவிகிதத் தொகையே அதாவது 64 மில்லியன் டாலரே வழங்கப்பட்டிருந்தது. ஆயுத ஒப்பந்தத்துக்கான மொத்தத் தொகையில் அப்போது இந்திய அரசு 20 சதவிகிதம் மட்டுமே கொடுத்திருந்ததால் அப்போது வழங்கப்பட்ட கமிஷன் தொகையும் 20 சதவிகிதம்தான். இந்த ஊழல் விவகாரம் வெளியானதால் இந்திய அரசு பணம் கொடுப்பதை நிறுத்திவிட்டது. இதையடுத்து கமிஷன் பணமும் கொடுக்கப்படவில்லை.
இப்போது குவாத்ரோச்சி மீதான வழக்கை விலக்கிக் கொள்ள மத்திய அரசு முடிவு செய்துள்ளதால் போஃபர்ஸ் நிறுவனத்துக்குச் சேரவேண்டிய 227 மில்லியன் டாலரும், குவாத்ரோச்சிக்கு கமிஷன் பாக்கி 29 மில்லியன் டாலரும் கிடைக்க வழியேற்பட்டுள்ளது.
அதாவது குவாத்ரோச்சிக்கு 29 மில்லியன் டாலர் கமிஷனாகக் கிடைக்கும் என்றால் இந்திய ரூபாயில் அவருக்குக் கிடைக்க இருப்பது ரூ. 140 கோடி. இந்த ஊழல் விவகாரத்தில் கிடைக்கும் மொத்த லஞ்சப் பணத்தை ரூபாயில் கணக்கிட்டால் அது ரூ.600 கோடியைத் தாண்டிவிடும். இதற்காக 20 ஆண்டுகள் காத்திருந்ததில் நஷ்டம் ஒன்றும் இல்லையே?
Thursday, October 8, 2009
சாம்பியன்ஸ் கோப்பையும், காக்கா கதையும்!
இந்திய கிரிக்கெட் அணிக்கு சாம்பியன்ஸ் கோப்பை கிடைக்காமல் போனது பற்றி இப்போது தெருமுனைகளிலும், பஸ் ஸ்டாப்களிலும் பஞ்சாயத்து நடந்து கொண்டிருக்கிறது.
ஏன் தோற்றீர்கள் என தோனியிடம் கேட்டால், தம்மையும் பிரெட் லீயையும் போல பவுலர்கள் யாருமில்லாததுதான் காரணம் என்பார். நமது பந்துவீச்சாளர்களின் பேச்சைப் பார்த்தால், "எப்படிப் போட்டாலும் அடிக்கறாங்கப்பா' என எதிரணியினர் மீது பழிபோடத் தயாராக இருப்பது தெரிகிறது
சிலர் தென்னாப்பிரிக்க பிட்சை காரணம் சொல்வார்கள். வேறு சிலர் டக்வொர்த் லீவிûஸ வம்புக்கு இழுப்பார்கள். இன்னும் சிலர் பந்து, பேட், ஸ்டம்ப் கேமரா, ஷூ, எதிரணியினர் ஹேர்ஸ்டைல், அம்பயரின் தொப்பி, சைடு ஸ்கிரீன், சனிப்பெயர்ச்சி, சீயர் லீடர்ஸ் இல்லாதது என எதையாவது சொல்லி ரசிகர்களை இம்சிப்பார்கள்.
ஆனால், ரசிகர்கள் இப்போது பாகிஸ்தான் வீரர்கள் மீதுதான் கடுங்கோபத்தில் இருக்கிறார்கள். அவர்கள்தானே இந்திய அணியை ஜெயித்தும் கெடுத்தார்கள்; ஆஸ்திரேலியாவிடம் தோற்றும் கெடுத்தார்கள்.
இந்திய அணி தோற்றுப் போனதற்கு வேறு சில காரணங்களும் இருக்கக்கூடும். சமீபகாலமாக இந்திய அணிக்குச் சிறந்த கேப்டன்கள் கிடைக்கவில்லை. கவாஸ்கர், கபில்தேவ், ஸ்ரீகாந்த், அசாருதீன், டெண்டுல்கர், கங்குலி, திராவிட் என யாருமே வெற்றிகரமாக இருந்ததில்லை. இந்திய அணிக்குக் கேப்டனாகிவிட்டால், அவர் சிறந்த கேப்டனாக இருக்கவே முடியாது என்கிற சூழ்நிலை உருவாகிவிட்டது. அப்படியிருக்கையில் சில வெற்றிகளைப் பெற்றதுமே தமது தலைமையால்தான் அணி ஜெயிக்கிறது என்று தோனி எண்ணிக்கொண்டார். அதனால்தானோ என்னவோ, யுவராஜ், சேவக் ஆகியோருடன் முட்டிக் கொண்டார்.
ஆல் ரவுண்டராக ஆட வேண்டும் என்கிற தோனியின் எண்ணம் நியாயமானதுதான். ஆனால், ஆல் இன் ஆல் ரவுண்டராக வரலாற்றில் இடம்பிடிக்கப் போராடும் அவரது நிலையை நினைத்தால் ஆப்பசைத்த குரங்கின் கதைதான் நினைவுக்கு வருகிறது. ஒருவர் கீப்பராகவும் பேட்ஸ்மேனாகவும் ஜொலிக்கலாம். அல்லது பவுலராகவும் பேட்ஸ்மேனாகவும் சிறப்பாகச் செயல்படலாம். கீப்பராகவும் பவுலராகவும் செயல்படுவேன் என அடம்பிடித்தால் எப்படி? வேறு யாராவது கேப்டனாக இருந்தால் இந்த மாதிரியான வாய்ப்பெல்லாம் இவருக்குத் தருவார்களா?
அடுத்தது, ராகுல் திராவிட் வருகையினால் ஏற்பட்ட அசாதாரணமான நிலை. அவரது ஆட்டம் அணிக்குப் பலமா அல்லது பலவீனமா என்பதை திருவுளச் சீட்டு மூலமாகத்தான் அறிய வேண்டும். அந்த அளவுக்கு நன்மையும் செய்கிறார், இம்சையும் செய்கிறார். ரசிகர்கள், எதிரணியினர், அம்பயர் என அனைவரின் பொறுமையையும் அவர் சோதிப்பார். ஆவேசம் வந்தாலன்றி பந்தை செல்லமாகத் தட்டி மட்டுமே பழக்கப்பட்டவர். கிரீஸýக்குள் பந்து கிடந்தாலும் ரன் எடுப்பது போல பாவ்லா காட்டியே கடுப்பேற்றுவார். இதனால், அவரோ அல்லது உடன் ஆடுபவரோ அவுட் ஆகி வெளியேறுவதுதான் மிச்சம். அவரது வருகை அணியின் ரன் சேர்க்கும் முறையை மாற்றிவிட்டது என்பது மட்டும் தெளிவு.
சேவாக்கும் யுவராஜும் தற்செயலாக சாம்பியன்ஸ் கோப்பையில் ஆடவில்லையா, அல்லது தோனி புகழைக் கொஞ்சம் தட்ட வேண்டும் என்று திட்டமிட்டே புறக்கணித்தார்களா எனத் தெரியவில்லை. எப்படியோ தாங்கள் இருவரும் அணியில் இருந்தால்தான் பலம் என்பதை தோனிக்குப் புரிய வைத்துவிட்டார்கள். இதற்காக ஒரு கோப்பையை இழக்க வேண்டுமா?
அடுத்தது, ஐபிஎல் அணியில் எல்லோரும் டி20 ஆட்டங்கள் நிறைய ஆடிவிட்டதால், பழக்கத்தை மாற்ற முடியாமல் தடுமாறுகிறார்கள். 5 ஓவர் தொடர்ந்து வேகப்பந்து வீசுவதும், 10 ஓவர்களுக்கு மேல் பேட் செய்வதும், 50 ஓவர்கள் ஃபீல்டிங் செய்வதும்கூட வித்தியாசமான அனுபவமாக இருந்திருக்கும். இதுவும் அணியின் மோசமான ஃபார்முக்கு காரணம்.
அதற்காக இந்திய அணி, எப்போது நல்ல ஃபார்மில் இருந்தது எனக் கேட்கக்கூடாது. நம் அணி அவ்வப்போது சாம்பியனாகும், பிறகு நோஞ்சான்களிடம் கூடத் தோற்கும். இது நீண்டகால உண்மை. அதை மறந்துவிட்டு, கோப்பையை ஜெயிப்பார்கள் என்று கனாக் காண்பது அறியாமை.
காரணம் எதுவாக இருந்தாலும், இந்திய அணியின் தோல்வி வேறொரு திருப்பத்துக்கான அறிகுறியாக இருக்கலாம் என்றே தெரிகிறது. அசாருதீன் கேப்டனாக இருந்தபோது, அவரிடம் இருந்து வலுக்கட்டாயமாகப் பதவி பறிக்கப்பட்டு டெண்டுல்கரிடம் வழங்கப்பட்டது. பின்னர் அவரிடம் இருந்து பறிக்கப்பட்டு கங்குலியிடமும், பின்னர் திராவிட்டிடம் வழங்கப்பட்டது. கடந்த உலகக் கோப்பையில் தோற்றதும் தோனிக்கு கிரீடம் சூட்டப்பட்டது. இப்படி காகம் வடை திருடிய கதைபோல் ஒருவரிடம் இருந்து மற்றவருக்கு பதவி போய்கொண்டிருக்கிறது.
இது எல்லா அணிகளுக்கும் பொதுவானதுதான் என்றாலும், கேப்டன்கள் அனைவரும் பதவிக்கு வந்ததும் ஃபார்மை பறிகொடுப்பதும், பதவிபோன பிறகு நன்றாக ஆடி தொடர்ந்து அணியில் நீடித்திருப்பதும் இந்திய அணியின் பிரத்யேக அடையாளம். சமீபகால கேப்டன்களில் டெண்டுல்கர் தவிர வேறு யாருக்கும் பதவி போன பிறகு உரிய மரியாதை தரப்படவில்லை.
இப்போதைய நிலையில், காகத்தின் வாயிலிருக்கும் வடையைப் பறிப்பதற்குரிய இன்னொரு தருணம் வந்துவிட்டதாகவே தெரிகிறது. வடையைத் தக்கவைத்துக் கொள்வது காகத்தின் சாமர்த்தியம்.
Thanks: Dinamani
ஏன் தோற்றீர்கள் என தோனியிடம் கேட்டால், தம்மையும் பிரெட் லீயையும் போல பவுலர்கள் யாருமில்லாததுதான் காரணம் என்பார். நமது பந்துவீச்சாளர்களின் பேச்சைப் பார்த்தால், "எப்படிப் போட்டாலும் அடிக்கறாங்கப்பா' என எதிரணியினர் மீது பழிபோடத் தயாராக இருப்பது தெரிகிறது
சிலர் தென்னாப்பிரிக்க பிட்சை காரணம் சொல்வார்கள். வேறு சிலர் டக்வொர்த் லீவிûஸ வம்புக்கு இழுப்பார்கள். இன்னும் சிலர் பந்து, பேட், ஸ்டம்ப் கேமரா, ஷூ, எதிரணியினர் ஹேர்ஸ்டைல், அம்பயரின் தொப்பி, சைடு ஸ்கிரீன், சனிப்பெயர்ச்சி, சீயர் லீடர்ஸ் இல்லாதது என எதையாவது சொல்லி ரசிகர்களை இம்சிப்பார்கள்.
ஆனால், ரசிகர்கள் இப்போது பாகிஸ்தான் வீரர்கள் மீதுதான் கடுங்கோபத்தில் இருக்கிறார்கள். அவர்கள்தானே இந்திய அணியை ஜெயித்தும் கெடுத்தார்கள்; ஆஸ்திரேலியாவிடம் தோற்றும் கெடுத்தார்கள்.
இந்திய அணி தோற்றுப் போனதற்கு வேறு சில காரணங்களும் இருக்கக்கூடும். சமீபகாலமாக இந்திய அணிக்குச் சிறந்த கேப்டன்கள் கிடைக்கவில்லை. கவாஸ்கர், கபில்தேவ், ஸ்ரீகாந்த், அசாருதீன், டெண்டுல்கர், கங்குலி, திராவிட் என யாருமே வெற்றிகரமாக இருந்ததில்லை. இந்திய அணிக்குக் கேப்டனாகிவிட்டால், அவர் சிறந்த கேப்டனாக இருக்கவே முடியாது என்கிற சூழ்நிலை உருவாகிவிட்டது. அப்படியிருக்கையில் சில வெற்றிகளைப் பெற்றதுமே தமது தலைமையால்தான் அணி ஜெயிக்கிறது என்று தோனி எண்ணிக்கொண்டார். அதனால்தானோ என்னவோ, யுவராஜ், சேவக் ஆகியோருடன் முட்டிக் கொண்டார்.
ஆல் ரவுண்டராக ஆட வேண்டும் என்கிற தோனியின் எண்ணம் நியாயமானதுதான். ஆனால், ஆல் இன் ஆல் ரவுண்டராக வரலாற்றில் இடம்பிடிக்கப் போராடும் அவரது நிலையை நினைத்தால் ஆப்பசைத்த குரங்கின் கதைதான் நினைவுக்கு வருகிறது. ஒருவர் கீப்பராகவும் பேட்ஸ்மேனாகவும் ஜொலிக்கலாம். அல்லது பவுலராகவும் பேட்ஸ்மேனாகவும் சிறப்பாகச் செயல்படலாம். கீப்பராகவும் பவுலராகவும் செயல்படுவேன் என அடம்பிடித்தால் எப்படி? வேறு யாராவது கேப்டனாக இருந்தால் இந்த மாதிரியான வாய்ப்பெல்லாம் இவருக்குத் தருவார்களா?
அடுத்தது, ராகுல் திராவிட் வருகையினால் ஏற்பட்ட அசாதாரணமான நிலை. அவரது ஆட்டம் அணிக்குப் பலமா அல்லது பலவீனமா என்பதை திருவுளச் சீட்டு மூலமாகத்தான் அறிய வேண்டும். அந்த அளவுக்கு நன்மையும் செய்கிறார், இம்சையும் செய்கிறார். ரசிகர்கள், எதிரணியினர், அம்பயர் என அனைவரின் பொறுமையையும் அவர் சோதிப்பார். ஆவேசம் வந்தாலன்றி பந்தை செல்லமாகத் தட்டி மட்டுமே பழக்கப்பட்டவர். கிரீஸýக்குள் பந்து கிடந்தாலும் ரன் எடுப்பது போல பாவ்லா காட்டியே கடுப்பேற்றுவார். இதனால், அவரோ அல்லது உடன் ஆடுபவரோ அவுட் ஆகி வெளியேறுவதுதான் மிச்சம். அவரது வருகை அணியின் ரன் சேர்க்கும் முறையை மாற்றிவிட்டது என்பது மட்டும் தெளிவு.
சேவாக்கும் யுவராஜும் தற்செயலாக சாம்பியன்ஸ் கோப்பையில் ஆடவில்லையா, அல்லது தோனி புகழைக் கொஞ்சம் தட்ட வேண்டும் என்று திட்டமிட்டே புறக்கணித்தார்களா எனத் தெரியவில்லை. எப்படியோ தாங்கள் இருவரும் அணியில் இருந்தால்தான் பலம் என்பதை தோனிக்குப் புரிய வைத்துவிட்டார்கள். இதற்காக ஒரு கோப்பையை இழக்க வேண்டுமா?
அடுத்தது, ஐபிஎல் அணியில் எல்லோரும் டி20 ஆட்டங்கள் நிறைய ஆடிவிட்டதால், பழக்கத்தை மாற்ற முடியாமல் தடுமாறுகிறார்கள். 5 ஓவர் தொடர்ந்து வேகப்பந்து வீசுவதும், 10 ஓவர்களுக்கு மேல் பேட் செய்வதும், 50 ஓவர்கள் ஃபீல்டிங் செய்வதும்கூட வித்தியாசமான அனுபவமாக இருந்திருக்கும். இதுவும் அணியின் மோசமான ஃபார்முக்கு காரணம்.
அதற்காக இந்திய அணி, எப்போது நல்ல ஃபார்மில் இருந்தது எனக் கேட்கக்கூடாது. நம் அணி அவ்வப்போது சாம்பியனாகும், பிறகு நோஞ்சான்களிடம் கூடத் தோற்கும். இது நீண்டகால உண்மை. அதை மறந்துவிட்டு, கோப்பையை ஜெயிப்பார்கள் என்று கனாக் காண்பது அறியாமை.
காரணம் எதுவாக இருந்தாலும், இந்திய அணியின் தோல்வி வேறொரு திருப்பத்துக்கான அறிகுறியாக இருக்கலாம் என்றே தெரிகிறது. அசாருதீன் கேப்டனாக இருந்தபோது, அவரிடம் இருந்து வலுக்கட்டாயமாகப் பதவி பறிக்கப்பட்டு டெண்டுல்கரிடம் வழங்கப்பட்டது. பின்னர் அவரிடம் இருந்து பறிக்கப்பட்டு கங்குலியிடமும், பின்னர் திராவிட்டிடம் வழங்கப்பட்டது. கடந்த உலகக் கோப்பையில் தோற்றதும் தோனிக்கு கிரீடம் சூட்டப்பட்டது. இப்படி காகம் வடை திருடிய கதைபோல் ஒருவரிடம் இருந்து மற்றவருக்கு பதவி போய்கொண்டிருக்கிறது.
இது எல்லா அணிகளுக்கும் பொதுவானதுதான் என்றாலும், கேப்டன்கள் அனைவரும் பதவிக்கு வந்ததும் ஃபார்மை பறிகொடுப்பதும், பதவிபோன பிறகு நன்றாக ஆடி தொடர்ந்து அணியில் நீடித்திருப்பதும் இந்திய அணியின் பிரத்யேக அடையாளம். சமீபகால கேப்டன்களில் டெண்டுல்கர் தவிர வேறு யாருக்கும் பதவி போன பிறகு உரிய மரியாதை தரப்படவில்லை.
இப்போதைய நிலையில், காகத்தின் வாயிலிருக்கும் வடையைப் பறிப்பதற்குரிய இன்னொரு தருணம் வந்துவிட்டதாகவே தெரிகிறது. வடையைத் தக்கவைத்துக் கொள்வது காகத்தின் சாமர்த்தியம்.
Thanks: Dinamani
Sunday, October 4, 2009
பாலியல் தொழில்! இந்தியாவில் பெண்கள், சிறுமிகளை கடத்தும் அவலம்!!
பாலியல் தொழிலுக்காகப் பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகள் கடத்தப்படுவது குறித்து தேசிய பெண்கள் ஆணையம் சமீபத்தில் நாடு முழுவதும் ஆய்வு நடத்தி அறிக்கை ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளது.இந்தச் சமூக அவலநிலையானது தென் மற்றும் கிழக்கு மாநிலங்களில்தான் அதிகமாக அரங்கேறுகிறது. கேரளம், ஆந்திரம், மேற்கு வங்கம் ஆகிய மாநிலங்களில் அனைத்து மாவட்டங்களிலும் பாலியல் தொழிலுக்காகப் பெண்களையும், சிறுமிகளையும் கடத்தும் நிலை தொடர்கிறது.
இதையடுத்து தமிழகத்தில்தான் பெண்களும், சிறுமிகளும் அதிகம் கடத்தப்படுகின்றனர். இங்கு 93.33 சதவீத மாவட்டப் பகுதிகளில் இருந்து பெண்களையும் சிறுமிகளையும் சப்தமில்லாமல் கடத்திச் சென்று பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுத்துகின்றனர்.
இதைத்தொடர்ந்து ஒரிசாவில் 86.66 சதவீத மாவட்டப் பகுதிகளிலும், பிகாரில் 86.48 சதவீத மாவட்டப் பகுதிகளிலும் பெண்களையும், சிறுமிகளையும் கடத்தும் அவலம் நீடிக்கிறது.
இதுதவிர்த்து, பிற மாநிலங்களிலும் குறிப்பிட்ட சதவீதத்திலான பெண்களும், சிறுமிகளும் பாலியல் தொழிலுக்காகக் கடத்தப்படும் கொடுமை நடந்தேறுகிறது.இந்தியா முழுவதும் 28 லட்சம் பெண்கள் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ளனர். இத்தொழில் ஈடுபடும் பெண்களில் 2.4 சதவீதம் பேர் 15-35 வயதுக்கு இடைப்பட்டவர்கள். 43 சதவீதம் பேர் சிறுமிகள்.
இந்தத் தொழிலில் குறிப்பிட்ட சதவீதத்தினர் வலுக்கட்டாயமாகக் கடத்தப்பட்டு ஈடுபடுத்தப்படுகிறார்கள் என்றால், மற்றொரு குறிப்பிட்ட சதவீதத்தினர் தங்களது குடும்ப நபர்களாலேயே வலுக்கட்டாயமாக இத்தொழிலுக்கு தள்ளப்படுகிறார்கள்.அந்தவகையில், 22 சதவீதப் பெண்கள் தங்களது குடும்பத்தாரின் வற்புறுத்தலின் பேரில் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ளனர். 8 சதவீதம் பெண்கள் தங்களது கணவரின் நெருக்குதலின் பேரிலும் 18 சதவீதம் பேர் தங்களது நண்பர்கள் மற்றும் அக்கம்பக்கத்தினரின் சூழ்ச்சி வலையிலும் சிக்கி இத்தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ளனர்.
பெரும்பாலும் பின்தங்கிய பகுதியில்தான் பாலியல் தொழில் அதிகம் நடக்கிறது. வறுமையும், ஏழ்மையும்தான் அப்பாவிப் பெண்களை இத்தொழிலுக்கு இட்டுச் செல்லும் முக்கியக் காரணிகளாக உள்ளன.பின்தங்கிய வேலைவாய்ப்பற்றப் பகுதியில்தான் பெண்களுக்கு எதிராகப் பிற அநீதிகளும் அதிகம் அரங்கேறுகின்றன. பெண்களுக்கு எதிரான அநீதிக்கு பாலினப் பாகுபாடும் முக்கியக் காரணமாக உள்ளது.
பெண்களுக்கு இழைக்கப்படும் கொடுமையைத் தடுக்க சட்டங்கள் உள்ளன. ஆனால் அவை அனைத்தும் சரியாக அமல்படுத்தப்படுவதில்லை. இதுவும் பெண்களுக்கு எதிராக துணிச்சலாக அநீதி இழைக்கப்படுவதற்கு காரணம்.தீர்வு என்ன?பெண்கள் இதுபோன்று பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுவதற்கு பொருளாதாரச் சூழ்நிலைதான் முக்கியக் காரணம். இதனால் அவர்களை முதலில் பொருளாதார ரீதியாகச் சுதந்திரமாக்க வேண்டும்.
அதேபோல, பெண்களுக்கு எதிரான அநீதியைத் தடுக்க நடைமுறையில் உள்ள சட்டத்தைத் திறன்படச் செயல்படுத்த வேண்டும். பெண்களுக்கு எதிராக அநீதி இழைப்பவர்களுக்கு கடுமையானத் தண்டனை வழங்கத் தயங்கக்கூடாது.இதையெல்லாம்விட பெண்கள் என்பவர்கள் சமுதாயத்தில் மதிக்கப்படக்கூடியவர்கள் என்ற மனநிலையை அனைவர் மத்தியிலும் உருவாக்க முயலவேண்டும்.
இவ்வாறு செய்தாலே பெண்களுக்கு எதிராக நடக்கும் 99 சதவீதக் கொடுமைகளுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்துவிடலாம் என்று தேசிய பெண்கள் ஆணையத்தின் அந்த அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ளது.இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்து 60 ஆண்டுகளுக்கு மேல் ஆகிவிட்டது. எனினும் பெண்களுக்கு எதிரான அநீதியை மட்டும் இன்னும் தடுத்து நிறுத்த முடியவில்லை. வியாபாரப் பொருள்களாய் பெண்கள் கருதப்படும் அவலநிலை இன்றும் நீடிக்கிறது. இந்த நிலை என்று மாறும்?
இதையடுத்து தமிழகத்தில்தான் பெண்களும், சிறுமிகளும் அதிகம் கடத்தப்படுகின்றனர். இங்கு 93.33 சதவீத மாவட்டப் பகுதிகளில் இருந்து பெண்களையும் சிறுமிகளையும் சப்தமில்லாமல் கடத்திச் சென்று பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுத்துகின்றனர்.
இதைத்தொடர்ந்து ஒரிசாவில் 86.66 சதவீத மாவட்டப் பகுதிகளிலும், பிகாரில் 86.48 சதவீத மாவட்டப் பகுதிகளிலும் பெண்களையும், சிறுமிகளையும் கடத்தும் அவலம் நீடிக்கிறது.
இதுதவிர்த்து, பிற மாநிலங்களிலும் குறிப்பிட்ட சதவீதத்திலான பெண்களும், சிறுமிகளும் பாலியல் தொழிலுக்காகக் கடத்தப்படும் கொடுமை நடந்தேறுகிறது.இந்தியா முழுவதும் 28 லட்சம் பெண்கள் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ளனர். இத்தொழில் ஈடுபடும் பெண்களில் 2.4 சதவீதம் பேர் 15-35 வயதுக்கு இடைப்பட்டவர்கள். 43 சதவீதம் பேர் சிறுமிகள்.
இந்தத் தொழிலில் குறிப்பிட்ட சதவீதத்தினர் வலுக்கட்டாயமாகக் கடத்தப்பட்டு ஈடுபடுத்தப்படுகிறார்கள் என்றால், மற்றொரு குறிப்பிட்ட சதவீதத்தினர் தங்களது குடும்ப நபர்களாலேயே வலுக்கட்டாயமாக இத்தொழிலுக்கு தள்ளப்படுகிறார்கள்.அந்தவகையில், 22 சதவீதப் பெண்கள் தங்களது குடும்பத்தாரின் வற்புறுத்தலின் பேரில் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ளனர். 8 சதவீதம் பெண்கள் தங்களது கணவரின் நெருக்குதலின் பேரிலும் 18 சதவீதம் பேர் தங்களது நண்பர்கள் மற்றும் அக்கம்பக்கத்தினரின் சூழ்ச்சி வலையிலும் சிக்கி இத்தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ளனர்.
பெரும்பாலும் பின்தங்கிய பகுதியில்தான் பாலியல் தொழில் அதிகம் நடக்கிறது. வறுமையும், ஏழ்மையும்தான் அப்பாவிப் பெண்களை இத்தொழிலுக்கு இட்டுச் செல்லும் முக்கியக் காரணிகளாக உள்ளன.பின்தங்கிய வேலைவாய்ப்பற்றப் பகுதியில்தான் பெண்களுக்கு எதிராகப் பிற அநீதிகளும் அதிகம் அரங்கேறுகின்றன. பெண்களுக்கு எதிரான அநீதிக்கு பாலினப் பாகுபாடும் முக்கியக் காரணமாக உள்ளது.
பெண்களுக்கு இழைக்கப்படும் கொடுமையைத் தடுக்க சட்டங்கள் உள்ளன. ஆனால் அவை அனைத்தும் சரியாக அமல்படுத்தப்படுவதில்லை. இதுவும் பெண்களுக்கு எதிராக துணிச்சலாக அநீதி இழைக்கப்படுவதற்கு காரணம்.தீர்வு என்ன?பெண்கள் இதுபோன்று பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுவதற்கு பொருளாதாரச் சூழ்நிலைதான் முக்கியக் காரணம். இதனால் அவர்களை முதலில் பொருளாதார ரீதியாகச் சுதந்திரமாக்க வேண்டும்.
அதேபோல, பெண்களுக்கு எதிரான அநீதியைத் தடுக்க நடைமுறையில் உள்ள சட்டத்தைத் திறன்படச் செயல்படுத்த வேண்டும். பெண்களுக்கு எதிராக அநீதி இழைப்பவர்களுக்கு கடுமையானத் தண்டனை வழங்கத் தயங்கக்கூடாது.இதையெல்லாம்விட பெண்கள் என்பவர்கள் சமுதாயத்தில் மதிக்கப்படக்கூடியவர்கள் என்ற மனநிலையை அனைவர் மத்தியிலும் உருவாக்க முயலவேண்டும்.
இவ்வாறு செய்தாலே பெண்களுக்கு எதிராக நடக்கும் 99 சதவீதக் கொடுமைகளுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்துவிடலாம் என்று தேசிய பெண்கள் ஆணையத்தின் அந்த அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ளது.இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்து 60 ஆண்டுகளுக்கு மேல் ஆகிவிட்டது. எனினும் பெண்களுக்கு எதிரான அநீதியை மட்டும் இன்னும் தடுத்து நிறுத்த முடியவில்லை. வியாபாரப் பொருள்களாய் பெண்கள் கருதப்படும் அவலநிலை இன்றும் நீடிக்கிறது. இந்த நிலை என்று மாறும்?
Tuesday, September 22, 2009
பி.எஸ்.எல்.வி., : இந்திய விஞ்ஞானிகள் மீண்டும் சாதனை
"ஓசியன்சாட் -2' செயற்கைக்கோள் மற்றும் ஆறு சிறிய செயற்கைகோள்களுடன் பி.எஸ்.எல்.வி., ராக்கெட் ஸ்ரீஹரிகோட்டாவில் இருந்து விண்ணில் வெற்றிகரமாக ஏவப்பட்டது. இதன் மூலம் இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவன விஞ்ஞானிகள் மீண்டும் சாதனை படைத்துள்ளனர்.
"பி.எஸ்.எல்.வி., சி-14' ராக்கெட் பகல் 11.55 மணிக்கு விண்ணில் ஏவப்பட்டது. இதில், "ஓசியன்சாட் -2' செயற்கைக்கோளும், ஆறு சிறிய செயற்கைக்கோள்களும் இடம்பெற்றுள்ளன. மீன் பிடிப்பதற்கு வாய்ப்புள்ள பகுதிகள், வானிலை நிலவரம், கடலோர பகுதிகள் ஆய்வு போன்றவற்றுக்கு, "ஓசியன்சாட் -2' செயற்கைக்கோள் பெரிதும் உதவியாக இருக்கும். இது 970 கிலோ எடை கொண்டது. "ஓசியன்சாட் -2' செயற்கைக்கோளின் ஆயுள் காலம் ஐந்து ஆண்டுகள். ஆறு சிறிய செயற்கைக்கோள்களில், நான்கு ஜெர்மனி நாட்டுக்குரியவை, ஒன்று சுவிட்சர்லாந்து, மற்றொன்று துருக்கி நாடுகளுக்குரியவை. இந்த குறு செயற்கைக்கோள்கள் இரண்டு முதல் எட்டு கிலோ வரை எடை கொண்டவை.
இதற்கான இறுதி 51 மணி நேர, "கவுன்ட் டவுன்' கடந்த திங்கள்கிழமை காலை 9 மணிக்கு துவங்கியது. சரியாக 11.55 மணிக்கு ராக்கெட் விண்ணுக்கு புறப்பட்டது. அனைத்து செயல்பாடுகளும் சரியாக உள்ளதாகவும், ராக்கெட் வெற்றிகரமாக ஏவப்பட்டது என்றும், "இஸ்ரோ' விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர். ராக்கெட் விண்ணில் பாய்ந்ததும் விஞ்ஞானிகள் ஒருவரை ஒருவர் கட்டித்தழுவி மகிழ்ச்சி தெரிவித்தனர்.
"பி.எஸ்.எல்.வி., சி-14' ராக்கெட் பகல் 11.55 மணிக்கு விண்ணில் ஏவப்பட்டது. இதில், "ஓசியன்சாட் -2' செயற்கைக்கோளும், ஆறு சிறிய செயற்கைக்கோள்களும் இடம்பெற்றுள்ளன. மீன் பிடிப்பதற்கு வாய்ப்புள்ள பகுதிகள், வானிலை நிலவரம், கடலோர பகுதிகள் ஆய்வு போன்றவற்றுக்கு, "ஓசியன்சாட் -2' செயற்கைக்கோள் பெரிதும் உதவியாக இருக்கும். இது 970 கிலோ எடை கொண்டது. "ஓசியன்சாட் -2' செயற்கைக்கோளின் ஆயுள் காலம் ஐந்து ஆண்டுகள். ஆறு சிறிய செயற்கைக்கோள்களில், நான்கு ஜெர்மனி நாட்டுக்குரியவை, ஒன்று சுவிட்சர்லாந்து, மற்றொன்று துருக்கி நாடுகளுக்குரியவை. இந்த குறு செயற்கைக்கோள்கள் இரண்டு முதல் எட்டு கிலோ வரை எடை கொண்டவை.
இதற்கான இறுதி 51 மணி நேர, "கவுன்ட் டவுன்' கடந்த திங்கள்கிழமை காலை 9 மணிக்கு துவங்கியது. சரியாக 11.55 மணிக்கு ராக்கெட் விண்ணுக்கு புறப்பட்டது. அனைத்து செயல்பாடுகளும் சரியாக உள்ளதாகவும், ராக்கெட் வெற்றிகரமாக ஏவப்பட்டது என்றும், "இஸ்ரோ' விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர். ராக்கெட் விண்ணில் பாய்ந்ததும் விஞ்ஞானிகள் ஒருவரை ஒருவர் கட்டித்தழுவி மகிழ்ச்சி தெரிவித்தனர்.
Tuesday, August 25, 2009
இந்தியாவில் மதச் சிறுபான்மையினர் உரிமைகாக்க அமெரிக்காவின் ஆர்வம்!!!
சமீபத்தில் சர்வதேச மத சுதந்திரத்துக்கான அமெரிக்க கமிஷன் ஓர் அறிக்கையை வெளியிட்டுள்ளது. அதில் இந்த ஆண்டுக்கான (2009) கண்காணிப்புப் பட்டியலில் இந்தியா இடம்பெற்றுள்ளதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவில் பல மாநிலங்களில் உள்ள மதச் சிறுபான்மையினர் உரிமைகளைப் பாதுகாக்க மத்திய அரசு தவறிவிட்டதாகவும் அது குற்றஞ்சாட்டியுள்ளது.
அதுமட்டுமல்ல; மதச் சுதந்திரத்தைப் பற்றி அதிகாரிகள், மதத் தலைவர்கள், சமூக ஆர்வலர்கள் ஆகியோரிடம் விவாதிக்க இந்தியா வர இருப்பதாகவும் அதற்கு அனுமதி வேண்டும் என்றும் மத்திய அரசிடம் கேட்டுள்ளது. ஆனால், நல்லவேளையாக இந்திய அரசு அதற்கு விசா அளிக்க முன்வரவில்லை.
2007 டிசம்பரில் ஒரிசா மாநிலத்தில் கிறிஸ்தவர்களுக்கு எதிராக வன்முறைக் கலவரம் வெடித்தது. இதில் 40 பேர் பலியாயினர்; 60 ஆயிரம் பேர் வீடுகளை இழந்து தவித்தனர். ஆனால், மாநில அரசு அதைத் தடுக்கவோ கிறிஸ்தவர்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கவோ போதிய நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை என்கிறது அக்கமிஷன்.
இதேபோல 2002-ல் குஜராத்தில் ஹிந்து-முஸ்லிம் கலவரம் வெடித்தது. ஏராளமானோர் இதில் கொல்லப்பட்டனர். ஆனால், வன்முறைக்குக் காரணமானவர்களைக் கைது செய்து தண்டனையளிக்க போதுமான நடவடிக்கை எடுக்கப்படவில்லை என்றும் கமிஷன் தனது அறிக்கையில் குற்றஞ்சாட்டியுள்ளது. மேலும் இந்தியாவில் வகுப்பு மோதலைத் தடுத்து நிறுத்தி மனிதநேயத்தைக் கடைபிடிக்குமாறு இந்தியாவை நிர்பந்திக்குமாறு அதிபர் பராக் ஒபாமாவை அமெரிக்க கமிஷன் கேட்டுக் கொண்டுள்ளது.
அமெரிக்காவின் இந்தப் பட்டியலில் ஆப்கானிஸ்தான், பெலாரஸ், கியூபா, எகிப்து, இந்தோனேசியா, லாவோஸ், ரஷியக் குடியரசு, சோமாலியா, தாஜிகிஸ்தான், துருக்கி, வெனிசுலா ஆகிய நாடுகளும் இடம்பெற்றுள்ளன. அமெரிக்க கமிஷனின் செயல் கடும் கண்டனத்துக்குரியது.
இராக் விவகாரத்தில் எப்படி நடந்துகொண்டோம் என்பதை அமெரிக்கா முதலில் தன்னைத்தானே ஆத்ம பரிசோதனை செய்துகொள்ளட்டும். முன்னாள் அதிபர் புஷ், முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக எப்படிச் செயல்பட்டார் என்பது அனைவருக்கும் தெரிந்த உண்மை. ஆப்கானிஸ்தான் மீதும், இராக் மீதும் அமெரிக்கப் படைகள் எப்படி குண்டுமழை பொழிந்தன? அங்குள்ள சாமானியர்கள் என்ன கதிக்கு ஆளானார்கள் என்பதும், போர்க் கைதிகள் குவான்டமானோ சிறையில் என்ன சித்தரவதைக்குள்ளானார்கள் என்பதும் உலக மக்கள் அறிந்ததே. அமெரிக்காவின் பல பகுதிகளில் இனவெறி தாக்குதல் அதிகரித்து வருவதும், பள்ளிகளில் குழந்தைகள் துப்பாக்கியால் ஒருவரை ஒருவர் சுட்டுக்கொலை செய்யும் அளவுக்கு அங்கு ஆயுதக் கலாசாரம் தலைதூக்கி வருவதும் அனைவருக்கும் தெரிந்த ஒன்று.
இந்த நிலையில் அமைதி, மனித நேயம் குறித்துப் பேசவோ விவாதிக்கவோ அமெரிக்காவுக்கு என்ன தகுதி இருக்கிறது? ஜனநாயகத்தை நிலைநிறுத்துவதாகக் கூறிக்கொண்டு பிறநாடுகளின் உள்விவகாரங்களில் அமெரிக்கா தலையிடுவது எந்தவகையில் நியாயமானது?
அமெரிக்க கண்காணிப்புப் பட்டியலில் இஸ்ரேலும் பாகிஸ்தானும் இடம்பெறாதது ஏனோ? இரண்டும் அமெரிக்காவின் செல்லப் பிள்ளைகள் என்ற காரணத்தினால்தானே?
ஆப்பிரிக்க-அமெரிக்கரான பராக் ஒபாமா, அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது வேண்டுமானால் அமெரிக்காவுக்கு புதுமையாக இருக்கலாம். இந்தியாவில் குடியரசுத் தலைவர் பெரும்பான்மை சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர். குடியரசு துணைத் தலைவர், பிரதமர் ஆகிய இருவரும் சிறுபான்மை சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்தான். அமெரிக்கச் சமுதாயத்தில் நடைபெறும் இனவெறித் தாக்குதலை இந்தியா சுட்டிக்காட்டினால் என்னவாகும்?
பாகிஸ்தானில்கூட அந்த நாட்டு அரசு சிறுபான்மையினருக்கு பல்வேறு வகைகளில் தொல்லை கொடுத்து வருகிறது. முஸ்லிம்களை தீவிரவாதிகளைப் போல் சித்திரித்து வரும் அமெரிக்கா பாகிஸ்தானை கண்டுகொள்ளாதது ஏன்?
110 கோடி மக்கள் தொகை கொண்ட இந்தியாவில் பல்வேறு மதத்தினரும், பல்வேறு இனத்தவர்களும் வாழ்கின்றனர். தவறுகள் ஏதேனும் நடந்திருந்தால் அதைச் சட்டவிதிகளுக்கு உட்பட்டு எதிர்கொள்ள நீதித்துறையும் நிர்வாகத்துறையும் இருக்கிறது. மேலும் சம்பவங்களைத் தோலுரித்துக் காட்ட பத்திரிகைகளும் தகவல் சாதனங்களும் உள்ளன.
மதச்சார்பின்மை பற்றியும், மதசகிப்புத்தன்மை பற்றியும் அமெரிக்கா நமக்குக் கற்றுத்தர வேண்டியதில்லை. சகோதரத்துவம், அமைதி ஆகியவற்றை நாம் காலம் காலமாகப் பின்பற்றி வருகிறோம். சரிதானே?
அதுமட்டுமல்ல; மதச் சுதந்திரத்தைப் பற்றி அதிகாரிகள், மதத் தலைவர்கள், சமூக ஆர்வலர்கள் ஆகியோரிடம் விவாதிக்க இந்தியா வர இருப்பதாகவும் அதற்கு அனுமதி வேண்டும் என்றும் மத்திய அரசிடம் கேட்டுள்ளது. ஆனால், நல்லவேளையாக இந்திய அரசு அதற்கு விசா அளிக்க முன்வரவில்லை.
2007 டிசம்பரில் ஒரிசா மாநிலத்தில் கிறிஸ்தவர்களுக்கு எதிராக வன்முறைக் கலவரம் வெடித்தது. இதில் 40 பேர் பலியாயினர்; 60 ஆயிரம் பேர் வீடுகளை இழந்து தவித்தனர். ஆனால், மாநில அரசு அதைத் தடுக்கவோ கிறிஸ்தவர்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கவோ போதிய நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை என்கிறது அக்கமிஷன்.
இதேபோல 2002-ல் குஜராத்தில் ஹிந்து-முஸ்லிம் கலவரம் வெடித்தது. ஏராளமானோர் இதில் கொல்லப்பட்டனர். ஆனால், வன்முறைக்குக் காரணமானவர்களைக் கைது செய்து தண்டனையளிக்க போதுமான நடவடிக்கை எடுக்கப்படவில்லை என்றும் கமிஷன் தனது அறிக்கையில் குற்றஞ்சாட்டியுள்ளது. மேலும் இந்தியாவில் வகுப்பு மோதலைத் தடுத்து நிறுத்தி மனிதநேயத்தைக் கடைபிடிக்குமாறு இந்தியாவை நிர்பந்திக்குமாறு அதிபர் பராக் ஒபாமாவை அமெரிக்க கமிஷன் கேட்டுக் கொண்டுள்ளது.
அமெரிக்காவின் இந்தப் பட்டியலில் ஆப்கானிஸ்தான், பெலாரஸ், கியூபா, எகிப்து, இந்தோனேசியா, லாவோஸ், ரஷியக் குடியரசு, சோமாலியா, தாஜிகிஸ்தான், துருக்கி, வெனிசுலா ஆகிய நாடுகளும் இடம்பெற்றுள்ளன. அமெரிக்க கமிஷனின் செயல் கடும் கண்டனத்துக்குரியது.
இராக் விவகாரத்தில் எப்படி நடந்துகொண்டோம் என்பதை அமெரிக்கா முதலில் தன்னைத்தானே ஆத்ம பரிசோதனை செய்துகொள்ளட்டும். முன்னாள் அதிபர் புஷ், முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக எப்படிச் செயல்பட்டார் என்பது அனைவருக்கும் தெரிந்த உண்மை. ஆப்கானிஸ்தான் மீதும், இராக் மீதும் அமெரிக்கப் படைகள் எப்படி குண்டுமழை பொழிந்தன? அங்குள்ள சாமானியர்கள் என்ன கதிக்கு ஆளானார்கள் என்பதும், போர்க் கைதிகள் குவான்டமானோ சிறையில் என்ன சித்தரவதைக்குள்ளானார்கள் என்பதும் உலக மக்கள் அறிந்ததே. அமெரிக்காவின் பல பகுதிகளில் இனவெறி தாக்குதல் அதிகரித்து வருவதும், பள்ளிகளில் குழந்தைகள் துப்பாக்கியால் ஒருவரை ஒருவர் சுட்டுக்கொலை செய்யும் அளவுக்கு அங்கு ஆயுதக் கலாசாரம் தலைதூக்கி வருவதும் அனைவருக்கும் தெரிந்த ஒன்று.
இந்த நிலையில் அமைதி, மனித நேயம் குறித்துப் பேசவோ விவாதிக்கவோ அமெரிக்காவுக்கு என்ன தகுதி இருக்கிறது? ஜனநாயகத்தை நிலைநிறுத்துவதாகக் கூறிக்கொண்டு பிறநாடுகளின் உள்விவகாரங்களில் அமெரிக்கா தலையிடுவது எந்தவகையில் நியாயமானது?
அமெரிக்க கண்காணிப்புப் பட்டியலில் இஸ்ரேலும் பாகிஸ்தானும் இடம்பெறாதது ஏனோ? இரண்டும் அமெரிக்காவின் செல்லப் பிள்ளைகள் என்ற காரணத்தினால்தானே?
ஆப்பிரிக்க-அமெரிக்கரான பராக் ஒபாமா, அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது வேண்டுமானால் அமெரிக்காவுக்கு புதுமையாக இருக்கலாம். இந்தியாவில் குடியரசுத் தலைவர் பெரும்பான்மை சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர். குடியரசு துணைத் தலைவர், பிரதமர் ஆகிய இருவரும் சிறுபான்மை சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்தான். அமெரிக்கச் சமுதாயத்தில் நடைபெறும் இனவெறித் தாக்குதலை இந்தியா சுட்டிக்காட்டினால் என்னவாகும்?
பாகிஸ்தானில்கூட அந்த நாட்டு அரசு சிறுபான்மையினருக்கு பல்வேறு வகைகளில் தொல்லை கொடுத்து வருகிறது. முஸ்லிம்களை தீவிரவாதிகளைப் போல் சித்திரித்து வரும் அமெரிக்கா பாகிஸ்தானை கண்டுகொள்ளாதது ஏன்?
110 கோடி மக்கள் தொகை கொண்ட இந்தியாவில் பல்வேறு மதத்தினரும், பல்வேறு இனத்தவர்களும் வாழ்கின்றனர். தவறுகள் ஏதேனும் நடந்திருந்தால் அதைச் சட்டவிதிகளுக்கு உட்பட்டு எதிர்கொள்ள நீதித்துறையும் நிர்வாகத்துறையும் இருக்கிறது. மேலும் சம்பவங்களைத் தோலுரித்துக் காட்ட பத்திரிகைகளும் தகவல் சாதனங்களும் உள்ளன.
மதச்சார்பின்மை பற்றியும், மதசகிப்புத்தன்மை பற்றியும் அமெரிக்கா நமக்குக் கற்றுத்தர வேண்டியதில்லை. சகோதரத்துவம், அமைதி ஆகியவற்றை நாம் காலம் காலமாகப் பின்பற்றி வருகிறோம். சரிதானே?
Sunday, July 12, 2009
சீனாக்காரன் வைக்கப் போறான் ஆப்பு!
இந்தியா மீது 2012-க்குள் சீனா போர் தொடுக்கும் என பாதுகாப்புத் துறை நிபுணர் பரத் வர்மா எச்சரித்துள்ளார். இது குறித்து இந்தியன் டிபென்ஸ் ரெவியூ பத்திரிகையில் அதன் ஆசிரியரான பரத் வர்மா எழுதியுள்ளதாவது:
ஆசியாவில் தனது ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டுவதற்காக இந்தியாவுக்கு இறுதியாகப் பாடம் புகட்ட வேண்டும் என சீனா நினைப்பதற்கு பல காரணங்கள் உள்ளன.சர்வதேச பொருளாதார தேக்க நிலை காரணமாக சீன ஏற்றுமதி நிறுவனங்கள் பல மூடப்பட்டுவிட்டன.
இதனால், முன்னெப்போதும் இல்லாதவகையில் சீனாவில் சமூக அமைதி சீர்குலைந்து வருகிறது. இதனால் சமூகத்தின் மீது இருந்து வந்த கம்யூனிஸ்டுகளின் பிடி தளர்ந்து வருகிறது. வேலையில்லாத் திண்டாட்டமும் பெருகி வருகிறது.
இவை மட்டுமல்லாமல், இந்தியாவுக்கு எதிராக சீனாவின் வலது கரம் போல செயல்பட்டு வந்த பாகிஸ்தான் உள்நாட்டுச் சண்டையில் மூழ்கியுள்ளது. இது, இந்தியாவுக்கு எதிராக செயல்பட பாகிஸ்தானுக்கு ஊக்கம் அளித்து வந்த சீனாவுக்கு எரிச்சலை அதிகப்படுத்தி உள்ளது.
இத்துடன், அமெரிக்காவுடன் இந்தியாவின் நெருக்கம் அதிகமாவதும் சீனாவுக்கு பதற்றத்தை அதிகரித்துள்ளது. அமெரிக்க கூட்டுறவால் தொழில்நுட்ப அளவில் இந்தியா தன்னை மிஞ்சிவிடும் என சீனா அஞ்சத் தொடங்கியுள்ளது.
பொருளாதார ரீதியாக பாதிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில் ஜப்பான் போன்ற மேற்கத்திய நாடுகள் மீது போர் தொடுப்பது விவேகமானதாக இருக்காது. ஒரே கல்லில் பல மாங்காய் அடிப்பது போல, பொருளாதார தேக்கம், வேலையின்மை போன்றவற்றில் இருந்து மக்களை திசைதிருப்பவும், ஆசியாவில் தனது ஆதிக்கத்தை நிலை நாட்டவும், மென்மையான இலக்கான இந்தியா மீது போர் தொடுத்து இந்தியாவின் வடகிழக்குப் பிரதேசங்களைக் கைப்பற்றுவதே சீனாவின் திட்டம்.
இதை எதிர்கொள்வதற்கு இந்தியா தயாராக உள்ளதா? பாகிஸ்தானும், சீனாவும் இணைந்து ஊடுருவல்காரர்கள் மூலம் இந்தியாவில் தாக்குதல்களை நடத்துவதுடன் நேரடியாக இரு நாடுகளும் போர் தொடுத்தால் அதை எதிர்கொள்ள இந்தியா தயாராக உள்ளதா என கேள்வி எழுப்பினால் இல்லை என்பதே பதிலாக உள்ளது.
நிர்வாகத் துறைக்கு ராணுவ சிந்தனையை அளித்து போருக்குத் தேவையான நிதி மற்றும் ஆதாரப் பொருள்களைத் திரட்டுவதே சீனா மற்றும் பாகிஸ்தானின் சவாலை எதிர்கொள்வதற்கான தீர்வாக அமையும் என பரத் வர்மா கூறியுள்ளார்.
ஆசியாவில் தனது ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டுவதற்காக இந்தியாவுக்கு இறுதியாகப் பாடம் புகட்ட வேண்டும் என சீனா நினைப்பதற்கு பல காரணங்கள் உள்ளன.சர்வதேச பொருளாதார தேக்க நிலை காரணமாக சீன ஏற்றுமதி நிறுவனங்கள் பல மூடப்பட்டுவிட்டன.
இதனால், முன்னெப்போதும் இல்லாதவகையில் சீனாவில் சமூக அமைதி சீர்குலைந்து வருகிறது. இதனால் சமூகத்தின் மீது இருந்து வந்த கம்யூனிஸ்டுகளின் பிடி தளர்ந்து வருகிறது. வேலையில்லாத் திண்டாட்டமும் பெருகி வருகிறது.
இவை மட்டுமல்லாமல், இந்தியாவுக்கு எதிராக சீனாவின் வலது கரம் போல செயல்பட்டு வந்த பாகிஸ்தான் உள்நாட்டுச் சண்டையில் மூழ்கியுள்ளது. இது, இந்தியாவுக்கு எதிராக செயல்பட பாகிஸ்தானுக்கு ஊக்கம் அளித்து வந்த சீனாவுக்கு எரிச்சலை அதிகப்படுத்தி உள்ளது.
இத்துடன், அமெரிக்காவுடன் இந்தியாவின் நெருக்கம் அதிகமாவதும் சீனாவுக்கு பதற்றத்தை அதிகரித்துள்ளது. அமெரிக்க கூட்டுறவால் தொழில்நுட்ப அளவில் இந்தியா தன்னை மிஞ்சிவிடும் என சீனா அஞ்சத் தொடங்கியுள்ளது.
பொருளாதார ரீதியாக பாதிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில் ஜப்பான் போன்ற மேற்கத்திய நாடுகள் மீது போர் தொடுப்பது விவேகமானதாக இருக்காது. ஒரே கல்லில் பல மாங்காய் அடிப்பது போல, பொருளாதார தேக்கம், வேலையின்மை போன்றவற்றில் இருந்து மக்களை திசைதிருப்பவும், ஆசியாவில் தனது ஆதிக்கத்தை நிலை நாட்டவும், மென்மையான இலக்கான இந்தியா மீது போர் தொடுத்து இந்தியாவின் வடகிழக்குப் பிரதேசங்களைக் கைப்பற்றுவதே சீனாவின் திட்டம்.
இதை எதிர்கொள்வதற்கு இந்தியா தயாராக உள்ளதா? பாகிஸ்தானும், சீனாவும் இணைந்து ஊடுருவல்காரர்கள் மூலம் இந்தியாவில் தாக்குதல்களை நடத்துவதுடன் நேரடியாக இரு நாடுகளும் போர் தொடுத்தால் அதை எதிர்கொள்ள இந்தியா தயாராக உள்ளதா என கேள்வி எழுப்பினால் இல்லை என்பதே பதிலாக உள்ளது.
நிர்வாகத் துறைக்கு ராணுவ சிந்தனையை அளித்து போருக்குத் தேவையான நிதி மற்றும் ஆதாரப் பொருள்களைத் திரட்டுவதே சீனா மற்றும் பாகிஸ்தானின் சவாலை எதிர்கொள்வதற்கான தீர்வாக அமையும் என பரத் வர்மா கூறியுள்ளார்.
Friday, July 10, 2009
கபில்தேவுக்கு அடுத்து நடிகர் மோகன்லால் - விஜயகாந்த், அர்ஜூன் கவனிக்க!
கிரிக்கெட் வீரர் கபில் தேவுக்கு அடுத்து 2-வதாக லெப்டினன்ட் கர்னலாக கெளரவப் பதவிக்கு நியமிக்கப்பட்டுள்ளவர் என்ற பெருமையை பெறுகிறார் மோகன்லால். இந்திய ராணுவத்தின் இந்த கெளரவ பதவிக்கு நியமிக்கப்பட்டுள்ள மலையாள நடிகர் மோகன்லால், தில்லியில் உள்ள ராணுவ தலைமையகத்தில் வியாழக்கிழமை நடைபெற்ற நிகழ்ச்சியில் முறைப்படி பாதுகாப்புத் துறை அமைச்சர் ஏ.கே. அந்தோனி முன்னிலையில் உறுதிமொழி எடுத்துக் கொண்டார்.
கட்சி ஆரம்பிக்காமல் இருந்திருந்தாலோ கூட்டணி வைத்திருந்திலாலோ விஜயகாந்திற்கும் இதேபோல் ஒன்றை கலைஞர் வாங்கி தந்திருப்பார்! இன்னும் கெட்டுப் போய்விடவில்லை கலைஞர் அவர்களே, அடுத்து எந்த நடிகரும் கட்சி ஆரம்பிக்கப் போவதாக உளவுத்துறை அறிக்கைத் தந்தால் எஸ்.ஏ.சந்திரசேகருக்கு ஒரு பதவி ஆஃபர் தந்ததுபோல் லெப்டினன்ட் கர்னல் பதவியையும் உபயோகித்துக் கொள்ளுங்கள்.
கட்சி ஆரம்பிக்காமல் இருந்திருந்தாலோ கூட்டணி வைத்திருந்திலாலோ விஜயகாந்திற்கும் இதேபோல் ஒன்றை கலைஞர் வாங்கி தந்திருப்பார்! இன்னும் கெட்டுப் போய்விடவில்லை கலைஞர் அவர்களே, அடுத்து எந்த நடிகரும் கட்சி ஆரம்பிக்கப் போவதாக உளவுத்துறை அறிக்கைத் தந்தால் எஸ்.ஏ.சந்திரசேகருக்கு ஒரு பதவி ஆஃபர் தந்ததுபோல் லெப்டினன்ட் கர்னல் பதவியையும் உபயோகித்துக் கொள்ளுங்கள்.
Thursday, July 9, 2009
புவி வெப்பமடைதல் : ஜி-8 மாநாட்டில் புதிய இலக்கு
இத்தாலியில் நடைபெற்ற ஜி- 8 நாடுகள் மாநாட்டில் முக்கிய விவாதப் பொருளாக புவி வெப்பமடைதல் ஆதிக்கம் செலுத்தியது. இறுதியில் புவி வெப்பத்தை 2 டிகிரி செல்சியஸ் (3.6 ஃபாரன் ஹீட்) குறைக்கவும், கரியமில வாயு வெளியேற்றத்தை 80 விழுக்காடு குறைக்கவும் வளர்ந்த நாடுகள் ஒப்புக் கொண்டுள்ளன.
ஆனால் இந்தியா, சீனா போன்ற வளரும் நாடுகளை வெப்ப (கரியமில) வாயு வெளியேற்றத்தை 50 விழுக்காடு குறைக்குமாறு ஜி-8 நாடுகள் இந்த மாநாட்டில் வலியுறுத்த இயலாமல் போய்விட்டது.
சுமார் 5 மாதங்களில் ஐ.நா. வானிலை ஒப்பந்தம் கோபன்ஹேகனில் அறிவிக்கப்படவுள்ள நிலையில் ஜி-8 நாடுகள் இந்த ஒப்பந்தத்திற்கு வந்துள்ளன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
2050ஆம் ஆண்டிற்குள் வெப்ப வாயு வெளியேற்றத்தை 50 விழுக்காடு குறைக்கவேண்டும் என்ற ஒப்பந்தத்தில் இந்தியாவும் சீனாவும் கையெழுத்திட தயக்கம் காட்டின.
வளர்ந்த நாடுகள் வெப்ப வாயு வெளியேற்றத்தை குறுகிய காலத்தில் அதிக அளவில் கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்று வளரும் நாடுகள் கோரிக்கை வைத்தன. 2 டிகிரி சில்சியஸ் வெப்ப அளவை குறைக்க முதன் முறையாக ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டுள்ளது. ஆனால் 80 விழுக்காடு வெப்ப வாயு வெளியேற்றத்தை குறைப்பதற்கான கால வரம்பு குறிக்கப்படவில்லை. இதனால் இந்த திட்டம் எழுத்தளவில் மட்டுமே நிறைவேறக்கூடியது என்ற சந்தேகம் பலருக்கு எழுந்துள்ளது.
"அதிகரித்து வரும் வெப்ப அளவைக் குறைக்க ஒப்புக் கொண்டுள்ள நாடுகள், அதற்கான திட்டமிடுதலிலும், செலவழிக்கவுள்ள தொகை, மற்றும் இதனை எவ்வாறு சாதிப்பது போன்ற விஷயங்களில் ஐ.நா. வானிலை மாற்ற பேச்சு வார்த்தைகளில் எந்த வித பங்களிப்பையும் மேற்கொள்ளவில்லை" என்று கிரீன்பீஸ் இன்டெர்னேஷனல் அரசியல் ஆலோசகர் டோபியாஸ் முயென்ச்மெயர் என்பவர் சாடியுள்ளார்.
இந்த மாநாட்டிற்கு இடையில் இந்திய பிரதமர் மன்மோகன் சிங் பிரிட்டிஷ் பிரதாமர் கார்டன் பிரவுனுடன் பேச்சுவார்த்தை மேற்கொண்டார். இதில் புவி வெப்பமடைதலைக் குறைப்பதற்கான நடவடிக்கைத் திட்டத்தில் இந்தியாவின் அக்கறைகள் என்ன என்பதை வினா விடை வடிவத்தில் அடங்கிய குறிப்பாக கார்டன் பிரவுனிடம் அளித்தார் பிரதமர் மன்மோகன் சிங்.
தொழில் வளர்ச்சியில் முன்னேறிய நாடுகள் வெப்ப வாயு வெளியேற்றத்தை குறைப்பதில் உறுதியான நடவடிக்கைகளை இந்தியா கோருகிறது என்றும், வெப்ப வாயு வெளியேற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் பசுமை தொழில் நுட்பங்களை எவ்வாறு கையாள்வது என்பது குறித்து வளரும் நாடுகளுக்கு வளர்ந்த நாடுகள் உதவி புரிவது அவசியம் என்றும் பிரதமர் வலியுறுத்தியுள்ளதாக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.
மேலும் வளர்ந்த நாடுகளிலிருந்து பசுமை தொழில் நுட்பங்களை வளரும் நாடுகள் குறைந்த விலையில் வாங்குவதற்கு வழி செய்யும் வகையில் அந்த நாடுகள் அதன் மீதுள்ள அறிவுசார் சொத்துரிமை விதிகளை தளர்த்த வேண்டும் என்றும் மன்மோகன் வலியுறுத்தியுள்ளார்.
மேலும் இது போன்ற பசுமை தொழில் நுட்பத் திட்டங்களை இந்தியாவும், பிரிட்டனும் சேர்ந்து கூட்டாக உருவாக்கிட வேண்டும் என்றும் மன்மோகன் சிங் கோரிக்கை விடுத்துள்ளார்.
ஆனால் இந்தியா, சீனா போன்ற வளரும் நாடுகளை வெப்ப (கரியமில) வாயு வெளியேற்றத்தை 50 விழுக்காடு குறைக்குமாறு ஜி-8 நாடுகள் இந்த மாநாட்டில் வலியுறுத்த இயலாமல் போய்விட்டது.
சுமார் 5 மாதங்களில் ஐ.நா. வானிலை ஒப்பந்தம் கோபன்ஹேகனில் அறிவிக்கப்படவுள்ள நிலையில் ஜி-8 நாடுகள் இந்த ஒப்பந்தத்திற்கு வந்துள்ளன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
2050ஆம் ஆண்டிற்குள் வெப்ப வாயு வெளியேற்றத்தை 50 விழுக்காடு குறைக்கவேண்டும் என்ற ஒப்பந்தத்தில் இந்தியாவும் சீனாவும் கையெழுத்திட தயக்கம் காட்டின.
வளர்ந்த நாடுகள் வெப்ப வாயு வெளியேற்றத்தை குறுகிய காலத்தில் அதிக அளவில் கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்று வளரும் நாடுகள் கோரிக்கை வைத்தன. 2 டிகிரி சில்சியஸ் வெப்ப அளவை குறைக்க முதன் முறையாக ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டுள்ளது. ஆனால் 80 விழுக்காடு வெப்ப வாயு வெளியேற்றத்தை குறைப்பதற்கான கால வரம்பு குறிக்கப்படவில்லை. இதனால் இந்த திட்டம் எழுத்தளவில் மட்டுமே நிறைவேறக்கூடியது என்ற சந்தேகம் பலருக்கு எழுந்துள்ளது.
"அதிகரித்து வரும் வெப்ப அளவைக் குறைக்க ஒப்புக் கொண்டுள்ள நாடுகள், அதற்கான திட்டமிடுதலிலும், செலவழிக்கவுள்ள தொகை, மற்றும் இதனை எவ்வாறு சாதிப்பது போன்ற விஷயங்களில் ஐ.நா. வானிலை மாற்ற பேச்சு வார்த்தைகளில் எந்த வித பங்களிப்பையும் மேற்கொள்ளவில்லை" என்று கிரீன்பீஸ் இன்டெர்னேஷனல் அரசியல் ஆலோசகர் டோபியாஸ் முயென்ச்மெயர் என்பவர் சாடியுள்ளார்.
இந்த மாநாட்டிற்கு இடையில் இந்திய பிரதமர் மன்மோகன் சிங் பிரிட்டிஷ் பிரதாமர் கார்டன் பிரவுனுடன் பேச்சுவார்த்தை மேற்கொண்டார். இதில் புவி வெப்பமடைதலைக் குறைப்பதற்கான நடவடிக்கைத் திட்டத்தில் இந்தியாவின் அக்கறைகள் என்ன என்பதை வினா விடை வடிவத்தில் அடங்கிய குறிப்பாக கார்டன் பிரவுனிடம் அளித்தார் பிரதமர் மன்மோகன் சிங்.
தொழில் வளர்ச்சியில் முன்னேறிய நாடுகள் வெப்ப வாயு வெளியேற்றத்தை குறைப்பதில் உறுதியான நடவடிக்கைகளை இந்தியா கோருகிறது என்றும், வெப்ப வாயு வெளியேற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் பசுமை தொழில் நுட்பங்களை எவ்வாறு கையாள்வது என்பது குறித்து வளரும் நாடுகளுக்கு வளர்ந்த நாடுகள் உதவி புரிவது அவசியம் என்றும் பிரதமர் வலியுறுத்தியுள்ளதாக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.
மேலும் வளர்ந்த நாடுகளிலிருந்து பசுமை தொழில் நுட்பங்களை வளரும் நாடுகள் குறைந்த விலையில் வாங்குவதற்கு வழி செய்யும் வகையில் அந்த நாடுகள் அதன் மீதுள்ள அறிவுசார் சொத்துரிமை விதிகளை தளர்த்த வேண்டும் என்றும் மன்மோகன் வலியுறுத்தியுள்ளார்.
மேலும் இது போன்ற பசுமை தொழில் நுட்பத் திட்டங்களை இந்தியாவும், பிரிட்டனும் சேர்ந்து கூட்டாக உருவாக்கிட வேண்டும் என்றும் மன்மோகன் சிங் கோரிக்கை விடுத்துள்ளார்.
Wednesday, July 8, 2009
கடற்படை ஒத்திகை வேட்டை - தூத்துக்குடி போலீசார் கோட்டைவிட்டனர்
மும்பையில் கடந்த ஆண்டு கடல் வழியாக புகுந்து தீவிரவாதிகள் தாக்குதல் நடத்திய சம்பவம் நாடு முழுவதும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. இதையடுத்து இந்திய கடலோரப் பகுதிகளில் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் பலப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
இதற்கிடையே கடந்த 2 நாட்களுக்கு முன்பு அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் மத்திய உளவு பிரிவு அதிகாரிகள் எச்சரிக்கை தகவல் ஒன்றை அனுப்பினர். அதில் தீவிரவாதிகள் கடல் வழியாக மீண்டும் ஊடுருவும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளனர். அவர்கள் எந்த நேரத்திலும் எந்த பகுதியிலும் தாக்குதல் நடத்தக்கூடும் என்று எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டிருந்தது.
இந்த நிலையில் மத்திய கடலோர காவல் படையும், சென்னை போலீசாரும் நேற்று இரவு நடத்திக்காட்டிய “அதிரடி நாடகம்” பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது.
சென்னையில் உள்ள நட்சத்திர ஓட்டல்கள், கிழக்கு கடற்கரை சாலையில் உள்ள ஆடம்பர பங்களாக்கள், வணிக வளாகங்கள், சினிமா தியேட்டர்கள், என்று எதிலும் நேற்று இரவு அவ்வளவு எளிதாக நுழைந்து விட முடியவில்லை. போலீசாரின் பலத்த சோதனைக்கு பின்னரே உள்ளேநுழைய முடிந்தது.
சென்னை நகரில் நேற்றிரவு எங்கு பார்த்தாலும் போலீஸ் தலைகளாகவே காணப்பட்டது. அனைத்து முக்கிய சாலைகளிலும் வாகன சோதனையும் தீவிரப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. மும்பையில் தாக்குதல் நடத்தியது போல சென்னை நகரிலும் தாக்குதல் நடத்த கடல் வழியாக தீவிரவாதிகள் ஊடுருவ வந்து கொண்டிருப்பதாக எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டது.
இதையடுத்து திருவொற்றியூரில் இருந்து திருவான்மியூர் வரை உள்ள கடலோர பகுதிகள் அனைத்தும் போலீசாரின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரப்பட்டது. சென்னை போலீஸ் கமிஷனர் ராஜேந்திரன், மற்றும் போலீஸ் அதிகாரிகள் உள்ளிட்ட 13 ஆயிரம் போலீசார் உஷார் நிலையில் இருந்தனர். கடலோர காவல் படையின் கமாண்டோ விரர்கள் மேற்பார்வையில் மாக்டிரில் என்று அழைக்கப்பட்ட ஒத்திகை நாடகம் அரங்கேறியது.
சென்னையில் ஏதாவது ஒரு பகுதியில் தீவிரவாதிகள் போல கமாண்டோ படை வீரர்கள் நுழைவார்கள். அவர்கள் எப்படி வருவார்கள், எந்த பகுதியில் வருவார்கள் என்பதையெல்லாம் சொல்ல மாட்டோம். அவர்களை மடக்கி பிடிக்க வேண்டியது உங்களது கடமை. சென்னை போலீசின் திறமைக்கு இது ஒரு சவால் என்று கடலோர காவல்படை அதிகாரிகள் கூறி விட்டனர்.
இதனை தொடர்ந்து திக்... திக்... என்ற மனநிலையுடன் சென்னை போலீசார் தேடுதல் வேட்டையில் ஈடுபட்டிருந்தனர். சென்னை நகரில் பணியில் இருந்த அத்தனை போலீசாரும் நேற்று இரவு பதட்டத்துடன் காணப்பட்டனர். நமது ஏரியாவில் தீவிரவாதிகள் போர்வையில் உள்ள கமாண்டோக்கள் நுழைந்து, அவர்களை பிடிக்க முடியாமல் கோட்டை விட்டு விட்டால் சிக்கலாகி விடுமே என்ற அச்சத்தில் உயர் போலீஸ் அதிகாரிகளும் பரபரப்புடன் காணப்பட்டனர்.
வடசென்னையில் திருவொற்றியூரில் இருந்து காசிமேடு வரை 12 இடங்களில் படகுகளில் கண்காணித்த படி கண்ணில் விளக்கெண்ணையை ஊற்றிக் கொண்டு போலீசார் காவல் காத்தனர். சரியாக இரவு 10 மணியளவில் காசி மேடு கடற்கரை பகுதியில் சந்தேகத்துக்கிடமான படகு ஒன்று வந்தது.
இதனால் அங்கு பாதுகாப்பு பணியில் ஈடுபட்டிருந்த உதவி கமிஷனர் மாடசாமி தலைமையிலான போலீசார் உஷாரானார்கள். படகில் வந்த 6 பேரையும் துப்பாக்கி முனையில் சுற்றி வளைத்து பிடித்தனர். பின்னர் 6 பேரும் மின்னல் வேகத்தில் சென்னை போலீஸ் கமிஷனர் அலுவலகத்துக்கு கொண்டு வரப்பட்டனர். இதன் மூலம் சென்னைபோலீசார் ஒத்திகையில் வெற்றிபெற்றனர்.
இது தொடர்பாக உயர் போலீஸ் அதிகாரி ஒருவர் கூறியதாவது:-
சென்னையில் தீவிரவாதிகள் ஊடுருவினால் அவர்களை உங்களால் பிடிக்க முடியுமா? என்று சென்னை போலீசுக்கு சவால் விடுப்பது போல் இருந்தது இந்த ஒத்திகை நாடகம். இந்த நாடகத்தில் சென்னை போலீஸ் தான் ஹீரோ என்பதை நாங்கள் நிரூபித்து விட்டோம்.
காசிமேடு கடற்கரையில் தீவிரவாதிகள் போல ஊடுருவிய கமாண்டோ வீரர்களை பிடித்ததுடன் பணிகளை நாங்கள் முடித்துக் கொள்ளவில்லை. இரவு 12 மணியில் இருந்து அதிகாலை 4 மணி வரை சென்னை முழுவதும் உஷார் படுத்தியிருந்தோம். இந்த ஒத்திகை நாடகத்தின் 2-ம் காட்சியாகவே கருதி இதன் பிறகு பாதுகாப்பு பணியில் ஈடுபட்டிருந்தோம்.
நேற்று இரவு 7 மணியில் இருந்து அதிகாலை 4 மணி வரை விடிய விடிய சென்னை முழுவதும் தீவிர தேடுதல் வேட்டையில் ஈடு பட்டிருந்தோம்.
காரிலோ, மோட்டார் சைக்கிள்களிலோ கமாண்டோ வீரர்கள் தீவிரவாதிகள் வேடத்தில் மீண்டும் வந்து விட்டால் என்ன செய்வது என்பதற்காக விடிய விடிய வாகன சோதனையும் நடத்தின. சென்னை நகரில் உள்ள அத்தனை போலீசாரும் பாதுகாப்பு பணியில் ஈடுபடுத்தப்பட்டது இதுவே முதல் முறையாகும்.
தமிழக போலீசாருக்கு சவால் விடுக்கும் வகையில் கடலோர காவல்படை நடத்திக்காட்டிய இந்த மாதிரி வேட்டையால் சென்னை முழுவதும் நேற்று இரவு பரபரப்பில் மூழ்கியது. இன்று அதிகாலை 4 மணி வரை பரபரப்பு நீடித்தது. தமிழ்நாடு முழுவதும் அனைத்து கடலோர மாவட்டங்களிலும் போலீசாருக்கு இதுபோல் ஒத்திகை வேட்டை நடந்தது. இதில் தூத்துக்குடி மாவட்ட போலீசார் மட்டும் பாதுகாப்பு பணியில் கோட்டைவிட்டனர். தீவிரவாதிகள் வேடத்தில் வந்த கமாண்டோ வீரர்களை பிடிக்க தூத்துக்குடி மாவட்ட கடலோர பகுதியில் தேடுதல் வேட்டை நடத்தினர். அப்போது 6 கமாண்டோ வீரர்கள் போலீசுக்கு தெரியாமல் மீனவர்கள் போல ஒரு படகில் வந்து தங்களது இலக்கான கோவிலுக்குள் நுழைந்து விட்டனர். அவர்களை முன் கூட்டியே கண்டுபிடிக்க தவறி விட்டனர்.
இதற்கிடையே கடந்த 2 நாட்களுக்கு முன்பு அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் மத்திய உளவு பிரிவு அதிகாரிகள் எச்சரிக்கை தகவல் ஒன்றை அனுப்பினர். அதில் தீவிரவாதிகள் கடல் வழியாக மீண்டும் ஊடுருவும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளனர். அவர்கள் எந்த நேரத்திலும் எந்த பகுதியிலும் தாக்குதல் நடத்தக்கூடும் என்று எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டிருந்தது.
இந்த நிலையில் மத்திய கடலோர காவல் படையும், சென்னை போலீசாரும் நேற்று இரவு நடத்திக்காட்டிய “அதிரடி நாடகம்” பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது.
சென்னையில் உள்ள நட்சத்திர ஓட்டல்கள், கிழக்கு கடற்கரை சாலையில் உள்ள ஆடம்பர பங்களாக்கள், வணிக வளாகங்கள், சினிமா தியேட்டர்கள், என்று எதிலும் நேற்று இரவு அவ்வளவு எளிதாக நுழைந்து விட முடியவில்லை. போலீசாரின் பலத்த சோதனைக்கு பின்னரே உள்ளேநுழைய முடிந்தது.
சென்னை நகரில் நேற்றிரவு எங்கு பார்த்தாலும் போலீஸ் தலைகளாகவே காணப்பட்டது. அனைத்து முக்கிய சாலைகளிலும் வாகன சோதனையும் தீவிரப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. மும்பையில் தாக்குதல் நடத்தியது போல சென்னை நகரிலும் தாக்குதல் நடத்த கடல் வழியாக தீவிரவாதிகள் ஊடுருவ வந்து கொண்டிருப்பதாக எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டது.
இதையடுத்து திருவொற்றியூரில் இருந்து திருவான்மியூர் வரை உள்ள கடலோர பகுதிகள் அனைத்தும் போலீசாரின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரப்பட்டது. சென்னை போலீஸ் கமிஷனர் ராஜேந்திரன், மற்றும் போலீஸ் அதிகாரிகள் உள்ளிட்ட 13 ஆயிரம் போலீசார் உஷார் நிலையில் இருந்தனர். கடலோர காவல் படையின் கமாண்டோ விரர்கள் மேற்பார்வையில் மாக்டிரில் என்று அழைக்கப்பட்ட ஒத்திகை நாடகம் அரங்கேறியது.
சென்னையில் ஏதாவது ஒரு பகுதியில் தீவிரவாதிகள் போல கமாண்டோ படை வீரர்கள் நுழைவார்கள். அவர்கள் எப்படி வருவார்கள், எந்த பகுதியில் வருவார்கள் என்பதையெல்லாம் சொல்ல மாட்டோம். அவர்களை மடக்கி பிடிக்க வேண்டியது உங்களது கடமை. சென்னை போலீசின் திறமைக்கு இது ஒரு சவால் என்று கடலோர காவல்படை அதிகாரிகள் கூறி விட்டனர்.
இதனை தொடர்ந்து திக்... திக்... என்ற மனநிலையுடன் சென்னை போலீசார் தேடுதல் வேட்டையில் ஈடுபட்டிருந்தனர். சென்னை நகரில் பணியில் இருந்த அத்தனை போலீசாரும் நேற்று இரவு பதட்டத்துடன் காணப்பட்டனர். நமது ஏரியாவில் தீவிரவாதிகள் போர்வையில் உள்ள கமாண்டோக்கள் நுழைந்து, அவர்களை பிடிக்க முடியாமல் கோட்டை விட்டு விட்டால் சிக்கலாகி விடுமே என்ற அச்சத்தில் உயர் போலீஸ் அதிகாரிகளும் பரபரப்புடன் காணப்பட்டனர்.
வடசென்னையில் திருவொற்றியூரில் இருந்து காசிமேடு வரை 12 இடங்களில் படகுகளில் கண்காணித்த படி கண்ணில் விளக்கெண்ணையை ஊற்றிக் கொண்டு போலீசார் காவல் காத்தனர். சரியாக இரவு 10 மணியளவில் காசி மேடு கடற்கரை பகுதியில் சந்தேகத்துக்கிடமான படகு ஒன்று வந்தது.
இதனால் அங்கு பாதுகாப்பு பணியில் ஈடுபட்டிருந்த உதவி கமிஷனர் மாடசாமி தலைமையிலான போலீசார் உஷாரானார்கள். படகில் வந்த 6 பேரையும் துப்பாக்கி முனையில் சுற்றி வளைத்து பிடித்தனர். பின்னர் 6 பேரும் மின்னல் வேகத்தில் சென்னை போலீஸ் கமிஷனர் அலுவலகத்துக்கு கொண்டு வரப்பட்டனர். இதன் மூலம் சென்னைபோலீசார் ஒத்திகையில் வெற்றிபெற்றனர்.
இது தொடர்பாக உயர் போலீஸ் அதிகாரி ஒருவர் கூறியதாவது:-
சென்னையில் தீவிரவாதிகள் ஊடுருவினால் அவர்களை உங்களால் பிடிக்க முடியுமா? என்று சென்னை போலீசுக்கு சவால் விடுப்பது போல் இருந்தது இந்த ஒத்திகை நாடகம். இந்த நாடகத்தில் சென்னை போலீஸ் தான் ஹீரோ என்பதை நாங்கள் நிரூபித்து விட்டோம்.
காசிமேடு கடற்கரையில் தீவிரவாதிகள் போல ஊடுருவிய கமாண்டோ வீரர்களை பிடித்ததுடன் பணிகளை நாங்கள் முடித்துக் கொள்ளவில்லை. இரவு 12 மணியில் இருந்து அதிகாலை 4 மணி வரை சென்னை முழுவதும் உஷார் படுத்தியிருந்தோம். இந்த ஒத்திகை நாடகத்தின் 2-ம் காட்சியாகவே கருதி இதன் பிறகு பாதுகாப்பு பணியில் ஈடுபட்டிருந்தோம்.
நேற்று இரவு 7 மணியில் இருந்து அதிகாலை 4 மணி வரை விடிய விடிய சென்னை முழுவதும் தீவிர தேடுதல் வேட்டையில் ஈடு பட்டிருந்தோம்.
காரிலோ, மோட்டார் சைக்கிள்களிலோ கமாண்டோ வீரர்கள் தீவிரவாதிகள் வேடத்தில் மீண்டும் வந்து விட்டால் என்ன செய்வது என்பதற்காக விடிய விடிய வாகன சோதனையும் நடத்தின. சென்னை நகரில் உள்ள அத்தனை போலீசாரும் பாதுகாப்பு பணியில் ஈடுபடுத்தப்பட்டது இதுவே முதல் முறையாகும்.
தமிழக போலீசாருக்கு சவால் விடுக்கும் வகையில் கடலோர காவல்படை நடத்திக்காட்டிய இந்த மாதிரி வேட்டையால் சென்னை முழுவதும் நேற்று இரவு பரபரப்பில் மூழ்கியது. இன்று அதிகாலை 4 மணி வரை பரபரப்பு நீடித்தது. தமிழ்நாடு முழுவதும் அனைத்து கடலோர மாவட்டங்களிலும் போலீசாருக்கு இதுபோல் ஒத்திகை வேட்டை நடந்தது. இதில் தூத்துக்குடி மாவட்ட போலீசார் மட்டும் பாதுகாப்பு பணியில் கோட்டைவிட்டனர். தீவிரவாதிகள் வேடத்தில் வந்த கமாண்டோ வீரர்களை பிடிக்க தூத்துக்குடி மாவட்ட கடலோர பகுதியில் தேடுதல் வேட்டை நடத்தினர். அப்போது 6 கமாண்டோ வீரர்கள் போலீசுக்கு தெரியாமல் மீனவர்கள் போல ஒரு படகில் வந்து தங்களது இலக்கான கோவிலுக்குள் நுழைந்து விட்டனர். அவர்களை முன் கூட்டியே கண்டுபிடிக்க தவறி விட்டனர்.
Wednesday, June 3, 2009
அரசியல்வாதியின் மகன் ஏன் அரசியலில் ஈடுபடக்கூடாது?
முன்பெல்லாம் அரசியல் தலைவர்கள், தங்களுக்குப் பின் அனுபவம் உள்ள அடுத்த நிலைத் தலைவர்கள் கட்சித் தலைமைப் பொறுப்பு ஏற்க வேண்டும் என்று விரும்பினர். ஆனால், இன்றோ நிலைமை வேறுவிதமாக மாறிவிட்டது. அநேகமாக எல்லா மாநிலத்திலும் குடும்ப அரசியல் உள்ளது. மேலும் அரசியல் என்பது குடும்ப வியாபாரமாக மாறிவிட்டது. அரசியலில் நுழைந்தால் அதிக முதலீடு செய்ய வேண்டும்; பணக்காரர்கள் மட்டுமே அரசியலில் நீடிக்க முடியும் என்ற நிலை எழுந்துள்ளது.
ஆரம்ப காலத்தில் நேரு குடும்பத்தினரே அரசியலில் ஈடுபட்டு வந்தனர். அரசியல்வாதிகளின் மகன்கள், மகள்கள் அரசியலில் நுழைவது ஒன்றும் புதிதல்ல என்றாலும் இன்றையச் சூழ்நிலையில் பிராந்திய கட்சிகள் என்றாலே "குடும்ப அரசியல்” என்றாகிவிட்டது. "வாரிசு அரசியல்” நடத்தி வருவதாக காங்கிரஸ் கட்சியைக் குறைகூறி வந்த பாரதிய ஜனதா கட்சிகூட இப்போது அதே நடைமுறையைப் பின்பற்றத் தொடங்கிவிட்டது. கர்நாடக மாநில முதல்வர் பி.எஸ். எடியூரப்பாவின் மகனும் வாரிசு அரசியலில் நுழைந்துள்ளார். முன்னாள் முதல்வர் வசுந்தரா ராஜே சிந்தியாவின் மகன் இந்த மக்களவைத் தேர்தலில் போட்டியிட்டு வென்று எம்.பி.யாகியுள்ளார். கடந்த தேர்தலில் எம்.பி.யாக இருந்த ஜஸ்வந்த் சிங்கின் மகன் மணவேந்திர சிங், இந்த முறை தேர்தலில் போட்டியிட்டு தோல்வியடைந்தார். தற்போதைக்கு வாரிசு அரசியலில் ஈடுபடாமல் இருப்பது இடதுசாரிக் கட்சிகள் மட்டுமே என்று சொல்லலாம்.
15-வது மக்களவைக்கு முதன்முதலாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் அரசியல் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்தான். இவர்களில் மத்தியப் பிரதேச மாநிலம் மண்டாஸர் தொகுதியிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மீனாட்சி நடராஜன், ஜான்ஸி தொகுதியிலிருந்து போட்டியிட்டு வென்ற பிரதீப் ஜெயின் இருவரும் ராகுல் காந்திக்கு நெருக்கமானவர்கள். ஹரியாணாவில் தேவிலால், பன்ஸிலால் (இவருடைய பேத்தி ஸ்ருதி சௌத்ரி, பிவானியில் மகேந்திரகர் தொகுதியில் போட்டியிட்டு வென்றுள்ளார்.), பஜன்லால் ஆகியோர் குடும்பத்தினர் ஏற்கெனவே அரசியலில் உள்ளனர். இப்போது இவர்களுடன் ஹுடா குடும்பமும் சேர்ந்துகொண்டுள்ளது. முதல்வர் பி.எஸ்.ஹுடாவின் மகன் தீபேந்திர ஹுடா, ரோடக் தொகுதியில் போட்டியிட்டு 4 லட்சம் வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றிபெற்றுள்ளார்.
உத்தரப்பிரதேசத்தில் ஏற்கெனவே முலாயம் சிங்கும் அவரது குடும்பத்தினரும் அரசியலில் உள்ளனர். பகுஜன் சமாஜ் கட்சித் தலைவர் மாயாவதி, தனி ஒருவராக அரசியலில் நுழைந்தாலும் இப்போது தனக்கு உதவியாக குடும்ப உறுப்பினர்களை இழுத்து வருகிறார். ஆந்திர மாநிலத்தில் முதல்வர் ஒய்.எஸ்.ராஜசேகர ரெட்டியும் அவரது குடும்பத்தினரும் அரசியலில் ஈடுபட்டுள்ளனர். இவர்களுக்குப் போட்டியாக என்.டி.ஆர். குடும்பத்தினரும் களத்தில் உள்ளனர். தமிழகத்தில் திமுக தலைவரும் மாநில முதல்வருமான மு. கருணாநிதி, தனது குடும்பத்தினருக்காகப் பதவி கேட்டு தில்லியில் நடத்திய பேரம் அனைவரும் அறிந்த ரகசியம். இதுபோதாது என்று மாநிலத்தில் தனது மகன் மு.க. ஸ்டாலினை துணை முதல்வராக்கி தனது நீண்டநாள் ஆசையை பூர்த்தி செய்துள்ளார்.
இன்றைய இந்திய அமைச்சரவையில் பொறுப்பேற்றவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் அரசியல் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். சச்சின் பைலட், ஜிதின் பிரசாத், ஜோதிர் ஆதித்ய சிந்தியா, ம.பி. முன்னாள் துணை முதல்வர் சுபாஷ் யாதவின் மகன் அருண் யாதவ், இந்திரா காந்தி அமைச்சரவையில் கேபினட் அமைச்சராக இருந்த சி.பி.என்.சிங்கின் மகன் ஆர்.பி.என்.சிங், குஜராத் முன்னாள் முதல்வர் அமர்சிங் சௌதுரி மகன் துஷார் சௌத்ரி, மகாராஷ்டிரத்தில் முக்கியத் தலைவராக விளங்கிய வசந்த்தாதா பாட்டீலின் பேரன் பிரதீக் பாட்டீல், மக்களவை முன்னாள் தலைவர் பி.ஏ. சங்மாவின் மகன் அகதா சங்மா, குஜராத் மாநில முன்னாள் முதல்வர் மாதவசிங் சோலங்கியின் மகன் பரத் சோலங்கி ஆகியோர் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்.
அரசியல்வாதிகளே,
உங்கள் குடும்பத்தினர் எளிதில் அரசியலில் நுழைந்துவிடுவதுபோல் தங்களுக்கும் அந்த வாய்ப்புக் கிடைத்தால் அதன் மூலம் தங்கள் திறமையை நிரூபிக்கக்கூடிய பல இளைஞர்கள் இந்தியாவில் இல்லையா?
நாடாளுமன்றத்துக்கோ அல்லது சட்டப்பேரவைக்கோ போட்டியிட டிக்கெட் கேட்காமல் பல ஆண்டுகளாக கட்சிப் பணியாற்றும் தொண்டர்களும் இல்லையா?
இந்த நிலை நீடித்தால் இன்னும் பத்து அல்லது இருபது ஆண்டுகளில் இந்திய அரசியல் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட சில குடும்பத்தினருக்கு மட்டுமே சொந்தமானது என்றாகிவிடும் இல்லையா?
ஆரம்ப காலத்தில் நேரு குடும்பத்தினரே அரசியலில் ஈடுபட்டு வந்தனர். அரசியல்வாதிகளின் மகன்கள், மகள்கள் அரசியலில் நுழைவது ஒன்றும் புதிதல்ல என்றாலும் இன்றையச் சூழ்நிலையில் பிராந்திய கட்சிகள் என்றாலே "குடும்ப அரசியல்” என்றாகிவிட்டது. "வாரிசு அரசியல்” நடத்தி வருவதாக காங்கிரஸ் கட்சியைக் குறைகூறி வந்த பாரதிய ஜனதா கட்சிகூட இப்போது அதே நடைமுறையைப் பின்பற்றத் தொடங்கிவிட்டது. கர்நாடக மாநில முதல்வர் பி.எஸ். எடியூரப்பாவின் மகனும் வாரிசு அரசியலில் நுழைந்துள்ளார். முன்னாள் முதல்வர் வசுந்தரா ராஜே சிந்தியாவின் மகன் இந்த மக்களவைத் தேர்தலில் போட்டியிட்டு வென்று எம்.பி.யாகியுள்ளார். கடந்த தேர்தலில் எம்.பி.யாக இருந்த ஜஸ்வந்த் சிங்கின் மகன் மணவேந்திர சிங், இந்த முறை தேர்தலில் போட்டியிட்டு தோல்வியடைந்தார். தற்போதைக்கு வாரிசு அரசியலில் ஈடுபடாமல் இருப்பது இடதுசாரிக் கட்சிகள் மட்டுமே என்று சொல்லலாம்.
15-வது மக்களவைக்கு முதன்முதலாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் அரசியல் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்தான். இவர்களில் மத்தியப் பிரதேச மாநிலம் மண்டாஸர் தொகுதியிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மீனாட்சி நடராஜன், ஜான்ஸி தொகுதியிலிருந்து போட்டியிட்டு வென்ற பிரதீப் ஜெயின் இருவரும் ராகுல் காந்திக்கு நெருக்கமானவர்கள். ஹரியாணாவில் தேவிலால், பன்ஸிலால் (இவருடைய பேத்தி ஸ்ருதி சௌத்ரி, பிவானியில் மகேந்திரகர் தொகுதியில் போட்டியிட்டு வென்றுள்ளார்.), பஜன்லால் ஆகியோர் குடும்பத்தினர் ஏற்கெனவே அரசியலில் உள்ளனர். இப்போது இவர்களுடன் ஹுடா குடும்பமும் சேர்ந்துகொண்டுள்ளது. முதல்வர் பி.எஸ்.ஹுடாவின் மகன் தீபேந்திர ஹுடா, ரோடக் தொகுதியில் போட்டியிட்டு 4 லட்சம் வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றிபெற்றுள்ளார்.
உத்தரப்பிரதேசத்தில் ஏற்கெனவே முலாயம் சிங்கும் அவரது குடும்பத்தினரும் அரசியலில் உள்ளனர். பகுஜன் சமாஜ் கட்சித் தலைவர் மாயாவதி, தனி ஒருவராக அரசியலில் நுழைந்தாலும் இப்போது தனக்கு உதவியாக குடும்ப உறுப்பினர்களை இழுத்து வருகிறார். ஆந்திர மாநிலத்தில் முதல்வர் ஒய்.எஸ்.ராஜசேகர ரெட்டியும் அவரது குடும்பத்தினரும் அரசியலில் ஈடுபட்டுள்ளனர். இவர்களுக்குப் போட்டியாக என்.டி.ஆர். குடும்பத்தினரும் களத்தில் உள்ளனர். தமிழகத்தில் திமுக தலைவரும் மாநில முதல்வருமான மு. கருணாநிதி, தனது குடும்பத்தினருக்காகப் பதவி கேட்டு தில்லியில் நடத்திய பேரம் அனைவரும் அறிந்த ரகசியம். இதுபோதாது என்று மாநிலத்தில் தனது மகன் மு.க. ஸ்டாலினை துணை முதல்வராக்கி தனது நீண்டநாள் ஆசையை பூர்த்தி செய்துள்ளார்.
இன்றைய இந்திய அமைச்சரவையில் பொறுப்பேற்றவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் அரசியல் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். சச்சின் பைலட், ஜிதின் பிரசாத், ஜோதிர் ஆதித்ய சிந்தியா, ம.பி. முன்னாள் துணை முதல்வர் சுபாஷ் யாதவின் மகன் அருண் யாதவ், இந்திரா காந்தி அமைச்சரவையில் கேபினட் அமைச்சராக இருந்த சி.பி.என்.சிங்கின் மகன் ஆர்.பி.என்.சிங், குஜராத் முன்னாள் முதல்வர் அமர்சிங் சௌதுரி மகன் துஷார் சௌத்ரி, மகாராஷ்டிரத்தில் முக்கியத் தலைவராக விளங்கிய வசந்த்தாதா பாட்டீலின் பேரன் பிரதீக் பாட்டீல், மக்களவை முன்னாள் தலைவர் பி.ஏ. சங்மாவின் மகன் அகதா சங்மா, குஜராத் மாநில முன்னாள் முதல்வர் மாதவசிங் சோலங்கியின் மகன் பரத் சோலங்கி ஆகியோர் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்.
அரசியல்வாதிகளே,
உங்கள் குடும்பத்தினர் எளிதில் அரசியலில் நுழைந்துவிடுவதுபோல் தங்களுக்கும் அந்த வாய்ப்புக் கிடைத்தால் அதன் மூலம் தங்கள் திறமையை நிரூபிக்கக்கூடிய பல இளைஞர்கள் இந்தியாவில் இல்லையா?
நாடாளுமன்றத்துக்கோ அல்லது சட்டப்பேரவைக்கோ போட்டியிட டிக்கெட் கேட்காமல் பல ஆண்டுகளாக கட்சிப் பணியாற்றும் தொண்டர்களும் இல்லையா?
இந்த நிலை நீடித்தால் இன்னும் பத்து அல்லது இருபது ஆண்டுகளில் இந்திய அரசியல் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட சில குடும்பத்தினருக்கு மட்டுமே சொந்தமானது என்றாகிவிடும் இல்லையா?
முதல் பெண் மக்களவைத் தலைவர் திருமதி.மீரா குமார் - ஓர் அலசல்
பாட்னாவில் கடந்த 1945ஆம் ஆண்டு பிறந்த மீரா குமாருக்கு தற்போது 64 வயதாகிறது. சட்டம் படித்த அவர், ஆங்கில இலக்கியத்தில் முதுநிலைப் பட்டமும் முடித்துள்ளார்.
கடந்த 1973ஆம் ஆண்டில் இந்திய வெளியுறவுப் பணியில் சேர்ந்தார். ஸ்பெயின், இங்கிலாந்து, மொரிஷியஸ் நாடுகளில் இந்தியத் தூதரகங்களில் பணியாற்றியுள்ளார்.
இந்திய வெளியுறவுப் பணி (IFS) ஆற்றி வந்த மீரா குமார் கடந்த 1985ல் தமது வேலையை ராஜினாமா செய்து விட்டு முதல்முறையாக தேர்தலில் வெற்றிபெற்று எம்.பி.யானார்.
உத்தரப்பிரதேச மாநிலம் பிஜ்னார் தொகுதியில் இருந்து கடந்த 1985ஆம் ஆண்டு முதல்முறையாக மக்களவைக்குத் தேர்வு செய்யப்பட்டார். 1996, 1998ஆம் ஆண்டுகளில் டெல்லி கரோல்பாக் தொகுதியில் இருந்து மக்களவைக்குத் தேர்வு செய்யப்பட்டார். 1999ஆம் ஆண்டு அதே தொகுதியில் வெற்றிவாய்ப்பை இழந்தார். 2004ஆம் ஆண்டு தமது தந்தை ஜெகஜீவன்ராமின் தொகுதியான சசாராம் தொகுதியில் மிக அதிக வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் மக்களவைக்குத் தேர்வு செய்யப்பட்டார்.
இடையில் 2000 முதல் 2002ஆம் ஆண்டு வரை காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்து விலகியிருந்தார். கடந்த 2004ஆம் ஆண்டு மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசில் சமூகநீதி மற்றும் அதிகாரமயமாக்கல் துறை கேபினட் அமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றார். 5 முறை எம்.பி-யாகவும், கடந்த ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அமைச்சரவையில் சமூக நீதித் துறை அமைச்சராகவும் பணியாற்றிய மீரா குமார், நாட்டின் முதல் பெண் மக்களவைத் தலைவர் என்ற பெருமையைப் பெற்றுள்ளார்.
மறைந்த முன்னாள் பிரதமர் ஜெகஜீவன்ராமின் மகள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. தாயார் பெயர் இந்திராணி தேவி. தந்தை ஜெகஜீவன்ராம் சுதந்திரப் போராட்ட தியாகியும் கூட. மீரா குமாரின் கணவர் மஞ்சுல் குமார், உச்ச நீதிமன்ற வழக்கறிஞராக உள்ளார். இவர்களுக்கு 3 குழந்தைகள் உள்ளனர். அனைவருக்கும் திருமணமாகி விட்டது. தற்போது மீண்டும் ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அமைச்சரவையில் நீர்வள ஆதாரத்துறை அமைச்சராகப் பதவியேற்று, மே 29ஆம் தேதி அத்துறைக்கான பொறுப்பை ஏற்ற மறுநாளே மக்களவைத் தலைவர் பதவிக்கான வேட்பாளராக காங்கிரஸ் சார்பில் இறுதி செய்யப்பட்டார். இதையடுத்து தமது மத்திய அமைச்சர் பதவியை அவர் ராஜினாமா செய்து மக்களவைத் தலைவர் தேர்தலுக்கான வேட்பாளராக மனுத்தாக்கல் செய்தார்.
பாஜக உள்ளிட்ட எதிர்க்கட்சிகளின் ஆதரவுடன் புதிய மக்களவையின் தலைவராக போட்டியின்றி மீரா குமார் தேர்வு செய்யப்பட்டு, இன்று பொறுப்பேற்றுக் கொண்டார்.
இவர் பணி சிறக்க வாழ்த்துவோம்.........
கடந்த 1973ஆம் ஆண்டில் இந்திய வெளியுறவுப் பணியில் சேர்ந்தார். ஸ்பெயின், இங்கிலாந்து, மொரிஷியஸ் நாடுகளில் இந்தியத் தூதரகங்களில் பணியாற்றியுள்ளார்.
இந்திய வெளியுறவுப் பணி (IFS) ஆற்றி வந்த மீரா குமார் கடந்த 1985ல் தமது வேலையை ராஜினாமா செய்து விட்டு முதல்முறையாக தேர்தலில் வெற்றிபெற்று எம்.பி.யானார்.
உத்தரப்பிரதேச மாநிலம் பிஜ்னார் தொகுதியில் இருந்து கடந்த 1985ஆம் ஆண்டு முதல்முறையாக மக்களவைக்குத் தேர்வு செய்யப்பட்டார். 1996, 1998ஆம் ஆண்டுகளில் டெல்லி கரோல்பாக் தொகுதியில் இருந்து மக்களவைக்குத் தேர்வு செய்யப்பட்டார். 1999ஆம் ஆண்டு அதே தொகுதியில் வெற்றிவாய்ப்பை இழந்தார். 2004ஆம் ஆண்டு தமது தந்தை ஜெகஜீவன்ராமின் தொகுதியான சசாராம் தொகுதியில் மிக அதிக வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் மக்களவைக்குத் தேர்வு செய்யப்பட்டார்.
இடையில் 2000 முதல் 2002ஆம் ஆண்டு வரை காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்து விலகியிருந்தார். கடந்த 2004ஆம் ஆண்டு மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசில் சமூகநீதி மற்றும் அதிகாரமயமாக்கல் துறை கேபினட் அமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றார். 5 முறை எம்.பி-யாகவும், கடந்த ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அமைச்சரவையில் சமூக நீதித் துறை அமைச்சராகவும் பணியாற்றிய மீரா குமார், நாட்டின் முதல் பெண் மக்களவைத் தலைவர் என்ற பெருமையைப் பெற்றுள்ளார்.
மறைந்த முன்னாள் பிரதமர் ஜெகஜீவன்ராமின் மகள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. தாயார் பெயர் இந்திராணி தேவி. தந்தை ஜெகஜீவன்ராம் சுதந்திரப் போராட்ட தியாகியும் கூட. மீரா குமாரின் கணவர் மஞ்சுல் குமார், உச்ச நீதிமன்ற வழக்கறிஞராக உள்ளார். இவர்களுக்கு 3 குழந்தைகள் உள்ளனர். அனைவருக்கும் திருமணமாகி விட்டது. தற்போது மீண்டும் ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அமைச்சரவையில் நீர்வள ஆதாரத்துறை அமைச்சராகப் பதவியேற்று, மே 29ஆம் தேதி அத்துறைக்கான பொறுப்பை ஏற்ற மறுநாளே மக்களவைத் தலைவர் பதவிக்கான வேட்பாளராக காங்கிரஸ் சார்பில் இறுதி செய்யப்பட்டார். இதையடுத்து தமது மத்திய அமைச்சர் பதவியை அவர் ராஜினாமா செய்து மக்களவைத் தலைவர் தேர்தலுக்கான வேட்பாளராக மனுத்தாக்கல் செய்தார்.
பாஜக உள்ளிட்ட எதிர்க்கட்சிகளின் ஆதரவுடன் புதிய மக்களவையின் தலைவராக போட்டியின்றி மீரா குமார் தேர்வு செய்யப்பட்டு, இன்று பொறுப்பேற்றுக் கொண்டார்.
இவர் பணி சிறக்க வாழ்த்துவோம்.........
Tuesday, June 2, 2009
என்.எல்.சி. ஒப்பந்த தொழிலாளர்கள் போராட்டம்! ஏன்?
கடந்த ஆண்டு ஜூன் 16ம் தேதி ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் சங்கம், என்.எல்.சி. நிறுவனம், தொழிலாளர் மண்டல ஆணையம் ஆகிய முத்தரப்பு பேச்சுவார்த்தை டெல்லியில் நடந்தது. இதில் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் அனைவருக்கும் இலவச மருத்துவ புத்தகம் வழங்குவது, மாதம் ரூ.750 சம்பள உயர்வு வழங்குவது என முடிவு செய்யப்பட்டது. அதன்படி 200 பேருக்கு மருத்துவ அடையாள புத்தகமும், சம்பள உயர்வும் வழங்கப்பட்டது. எனினும், பெரும்பாலானோருக்கு இந்த சலுகைகள் வழங்கப்படவில்லை.
நெய்வேலி என்.எல்.சி. நிறுவனத்தில் சுமார் 13 ஆயிரம் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் பணிபுரிந்து வருகின்றனர். இந்த ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களின் சங்கங்கள் சார்பில் பல்வேறு கோரிக்கைகள் நீண்டகாலமாக வலியுறுத்தப்பட்டு வருகின்றன.
இதுதொடர்பாக, கடந்த 28ம் தேதி சங்கத்தின் சிறப்புப் பேரவைக் கூட்டம் நடந்தது. இக்கூட்டத்தில் வரும் 4ம் தேதி பேரணியாக புறப்பட்டு கோரிக்கை அடங்கிய மனுவை தலைமை அலுவலகத்தில் கொடுப்பது என்றும், 15ம் தேதி முதல் காலவரையற்ற வேலை நிறுத்தப் போராட்டத்தில் ஈடுபடுவது என்றும் தீர்மானிக்கப்பட்டது.
இதுகுறித்து ஜீவா ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் சங்க பொதுசெயலாளர் வெங்கடேசன் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில், "சிறப்புப் பேரவைக் கூட்டத்தின் முடிவு படி 4ம் தேதி பேரணியும், 15ம் தேதி முதல் வேலை நிறுத்தப் போராட்டமும் நடைபெறும்" என்று அறிவித்துள்ளார். நியாம்தானே?
நெய்வேலி என்.எல்.சி. நிறுவனத்தில் சுமார் 13 ஆயிரம் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் பணிபுரிந்து வருகின்றனர். இந்த ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களின் சங்கங்கள் சார்பில் பல்வேறு கோரிக்கைகள் நீண்டகாலமாக வலியுறுத்தப்பட்டு வருகின்றன.
இதுதொடர்பாக, கடந்த 28ம் தேதி சங்கத்தின் சிறப்புப் பேரவைக் கூட்டம் நடந்தது. இக்கூட்டத்தில் வரும் 4ம் தேதி பேரணியாக புறப்பட்டு கோரிக்கை அடங்கிய மனுவை தலைமை அலுவலகத்தில் கொடுப்பது என்றும், 15ம் தேதி முதல் காலவரையற்ற வேலை நிறுத்தப் போராட்டத்தில் ஈடுபடுவது என்றும் தீர்மானிக்கப்பட்டது.
இதுகுறித்து ஜீவா ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் சங்க பொதுசெயலாளர் வெங்கடேசன் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில், "சிறப்புப் பேரவைக் கூட்டத்தின் முடிவு படி 4ம் தேதி பேரணியும், 15ம் தேதி முதல் வேலை நிறுத்தப் போராட்டமும் நடைபெறும்" என்று அறிவித்துள்ளார். நியாம்தானே?
Subscribe to:
Posts (Atom)
